Καλή σας ημέρα!

  • ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
    O υπουργός που μετέτρεψε το… υπουργείο σε προεκλογικό call center!

Εντάξει, «πολεμική» την κόβω, λόγω της συνεδρίασης της ΚΟ της ΝΔ, αλλά σήμερα θα ξεκινήσω με ρεπορτάζ που κάνει πολύ τζιζ, πιστέψτε με.

Καταρχάς, θέλω να σας είμαι απόλυτα ειλικρινής. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι επισημαίνω πάντα τα θετικά (της πιο επιτυχημένης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης -του Κυριάκου Μητσοτάκη δηλαδή), αλλά μου αρέσει να εντοπίζω και τα… περίεργα. Και μου ήρθε στο αυτί ένα… περίεργο.

Την ώρα που έχει ανοίξει ο διάλογος εντός ΝΔ για τους υπουργούς και το επιτελικό κράτος (αλλά και το… ξύλο που τρώει ο Άκης Σκέρτσος), χθες με πήρε τηλέφωνο ένας… ντελιβεράς. Ναι, ναι, το καλό παλικάρι, το οποίο γνωρίζω από πολύ μικρό καθώς είμαι φίλος με τους γονείς του, δίνει καθημερινά τη μάχη στο μεροκάματο. Χθες λοιπόν μετέφερε έναν καφέ σε έναν… μεγαλοϋπουργό. Εξηγούμαι.

Πήγε το… καφεδάκι του στον υφυπουργό Υγείας Μάριο Θεμιστοκλέους. Με το που έφυγε, με πήρε τηλέφωνο και μου έδωσε την… είδηση! Σύμφωνα με τα όσα μου περιέγραψε ο νεαρός ντελιβεράς (τι χρυσό παιδί!), ο Μάριος (εξωκοινοβουλευτικός υπουργός για να μην ξεχνιόμαστε!) έχει μετατρέψει το γραφείο του στο υπουργείο σε… call center ενόψει της καθόδου στις εκλογές με τη ΝΔ στην Ανατολική Αττική. Εντάξει, το καταλαβαίνω, θέλει να εκλεγεί (είναι χαμηλά στις μετρήσεις όπως μου ψιθύρισαν), όμως το να μετατρέπεις το γραφείο σου στο υπουργείο σε… κέντρο για τηλεφωνήματα πάει πολύ! Μαθαίνω πως θα έχουμε αναταράξεις επί του ζητήματος! Το υπουργείο υπάρχει για να λύνονται ζητήματα όχι για να εκλεγεί (ο οποιοσδήποτε, οπουδήποτε!) λέω εγώ τώρα.

  • Ο πικρός… καφές του Γιώργου Βλάχου

Παραμένω σε περιβάλλον Ανατολικής Αττικής. Διάβασα χθες τη συνέντευξη που έδωσε ο βουλευτής Γιώργος Βλάχος, ο οποίος είπε (στο «Documento») πως είναι άνισος ο αγώνας με τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς. Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με τον… ανησυχούντα βουλευτή, καθώς αρκετές φορές οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί ξεκινούν από το μηδέν.

Εκτός αν θεωρεί, παραδείγματος χάρη, πως θα μπορούσε να… παίξει στα ίσα -παραδείγματος χάρη- τον Κυριάκο Πιερρακάκη που ξεκίνησε ως εξωκοινοβουλευτικός, αλλά στις εκλογές σάρωσε και σε μια ιδιαίτερη δύσκολη περιφέρεια. Καταλαβαίνω την πικρία. Το πρόβλημα στη Νέα Δημοκρατία είναι πως κάποιοι δεν έγιναν (πάλι) υπουργοί…

  • Οι δικογραφίες που κάνουν… μπαμ  και η καριέρα της Κοβέσι

Για να μην το ξεχάσω. Χθες, βουλευτές που ελέγχονται στο πλαίσιο της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έλαβαν κλητήριο θέσπισμα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με κακουργηματική κατηγορία.

Το… παράδοξο εδώ είναι ότι οι περισσότεροι ελέγχονται για πλημμέλημα. Αν δεν είναι αυτό προχειρότητα, τότε τι; Για τη Λάουρα την Κοβέσι το λέω, που έστησε καριέρα πάνω σε δικογραφίες που στο τέλος καταρρέουν. Και κάνουν μπαμ!

