Ανοιχτή επιστολή στον κ. Τραμπ
- του Ηλία Γιαννακόπουλου Φιλόλογος, Blog “ΙΔΕΟπολις”
κ. Πρόεδρε,
Με αφορμή τη στρατιωτική εισβολή της χώρας σας στο έδαφος της Βενεζουέλας, μιας ελεύθερης χώρας, μέλους του ΟΗΕ, θα ήθελα να σας εκθέσω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί για εσάς και τη χώρα σας η αλαζονεία ως τέκνον της στρατιωτικής σας δύναμης.
Δεν θα επικαλεστώ την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, γιατί έτσι κι αλλιώς αυτό έπαψε να ισχύει στον βαθμό που εσείς και η χώρα σας ασπάζεστε τη γνωστή θέση του Πλάτωνα «Δίκαιον το κρείττονος συμφέρον».
κ. Πρόεδρε,
Μη γίνετε η αιτία πολλοί λαοί να αισθάνονται ως οι υποψήφιοι «Μήλιοι» 21ου αιώνα. Μην παρασύρεστε από τη στρατιωτική σας υπεροχή που τρέφει επικίνδυνα τον εγωισμό και τον ναρκισσισμό κάθε ανθρώπου. Η αλαζονεία (Ύβρις) ως γέννημα των παραπάνω μπορεί όταν μεστώσει το στάχυ της Άτης να σας οδηγήσει στην καταστροφή. Ο Αισχύλος το είχε επισημάνει από παλιά: «Ύβρις γαρ εξανθούσ’/εκάρπωσεν στάχυν/Άτης».
Ελπίζω να γνωρίζετε καλά μία από τις πλουσιότερες πνευματικές και κοινωνικές παρακαταθήκες των προγόνων μας, τη σχετική με την «ύβριν»: ΥΒΡΙΣ > ΑΤΗ> ΝΕΜΕΣΙΣ >ΤΙΣΙΣ
O Hράκλειτος, σχετικά με το «μέτρο» και την «ύβριν» είπε: «Ήλιος γαρ ουχ υπερβήσεται μέτρα. Ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν» (ο ήλιος δεν θα υπερβεί τα μέτρα. Διαφορετικά οι ίδιες οι Ερινύες, επίκουροι της Δίκης, θα τον βρουν – τιμωρήσουν).
Από αυτόν τον νόμο δεν ξέφυγε κανείς. Ακόμη και η Αθήνα που φάνταζε άτρωτη ως Ηγεμονία.
Η προσεκτική μελέτη του κειμένου του Ισοκράτη που ακολουθεί μπορεί να σας φανεί διδακτική και για τον δικό σας τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσθε την Ηγεμονία σας.
Η Πτώση της Αθηναϊκής Ηγεμονίας
« … Η άσκηση της ηγεμονίας μας ήταν μοιραία. Μας έκανε να χάσουμε τη φήμη μας που την είχαμε σ’ όλους τους λαούς. Μας έφερε σε τέτοια ακολασία και νωθρότητα που δεν θα την επαινέσει κανένας λαός. Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε γιατί μας φέρθηκαν τόσο άσχημα, γιατί κι εμείς τους διοικήσαμε καταδυναστεύοντάς τους και βασανίζοντάς τους. Σε κάθε ξαναγύρισμα, ο ήλιος παρέστεκε σε νέες δημόσιες κηδείες… Παλιές και υπερένδοξες οικογένειες που είχαν ξεφύγει απ’ την καταπίεση των τυράννων και απ’ τις πολεμικές περσικές ορδές τσακίσθηκαν και ξεριζώθηκαν, ενώ εμείς κυνηγούσαμε την τρέλα της ηγεμονίας μας… Κάναμε μια ζωή ληστών, πότε πλέοντας μέσα στην αφθονία και πότε στη δυστυχία, έχοντας γύρω μας την πολιορκία και πάνω στα κεφάλια μας την καταστροφή… Αυτή η λεγόμενη κυριαρχία δεν είναι παρά μια συμφορά που κάνει χείριστους όλους εκείνους που την κατέχουν». (Ισοκράτους, περί Ειρήνης).
κ. Πρόεδρε,
Μερικές φορές η Ιστορία επαναλαμβάνεται και όχι υποχρεωτικά ως φάρσα, όπως ήθελε ο Μαρξ. Μην επιτρέψτε στους ιστορικούς του μέλλοντος να γράψουν για σας: «Το πιθανότερο είναι υπεροψίαν και μέθην θα είχεν ο Δαρείος» (Κ. Καβάφης «Ο Δαρείος»).
*Υστερόγραφο: κ. Πρόεδρε, θα ήμουν πολύ χαρούμενος αν είχα τον αντίλογό σας τόσο στις δικές μου σκέψεις όσο και στις θέσεις των αρχαίων Ελλήνων.
Με τιμή
Γιαννακόπουλος Ηλίας
Έλληνας Πολίτης
