Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το στοιχείο που αναδεικνύεται μέσα από τις απαντήσεις των πολιτών στις δημοσκοπήσεις μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού και ιδιαίτερα της τελευταίας (Interview) που διενεργήθηκε λίγο πριν τα κόμματα ξετυλίξουν στη ΔΕΘ το κουβάρι των σκέψεων και των σχεδίων τους για την επόμενη κυβέρνηση της χώρας και λίγο μετά την….επισημοποίηση, ότι οι εκλογές θα γίνουν «στην ώρα τους».
- Του Φώτη Σιούμπουρα
Όπως δείχνουν οι απαντήσεις των ψηφοφόρων στα ερωτηματολόγια των δημοσκόπων, η ψήφος του θυμού και της διαμαρτυρίας φαίνεται να δίνει σταδιακά τη θέση της στην προοπτική της πολιτικής σταθερότητας και την κυβερνησιμότητα της χώρας, την οποία τώρα «ψηφίζει» η πλειονότητα των πολιτών. Από την άποψη αυτή και καθώς μετά τη ΔΕΘ η πολιτική ζωή θα αρχίσει σιγά-σιγά να επανέρχεται, στην προ Αυγούστου «κανονικότητα», τα μετεκλογικά σενάρια είναι επί της ουσίας δύο. Η ΝΔ προβάλλει την ανανέωση της λαϊκής εντολής για τρίτη κατά σειρά θητεία ως προϋπόθεση για «την πολιτική σταθερότητα και την ολοκλήρωση του έργου της» τα δε κόμματα της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν μεν την ανάγκη για «πολιτική αλλαγή, αλλά δεν δείχνουν να ξέρουν πώς τα ίδια να πρωταγωνιστήσουν στην αλλαγή και ανατροπή των σημερινών δεδομένων. Πάνε ψαχουλεύοντας. Και τα δύο αυτά σενάρια στηρίζονται, με βάση τις μέχρι στιγμής εξαγγελίες των κομμάτων, αποκλειστικά στην επίτευξη κομματικής αυτοδυναμίας.
Βέβαια η ΝΔ δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι πρώτο κόμμα. Το δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, το γνωρίζουν όλα τα κομματικά επιτελεία, ουσιαστικά μελετάνε στρατηγικές με βάση αυτό το δεδομένο. Τι δεν ξέρουμε; Το ακριβές ποσοστό της, αν καταφέρει να ανεβάσει στροφές και μπορέσει να πλησιάσει το στόχο της αυτοδυναμίας. Το κυβερνητικό κόμμα διεκδικεί επιτακτικά μια νέα αυτοδύναμη τετραετία παρά το γεγονός ότι τόσο το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών όσο και οι δημοσκοπικές έρευνες που ακολούθησαν το εμφανίζουν να απέχει από αυτό τον στόχο. Η διεξαγωγή επαναληπτικών εκλογών, τις οποίες δεν αποκλείουν κυβερνητικά στελέχη, αποδεικνύει την ειλημμένη απόφασή της ΝΔ να συνδέσει την πολιτική σταθερότητα αποκλειστικά και μόνο με την κοινοβουλευτική της παντοδυναμία, την οποία, κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα επιδιώξει από την πρώτη Κυριακή.
Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, έχει θέση από καιρό τον στόχο της πολιτικής αλλαγής ανοίγοντας προγραμματικά και θεσμικά μέτωπα κατά της κυβέρνησης. Η συνεδριακή του απόφαση-δέσμευση για αποκλεισμό της συνεργασίας με τη ΝΔ «σε κάθε εκδοχή της» όπως και η πρόσφατη απόρριψη από τον Νίκο Ανδρουλάκη κάθε ενδεχόμενης συμπόρευσης με την ΕΛΑΣ του Τσίπρα δεν αφήνουν ανοιχτό παρά μόνο το σενάριο της αυτοδύναμης διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ «με τις δυνάμεις που συμφωνούν σε όλα με το πρόγραμμά του».
Το μόνο καινούργιο που συνόδευσε την επαναδραστηριοποίηση Τσίπρα είναι το όνομα του νέου του κόμματος, αφού προηγουμένως έκανε ό,τι μπορούσε για να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο κυβέρνησε τη χώρα πριν μερικά χρόνια. Κατά τα άλλα το rebranding του απέδειξε ότι παραμένει σταθερός σε ό,τι αφορά στα «επιτεύγματα» της θητείας του στην εξουσία για τα οποία εξακολουθεί να δηλώνει υπερήφανος. Πάντως με «ινφλουενσερικές» επινοήσεις, όπως αυτό το «ντοκιμαντέρ στα τρία», δεν φαίνεται να εισφέρουν κάτι ουσιώδες, όπως έδειξε και η τελευταία δημοσκόπηση. Ανδρουλάκης και Τσίπρας, αλλά και οι άλλοι της αντιπολίτευσης, δείχνουν ότι πάνε ψαχουλεύοντας. Ποντάρουν περισσότερο στη φθορά του Μητσοτάκη παρά στη δική τους άνοδο. Αυτό ισχύει περισσότερο για τον Τσίπρα, που δείχνει να έχει πλασαριστεί στη δεύτερη θέση. Η οποία, όμως, δεν αρκεί. Ούτε και είναι σίγουρη μέχρι τις εκλογές, όπου οι ψηφοφόροι καλούνται πρωτίστως να εκλέξουν κυβέρνηση και πρωθυπουργό και όχι αξιωματική αντιπολίτευση. Να «ψηφίσουν» πρωτίστως κυβερνησιμότητα , την οποία τώρα επιθυμεί, βάσει των δημοσκοπήσεων, η πλειονότητα των πολιτών.