  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 1
    Οι «χορηγοί» του Κυριάκου και η αντοχή του 31%

Με φουριόζικη διάθεση πάω στα inside του Μαξίμου. Σας έγραφα χθες τι μου είπε ο έμπειρος δημοσκόπος στο γραφείο μου, ο οποίος μου έστειλε και νέες σημειώσεις με όσα έμαθε. Αυτή τη φορά για τη συζήτηση που έγινε στα ενδότερα του Μεγάρου Μαξίμου για τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες, παρά τον ντόρο του τελευταίου διαστήματος, πρέπει να σας πω ότι από τους «γαλάζιους» επιτελάρχες δεν θεωρούνται κακές για την κυβέρνηση. Τουλάχιστον, όχι όσο τις εμφανίζουν ορισμένοι, διότι η ΝΔ, παρά την πίεση της αντιπολίτευσης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, την ακρίβεια κ.λπ., καταγράφει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα. Δεν το λες και λίγο, σε μια από τις πιο δύσκολες στροφές της τελευταίας επταετίας, το ποσοστό της να είναι πάνω από 31%, με διπλάσια και μεγαλύτερη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να παραμένει μακράν ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός της χώρας. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στις ικανότητες του Μητσοτάκη να κρατά το τιμόνι σε ταραγμένες θάλασσες, αλλά και στην ανικανότητα των πολιτικών του αντιπάλων, οι οποίοι εμφανίζονται οι καλύτεροι χορηγοί της κυβέρνησης. Πρώτος από όλους ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος προσπαθεί να ανεβάσει τα ποσοστά του κόμματός του, ζητώντας από τους ψηφοφόρους να τον στηρίξουν για να ρίξει τον σημερινό πρωθυπουργό, με τον οποίο δεν πρόκειται ποτέ να συνεργαστεί, προσθέτει! Κανένα όνειρο δεν είναι ντροπή, δεν λέω. Αλλά ο κοσμάκης φοβάται ότι τα χειρότερα είναι μπροστά με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και αυτό που τον ενδιαφέρει είναι πώς θα κυβερνηθεί η χώρα και από ποιον.

Από κοντά ακολουθεί και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος προσπαθεί να κάνει rebranding με περσινά ξινά σταφύλια! Αν συνεχίσουν έτσι, αξίζουν μεγάλη ανθοδέσμη από τον Κυριάκο, όπως μου είπε πρόσφατα και ο… Πίνατ, που είναι ιδιαίτερα κεφάτος το τελευταίο διάστημα.

  • ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2
    Το εσπρέσο, η παγίδα της «χαλαρής» κάλπης και το ρίσκο της πρώτης Κυριακής

Καπάκι, επειδή ο χρόνος τρέχει, θα σας αποκαλύψω σήμερα μια συζήτηση που είχα πριν από μερικές ημέρες με προβεβλημένο υπουργό, που γκελάρει πολύ. Και οφείλω να εξομολογηθώ ότι βρήκα ενδιαφέρουσα τη σκέψη του για τις εκλογές. Πίνοντας το σκέτο εσπρεσάκι του, μου είπε ότι από δω και στο εξής και μέχρι τις κάλπες, θα πρέπει η κυβέρνηση και οι βουλευτές να ρίξουν όλο το βάρος στη μάχη της πρώτης Κυριακής και να μην αφήνουν να εννοηθεί ότι η μεγάλη μάχη θα δοθεί στις δεύτερες κάλπες. Ο λόγος; Υπάρχει ένας σοβαρός κίνδυνος: να λειτουργήσουν χαλαρά την πρώτη Κυριακή οι νεοδημοκράτες, κυρίως αυτό το περίπου 15% που εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις να έχει «παρκάρει» στη λεγόμενη γκρίζα ζώνη.

Το ρίσκο είναι να μη σηκωθούν από τον καναπέ τους, θέλοντας να στείλουν ένα μήνυμα στην παράταξή τους με την προοπτική να επανέλθουν μετά. Αν όμως είναι πολλοί αυτοί που επιλέξουν αυτή τη στάση και οι επιδόσεις του κυβερνητικού κόμματος στην πρώτη κάλπη είναι μικρότερες του αναμενόμενου, τότε η διόρθωση πορείας μέχρι τη δεύτερη Κυριακή θα δυσκολέψει επικίνδυνα. Και στην παρούσα συγκυρία, με τα μέτωπα ανοιχτά, σίγουρα δεν είναι καιρός για ρίσκα… Να σας πω ότι ο συγκεκριμένος υπουργός έχει μεταφέρει τις σκέψεις του εδώ και πολύ καιρό στον Κυριάκο.

  • ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 1
    Ιερομόναχοι στα κάγκελα, το «άδειασμα»  στον Πατριάρχη και η ευλάβεια της κηραλοιφής

Αλλάζω προς το παρόν status, γιατί έχει γίνει σούσουρο παντού! Να φανταστείτε, δέχτηκα τηλέφωνο από ιερομόναχο στο Άγιον Όρος, που ήταν στα κάγκελα με όσα συνέβησαν στην ιστορική ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Βουλή. Μου είπε με οργή για την εκκωφαντική απουσία του προέδρου της Ελληνικής Λύσης Κυριάκου Βελόπουλου. Ψάχνοντας να μάθω τι συνέβη, κοινοβουλευτική πηγή μού είπε ότι ο Κυριάκος προτίμησε να κλειστεί (όχι σε μοναστήρι αλλά) σε ένα ραδιοφωνικό στούντιο και να απαντά σε ερωτήματα πολιτών! Εντάξει, για να είμαι δίκαιος, θα πω ότι η απουσία ερμηνεύτηκε από τους βελοπουλικούς ως συνέχεια της αντιπαράθεσης με το Φανάρι και ως επιλογή διατήρησης της σκληρής γραμμής απέναντι στον Πατριάρχη.

Ο ιερομόναχος πάντως μου μετέφερε και την πικρία του ότι την ώρα της ομιλίας του πατριάρχη η κοινοβουλευτική ομάδα της Νίκης έπαιζε το δικό της «αντάρτικο», αρνούμενη προκλητικά να χειροκροτήσει τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας. Ανήσυχο πνεύμα όπως είμαι, απευθύνθηκα σε άνθρωπο με πολιτικές αρετές που είναι της Εκκλησίας και μαθαίνει όλα τα ντεσού. Μου εξήγησε λοιπόν ότι είναι τουλάχιστον οξύμωρο δυνάμεις που αυτοπροβάλλονται ως οι «bodyguards» της πίστης (σ.σ. αυτή τη λέξη χρησιμοποίησε και ουκ αμαρτία έχω) και των παραδόσεων, να επιλέγουν τη στιγμή της ύψιστης θεσμικής τιμής προς το Φανάρι για να βγάλουν μικροπολιτικά απωθημένα. «Νίκο, η “ευλάβεια” ορισμένων εξαντλείται στις τηλεοπτικές κηραλοιφές και τις προεκλογικές συγκεντρώσεις, γιατί όταν έρχεται η ώρα του πραγματικού σεβασμού προς τον κορυφαίο θεσμό της Ρωμιοσύνης, η μικροψυχία κερδίζει κατά κράτος το εθνικό καθήκον», μου είπε στο τηλέφωνο. Και εγώ ο… αδαής αναρωτιέμαι.

Μήπως τελικά η «χριστιανική» τους ταυτότητα είναι απλώς ένα καλοστημένο rebranding για να τσιμπάνε ψήφους; Γιατί, μεταξύ μας, αν δεν μπορείς να χειροκροτήσεις τον Πατριάρχη στη Βουλή, τότε μάλλον η πίστη σου είναι πιο «ρηχή» και από τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκτός και αν συμβαίνει κάτι άλλο, πολύ πιο σκοτεινό, που μόνο ο Κυριάκος (ο Βελόπουλος για να μην παρεξηγηθώ) ξέρει να εξηγήσει στα ραδιόφωνά του, όπως και ο Νατσιός στο πιστό του κοινό… Θου Κύριε!

  • ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 2
    Ο Βελόπουλος, ο τρόμος της ασυλίας και το τέλος του τηλεοπτικού «ακαταδίωκτου»

Θα επιμείνω λίγο ακόμη στο κόμμα του Βελόπουλου… Λοιπόν, αν νομίζουν κάποιοι ότι ο Κυριάκος ανησυχεί μόνο για το αν θα προλάβει να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις των πιστών του οπαδών στο ραδιόφωνο, πλανιούνται πλάνην οικτρά. Στους διαδρόμους της Βουλής, όπως μου περιέγραψε η κοινοβουλευτική μου πηγή, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κυκλοφορεί πλέον με το βλέμμα του ανθρώπου που βλέπει τον «ασκό του Αιόλου» να ανοίγει πάνω από το κεφάλι του. Η απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας να εισηγηθεί την άρση της ασυλίας του, μετά από μήνυση πολίτη για τα όσα εκστόμισε σε τηλεοπτική εκπομπή, τον έχει βγάλει κυριολεκτικά εκτός εαυτού. «Είναι σαν να λέμε στους πολίτες, ελάτε κάντε μας μήνυση, σε λίγο θα γίνεται χαμός εδώ μέσα», έλεγε με φανερό εκνευρισμό σε πηγαδάκια, προσπαθώντας να πείσει ότι η δικαστική του περιπέτεια είναι… θεσμικό ζήτημα για όλο το Κοινοβούλιο.

Βέβαια, ο Κυριάκος ξεχνάει μια μικρή λεπτομέρεια: Η ασυλία θεσπίστηκε για να προστατεύει τον βουλευτή κατά την άσκηση των καθηκόντων του εντός της Βουλής, όχι για να λειτουργεί ως «αλεξίσφαιρο» σε τηλεοπτικά σόου και προσωπικές επιθέσεις. Μου έλεγε δε παλιά καραβάνα της πολιτικής, από τους μπαρουτοκαπνισμένους, ότι ο Βελόπουλος τρέμει στην ιδέα πως το τηλεοπτικό του «ακαταδίωκτο» τελειώνει. Γιατί, καλή η ρητορική περί «εγκληματικών οργανώσεων» και «προδοτών», αλλά όταν έρχεται η ώρα να λογοδοτήσεις στη Δικαιοσύνη ως κοινός θνητός, τότε τα πράγματα ζορίζουν. Φαίνεται πως ο Κυριάκος φοβάται ότι αν οι πολίτες αρχίσουν να τον τρέχουν στα δικαστήρια για κάθε «μαργαριτάρι» που πετάει, οι τηλεοπτικές του ώρες θα καταναλώνονται σε απολογίες και όχι σε πωλήσεις… ελπίδας. Όπως λένε και στο χωριό μου, Κυριάκο, «καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται». Έτσι δεν είναι;

  • Οι υψηλές επαφές του ΓΑΠ και το σήμα από τον ΟΗΕ

Ας ελαφρύνω λίγο τη στήλη, γιατί με τις ασυλίες και τους πατριάρχες κόντεψα να πάθω πολιτική αρρυθμία. Έπιασε το μάτι μου, λοιπόν, μια συνάντηση που έγινε στη Βουλή και, αν και πέρασε στα «ψιλά», έχει τη δική της σημειολογία. Ο Γιώργος Παπανδρέου υποδέχθηκε τη Φραντσέσκα Πάολα Αλμπανέζε, την ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα παλαιστινιακά εδάφη. Εντάξει, μπορεί ο Γιώργος να μη βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή της εγχώριας «σύγκρουσης», αλλά στα διεθνή σαλόνια και στους διαδρόμους των μεγάλων οργανισμών παραμένει το απόλυτο status symbol της Κεντροαριστεράς.

@Και κάτι ακόμα… Ωραίες οι διεθνείς επαφές, αλλά στην Ελλάδα ο ΓΑΠ μάλλον μιλάει σε άδειες καρέκλες. Μου έστειλαν φωτογραφίες από την Κομοτηνή, από εκδήλωση της ΠΑΣΠ. Ήταν παρέα με Γερουλάνο και Πεταλωτή, αλλά όπως κατάλαβα, το σύνθημα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» δεν συγκίνησε κανέναν. Παρά την κινητοποίηση, οι κενές θέσεις ήταν περισσότερες από τους παρευρισκόμενους…

  •  ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 3
    Το άγνωστο τετ α τετ της Ζωής με τον Ανδρουλάκη

Ξεφεύγω! Εντελώς όμως. Επειδή ο έρωτας (ο πολιτικός, μην παρεξηγηθώ) και ο βήχας δεν κρύβονται, μάθετε και τούτο: Μπορεί ο Παναγιώτης Δουδωνής να «σφάζεται» με τη Ζωή στη Διάσκεψη των Προέδρων για τις Ανεξάρτητες Αρχές και η πρόεδρος της Πλεύσης να του πετάει «καρφιά» ότι συμπράττει με τη ΝΔ, αλλά αυτά είναι για το θεαθήναι. Ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, κατά κόσμον ο “Νικολιός” του Μαρίνου, δεν φαίνεται να συγκινείται από τους καυγάδες των στελεχών του, αφού οι σχέσεις του με τη Ζωή παραμένουν… μέλι-γάλα.

