Στην Ουάσιγκτον εξελίσσεται μια από τις πιο πολυσυζητημένες –και αμφιλεγόμενες– προτάσεις των τελευταίων ετών: η κατασκευή μιας τεράστιας «θριαμβευτικής αψίδας» που θέλει να ανεγείρει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, απέναντι από το Μνημείο του Λίνκολν, στις όχθες του ποταμού Ποτόμακ.
Μόλις σήμερα ανακοινώθηκε πάντως το όνομα του μνημείου που δεν είναι άλλο από το “Αμερικανική Αψίδα του Θριάμβου”, καθώς φαίνεται ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να αποκόψουν εντελώς από τις ευρωπαϊκές ρίζες τους.
Και το πιο εντυπωσιακό; Από ένα μικρό μνημείο λίγων δεκάδων ποδιών, το έργο έφτασε να σχεδιάζεται στα 250 πόδια ύψος (περίπου 76 μέτρα) – καθιστώντας το, αν κατασκευαστεί, τη μεγαλύτερη θριαμβευτική αψίδα σε πρωτεύουσα του κόσμου.
Από «μικρό μνημείο» σε γιγαντιαίο σύμβολο
Η ιδέα ξεκίνησε πιο… ταπεινά. Στην αρχή μιλούσαν για κάτω από 60 πόδια.
Μετά πήγε στα 76.
Έπειτα εκτοξεύτηκε στα 164.
Και τελικά έφτασε στα 250. (76 μέτρα)
Η επίσημη δικαιολογία; Η επέτειος των 250 χρόνων από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι το έργο έχει πάρει διαστάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τον αρχικό σχεδιασμό – και μαζί του έχει φουντώσει και η πολιτική και κοινωνική διαμάχη.
«Arc de Trump»: χρυσός, αετοί και… μπόλικη λάμψη
Σύμφωνα με τα σχέδια, η αψίδα δεν θα είναι απλώς μεγάλη. Θα είναι και εντυπωσιακά «φορτωμένη»:
- χρυσά διακοσμητικά παντού
- λιοντάρια στις σκάλες
- αετοί και μια φτερωτή μορφή στην κορυφή
- επιγραφές όπως «One Nation Under God» και «Liberty and Justice for All»
Δεν λείπει φυσικά και το… αγαπημένο υλικό της αισθητικής της διοίκησης Τραμπ: ο χρυσός.
«100% αντίθετοι» οι πολίτες – αλλά προχωρά το σχέδιο
Η επιτροπή Καλών Τεχνών της Ουάσιγκτον, στην οποία συμμετέχουν διορισμένοι από τον Τραμπ αξιωματούχοι, ενέκρινε την προώθηση του σχεδίου.
Ωστόσο, πριν από την ψηφοφορία, σχεδόν 1.000 δημόσια σχόλια κατατέθηκαν – και όλα ήταν αντίθετα στο έργο.
Παρά τις αντιδράσεις, η επιτροπή προχώρησε, ανοίγοντας τον δρόμο για τα επόμενα στάδια αδειοδότησης.
Πού θα χτιστεί και γιατί προκαλεί αντιδράσεις
Η αψίδα σχεδιάζεται να τοποθετηθεί σε κυκλικό κόμβο κοντά στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον, απέναντι από το Μνημείο του Λίνκολν.
Κριτικοί λένε ότι το έργο:
- διαταράσσει την οπτική σύνδεση μεταξύ σημαντικών μνημείων
- είναι υπερβολικά μεγάλο για τον χώρο
- αλλοιώνει τον ιστορικό χαρακτήρα της περιοχής
Ορισμένοι μάλιστα το χαρακτηρίζουν «εκτός κλίμακας» και ασύμβατο με το περιβάλλον του National Mall.
Πολιτική σύγκρουση και δικαστικές μάχες
Το έργο δεν έχει μόνο αισθητικό ζήτημα – έχει ήδη γίνει και νομική υπόθεση.
- Ομάδες βετεράνων και ιστορικοί έχουν κινηθεί δικαστικά για να το μπλοκάρουν
- Υποστηρίζουν ότι απαιτείται έγκριση από το Κογκρέσο
- Επικαλούνται περιβαλλοντικούς και ιστορικούς περιορισμούς
Παράλληλα, παρόμοιες διαμάχες έχουν ξεσπάσει και για άλλα μεγάλα έργα στην Ουάσιγκτον, όπως η ανακαίνιση/επέκταση της προεδρικής πτέρυγας.
Πόσο θα κοστίσει; Κανείς δεν ξέρει ακόμη
Επίσημος προϋπολογισμός δεν έχει δοθεί.
Η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο χρηματοδότησης από ιδιώτες δωρητές, αλλά και από δημόσιους πόρους, κάτι που έχει προκαλέσει επιπλέον αντιδράσεις.
Υποστηρικτές vs επικριτές
Οι υποστηρικτές το παρουσιάζουν ως «εμβληματικό σύμβολο εθνικής υπερηφάνειας» και ιστορικής μνήμης.
Οι επικριτές το βλέπουν ως:
- υπερβολικά φιλόδοξο έργο
- πολιτικά φορτισμένο σύμβολο
- πιθανή αλλοίωση δημόσιου χώρου
Και όπως σχολίασε ένας ειδικός: «είναι απλώς λάθος μέρος για κάτι τέτοιο».
Και τώρα τι;
Το έργο έχει ακόμη μπροστά του αρκετά εμπόδια:
- περιβαλλοντικές μελέτες
- ιστορικές εγκρίσεις
- πιθανές νέες δικαστικές αποφάσεις
- και – το πιο κρίσιμο – το Κογκρέσο
Αν όλα προχωρήσουν, οι εργασίες μπορεί να ξεκινήσουν μέσα στο καλοκαίρι, αλλά κανείς δεν περιμένει να ολοκληρωθεί σύντομα.
Μια αψίδα… που ήδη έχει σηκώσει «τείχος» αντιπαράθεσης
Ανεξάρτητα από το αν χτιστεί τελικά ή όχι, η πρόταση έχει ήδη πετύχει κάτι: να διχάσει έντονα την αμερικανική κοινή γνώμη.
Για κάποιους είναι ένα «μεγάλο εθνικό σύμβολο».
Για άλλους, απλώς ένα «πολύ μεγάλο μνημείο για πολύ μεγάλες φιλοδοξίες».
