Τα σπάνια φυτά που ευδοκιμούν
Μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής άλλης εποχής και όμως είναι απλά ένα φυτώριο με λίμνες γεμάτες νούφαρα και λωτούς κήπους «μεσογειακούς», «μεξικάνικους» και ένα τοπίο γεμάτο εξωτικά φυτά. Βρισκόμαστε στον Μαραθώνα την αγροτομάνα της Αττικής σε ένα κτήμα 26 στρεμμάτων όπου ο Γιάννης Γρύλλης κόντρα σε όλα έστησε μια επιχείρηση τελείως διαφορετική. Είναι καλλιεργητής υδρόβιων φυτών κάκτων παχύφυτων, βρομελίδων και άλλων μεσογειακών φυτών που αντέχουν στις διαφορετικές συνθήκες που έχει επιφέρει η κλιματική αλλαγή.
Ο Μαραθώνας είναι γνωστός άλλωστε για τα θερμοκήπια που έγιναν από το 1960 όπου καλλιεργήθηκαν μόνο αγροτικά προϊόντα, αλλά αναπτύχθηκε και η ανθοκομική. «Ασχολούμαι με τα φυτά από αρκετά μικρή ηλικία, από 12 ετών, όταν ξεκίνησα να κάνω μια συλλογή με κακτάκια, και μετά ασχολήθηκα με τα φυτά του εσωτερικού χώρου».
Σπάνια φυτά
Τα κτήματα του Γιάννη Γρύλλη αποτελούν πραγματικά έναν απέραντο βοτανικό κήπο. Είναι ένα φυτώριο που διαθέτει μια τεράστια γκάμα από μεσογειακά, υδρόβια, κάκτους, παχύφυτα. Σε μια μεγάλη έκταση, στόχος της παραγωγής είναι να καλλιεργηθούν φυτά ανθεκτικά, που να μην χρειάζονται συνεχή αντικατάσταση, λόγω της κλιματικής αλλαγής.
«Παίρνουμε κορφές από τα φυτά μας, κάνουμε μοσχευματάκια, τους βάζουμε ορμόνη ριζοβολίας, τα βάζουμε σε αυτές τις καρτέλες με κομπόστα και περλίτη. Κλείνουμε, οπότε να κρατά η υγρασία. Σιγά σιγά αυτά ξεκινάνε να κάνουν ρίζες, και μόλις είναι έτοιμα τα μεταφυτεύουμε σε μικρότερα γλαστράκια, να εγκατασταθούν εδώ και μετά τα βγάζουμε έξω» δείχνει στην κάμερα ο παραγωγός.
Ρωτάμε ποιο ήταν το κίνητρο για να ξεκινήσει αυτό το επάγγελμα και να ρισκάρει; «Παρατήρησα ότι στην Ελλάδα υπήρχε κενό όσον αφορά την παραγωγή υδρόβιων υδροχαρών φυτών και πειραματικά ξεκίνησα παράλληλα με τις δουλειές που έκανα, να πειραματίζομαι με την παραγωγή αυτών των φυτών. Έχουμε μια πολύ μεγαλύτερη γκάμα φυτών, όπου καλλιεργούμε πάνω από 1500 διαφορετικά είδη, διαφορικές κατηγορίες φυτών» εξηγεί ο κ. Γρύλλης.
Η κηποτεχνία
«Μία από τις πιο σημαντικές και μεγάλες παραγωγές μας είναι τα μεσογειακά φυτά, που κρίνονται απαραίτητα για τη χρήση τους στην κηποτεχνία, λόγω της επικείμενης κλιματικής αλλαγής που έχουμε, της έλλειψης νερού και της χαμηλής ανάγκης σε συντήρηση και φροντίδες. Είναι κατάλληλα σε πολλά ελληνικά νησιά» προσθέτει ο παραγωγός.
Ιδανικές συνθήκες
Ο Μαραθώνας τροφοδοτεί όλη την Ελλάδα με καλλωπιστικά φυτά. Γιατί ρωτάμε τον Γιάννη Γρύλλη. «Πιστεύω ότι θα είναι το τελευταίο μέρος της Αττικής που θα υπάρχει νερό, θα το πω λίγο πιο τραγικά. Οπότε, σαν επιλογή ήταν ο Μαραθώνας όπου οι συνθήκες είναι ιδανικές και σε αυτά τα χώματα παράγονται πολλά αγροτικά προϊόντα», μας απαντά.
Πόσο ελκυστική θα μπορούσε να γίνει η κηποτεχνική στην Ελλάδα και μπορεί η χώρα μας να ανταγωνιστεί άλλες χώρες που εξειδικεύονται σε αυτό;
«Ο Έλληνας είναι λίγο πίσω στην κηποτεχνία», λέει ο κ. Γρύλλης. «Παρόλα αυτά, αυτό που κάνουμε εδώ, δημιουργώντας σημαντικούς κήπους, όπου βλέπουν τη χρήση των φυτών και το τι αποτέλεσμα μπορούν να κάνουν βοηθάει πολύ. Με αυτόν τον τρόπο προωθούμε τα φυτά και τους ευαισθητοποιούμε. Όχι μόνο για τη χρήση των κατάλληλων φυτών ανάλογα με τις θέσεις, αλλά και περισσότερα περιβαλλοντικά θέματα. Έτσι, λόγω, όπως είπαμε της επικείμενης κλιματικής αλλαγής και της έλλειψης νερού, παρουσιάζουμε τα διάφορα οικοσυστήματα και πώς συνδέονται όλοι οι οργανισμοί μεταξύ τους. Αυτό το γνωστοποιούμε και στα σχολεία. Έχουμε επισκέψεις και ελπίζουμε στο μέλλον να έχουμε ακόμα περισσότερες, οπότε να υπάρχει αυτή η ευαισθητοποίηση».
Σπάνια ακριβά ψάρια
Εκτός από τα φυτά, σπάνια είναι εδώ ακόμη και τα ψάρια του γλυκού νερού, που αποτελούν μέρος της επένδυσης. «Τα stepping stone που έχουν στους κήπους τους οι Ιάπωνες, επίσης είναι κάτι που έχει ιδιαίτερη αξία. Οπότε αυτά τα ψάρια διαλέγονται, προσπαθούν να φτιάξουν ψάρια με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα οποία βγαίνουν σε πλειστηριασμούς και μπορεί να φτάσει ένα ψάρι να πουληθεί ακόμα και 25.000 ευρώ».
Σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και έντονης λειψυδρίας τέτοιες παραγωγές θα μπορούσαν να ενισχύονται, όπως γίνεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. «Έχουμε το κλίμα, έχουμε προϊόντα, έχουμε γνώση, παρόλα αυτά δεν υπάρχει κάποιες φορές οργάνωση για όλα αυτά και να γίνουν επιπλέον εξαγωγές» καταλήγει ο Έλληνας παραγωγός σπάνιων φυτών στον Μαραθώνα.