Προσέξτε. Την ώρα που οι άλλοι αντάλλασσαν πυρά, την Πρωτομαγιά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, Ανδρουλάκης και Κωνσταντοπούλου είχαν ένα τετ-α-τετ που κράτησε πολλή ώρα και σε κλίμα που θα ζήλευαν και οι πιο αγαπημένοι σύντροφοι. Άλλωστε, το “ειδύλλιο” είναι γνωστό στους παροικούντες τη Φιλοθέη και το Κολωνάκι. Κάθε φορά που συναντιούνται στους διαδρόμους της Βουλής, το πηγαδάκι τους δεν έχει τελειωμό. Τελικά, στην πολιτική, οι “εχθροί” των βουλευτών σου μπορεί να είναι οι καλύτεροι φίλοι του προέδρου σου.

  •  ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 4
    Η ΔΕΗ, τα deals, οι υψηλές επαφές του γκουβέρνου και τα funds που αδημονούν…

Μα τι ζω… Ο γραβατωμένος ψιθυριστής μου μού έδωσε πολύ ψωμί χθες. Μη με ρωτάτε πού ήταν, δεν τον ρώτησα, αλλά από το video call τον είδα να είναι στη θάλασσα, πιθανόν στη Χαλκιδική – κάπου εκεί τριγυρνάει τις τελευταίες δύο ημέρες. Μου είπε λοιπόν ότι η αύξηση κεφαλαίου της ΔΕΗ κατά 4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το 1,33 δισ. ευρώ αποτελεί τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου, είναι κίνηση-ματ τόσο για την επιχείρηση όσο και για την ελληνική οικονομία.

Η διοίκηση βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις για μια μεγάλη εξαγορά στα Βαλκάνια, η οποία θα κάνει πάταγο. Από την άλλη πλευρά, το Μέγαρο Μαξίμου, ο Πιερρακάκης και ο Παπασταύρου, έχουν επαφές σε πολύ υψηλό επίπεδο, καθώς η ΔΕΗ μετατρέπεται σε γεωπολιτικό όπλο για τη χώρα μας. Ο γραβατωμένος ψιθυριστής μου μού είπε για εξαγορά σε δίκτυα διανομής και ΑΠΕ που θα καταστήσουν την επιχείρηση σε απόλυτο κυρίαρχο της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Ωστόσο, το… κόλπο πάει και παραπέρα, καθώς η ΔΕΗ θα γίνει ένας από τους μεγάλους «παίκτες» στην πράσινη ενέργεια, η οποία αποτελεί ζήτημα επιβίωσης για την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Όσο για το χρηματιστηριακό σκέλος του story, υπάρχει τεράστια κινητικότητα από ξένα funds που θεωρούν τη μετοχή υποτιμημένη σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της.

  • Εκτός Skroutz η CVC;

Συνεχίζω σε οικονομικό mood, γιατί το παρασκήνιο στην αγορά του e-commerce «καίει». Πληθαίνουν, λοιπόν, οι πληροφορίες που θέλουν τη CVC Capital Partners να βρίσκεται ένα βήμα πριν από την έξοδο από το Skroutz. Η αλήθεια, βέβαια, είναι λιγότερο λαμπερή από τα επίσημα reports: το συγκεκριμένο asset δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα και το fund αναζητά διέξοδο εδώ και τώρα, ακόμη και με ένα γενναίο discount σε σχέση με τις αρχικές προσδοκίες.

Ο φόβος της CVC έχει όνομα και καταγωγή, καθώς η κινεζική JD.com καραδοκεί να μπει σφήνα στην ελληνική αγορά, απειλώντας τα μερίδια του Skroutz. Μου ψιθύρισαν μάλιστα ότι οι συζητήσεις με την αμερικανική Blackstone Inc. είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Φαίνεται πως οι Αμερικανοί εξετάζουν ενεργά το deal, ελπίζοντας ότι εκείνοι θα καταφέρουν να «ξεκλειδώσουν» την αξία που η CVC δεν βρήκε ποτέ.

Όπως λένε και στη Wall Street, ο θάνατος του ενός είναι η ευκαιρία του άλλου…

  • Ο Γρηγόρης, ο Ράμα και η προτομή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Πάω παρακάτω και στέκομαι σε μια επίσκεψη με ιδιαίτερο συμβολισμό και οικογενειακό «άρωμα» που πραγματοποίησε ο Γρηγόρης Δημητριάδης στη Δερβιτσάνη της Βορείου Ηπείρου. Ο ανιψιός βρέθηκε μπροστά στην προτομή του παππού του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έχοντας στο πλευρό του τον ίδιο τον Έντι Ράμα. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Αλβανός πρωθυπουργός ήταν εκείνος που είχε την πρωτοβουλία και την προσωπική επιμέλεια για τη δημιουργία του μνημείου.

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης μοιράστηκε το στιγμιότυπο στα social media, επιβεβαιώνοντας πως, πέρα από την πολιτική, υπάρχουν και δεσμοί που αντέχουν στον χρόνο και την ιστορία. Απλώς το καταγράφω, καθώς τέτοιες κινήσεις στην ευαίσθητη περιοχή της Βορείου Ηπείρου έχουν πάντα το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

  • ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 5
    Ο Χατζημάρκος σε τροχιά… Ηπείρου και το «μοντέλο» του 1% στην Κω

Λίγο πριν κλείσω τη σημερινή μας βόλτα να κάνω μια επισήμανση: Φαίνεται πως η πρακτική των διαγωνισμών με εκπτώσεις της τάξεως του 1,00% δεν αποτελεί πλέον προνόμιο μόνο της Ηπείρου, καθώς και ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος φαίνεται να υιοθετεί πλήρως τα πρότυπα του «Αλέκου».

Η υπογραφή της σύμβασης για τον καθαρισμό των ρεμάτων στην Κω, ύψους 347.490 ευρώ (με ΦΠΑ), με τον ανάδοχο να αναδεικνύεται μειοδότης προσφέροντας μια σχεδόν μηδενική έκπτωση, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ποιότητα του ανταγωνισμού στα Δωδεκάνησα. Είναι τουλάχιστον αξιοσημείωτο πώς ένας ηλεκτρονικός διαγωνισμός για ένα τόσο σημαντικό έργο «κλειδώνει» ουσιαστικά στις τιμές της μελέτης, αφήνοντας την αίσθηση μιας τυπικής διαδικασίας που καταλήγει στον «έναν και εκλεκτό».

  • ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 6
    Το κόμμα Τσίπρα, το «ξεσκαρτάρισμα» και οι δύο βουλευτές-κλειδιά

Next και τέλος για σήμερα, με ένα ζουμερό παρασκήνιο. Φαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει βάλει για τα καλά μπροστά τις μηχανές και διανύει πλέον το τελευταίο μίλι πριν από την επίσημη ανακοίνωση του δικού του, προσωπικού κόμματος.

Το ενδιαφέρον στα πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου (και όχι μόνο) στρέφεται στα πρόσωπα που θα τον πλαισιώσουν, αλλά κυρίως στο τι μέλλει γενέσθαι με τους εναπομείναντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως σας έχω ξαναγράψει, το ότι κάποιοι στηρίζουν δημόσια τον πρώην πρωθυπουργό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν και το «ανοιχτό τηλέφωνο» του Αλέξη. Εξαίρεση αποτελεί φυσικά η Όλγα Γεροβασίλη, η οποία παραμένει ο σταθερός δίαυλος επικοινωνίας και η «σκιά» του πρώην προέδρου.

Ωστόσο, οι πληροφορίες μου λένε ότι ο Αλέξης έχει κάνει ήδη το «ξεσκαρτάρισμα» και έχει καταλήξει στα πρόσωπα που θέλει στο νέο εγχείρημα, αφήνοντας πολλούς άλλους εκτός σχεδιασμού. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, φέρεται να έχει ανοίξει μόνιμη γραμμή με τουλάχιστον δύο βουλευτές που θεωρεί ότι ταιριάζουν γάντι στο προφίλ του νέου σχήματος.

Πρόκειται για τον Μίλτο Ζαμπάρα και τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, οι οποίοι βρίσκονται πολύ κοντά στο περιβάλλον του και φαίνεται να ετοιμάζουν βαλίτσες για το επόμενο πολιτικό λιμάνι του αρχηγού.