Μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν παγωμένο ώμο διατρέχουν τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2, αλλά και όσοι βρίσκονται στο στάδιο του προδιαβήτη, σύμφωνα με νεότερα επιστημονικά δεδομένα. Παράλληλα, οι ασθενείς αυτοί φαίνεται να παρουσιάζουν πιο βαριά και παρατεταμένη πορεία της νόσου, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη στενότερη ιατρική παρακολούθηση και την εντατικότερη φροντίδα.
Ο παγωμένος ώμος, γνωστός και ως Συμφυτική θυλακίτιδα, είναι μια συχνή πάθηση της άρθρωσης του ώμου που εμφανίζεται κυρίως στην 4η έως 6η δεκαετία της ζωής. Στον γενικό πληθυσμό η συχνότητά του εκτιμάται μεταξύ 2% και 5%, ενώ οι γυναίκες προσβάλλονται συχνότερα από τους άνδρες. Σε ποσοστό 6% έως 17% μπορεί να επηρεαστεί και ο άλλος ώμος, συνήθως μέσα σε πέντε χρόνια από την ανάρρωση του πρώτου.
Η πάθηση προκαλείται από φλεγμονή του αρθρικού θύλακα, που οδηγεί σε οίδημα, απώλεια αρθρικών υγρών και δημιουργία συμφύσεων. Το αποτέλεσμα είναι έντονος, σταδιακά επιδεινούμενος πόνος στο άνω τμήμα του βραχίονα και στον ώμο, καθώς και σημαντική δυσκαμψία που περιορίζει την κινητικότητα της άρθρωσης.
Η σχέση με τον διαβήτη
Αν και η ακριβής αιτιολογία δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, έχει διαπιστωθεί ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με παγωμένο ώμο πάσχει από Σακχαρώδης Διαβήτης.
Οι επικρατέστερες εξηγήσεις εστιάζουν στην υπεργλυκαιμία, η οποία μπορεί:
-
να προάγει τη γλυκοζυλίωση των ιστών του αρθρικού θύλακα, οδηγώντας σε διασύνδεση των ινών κολλαγόνου και ίνωση,
-
ή να ενεργοποιεί μια φλεγμονώδη διαδικασία που πυροδοτεί τη φλεγμονώδη-ινωτική αντίδραση, η οποία αποτελεί τη βάση της παθογένεσης της νόσου.
Επιπλέον, ερευνητές εκτιμούν ότι η χρόνια φλεγμονή που σχετίζεται με το μεταβολικό σύνδρομο — και όχι μόνο με τον διαβήτη τύπου 2 — ενδέχεται να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πάθησης, καθώς διαταραχές όπως υπερλιπιδαιμία, υπέρταση και παχυσαρκία παρατηρούνται συχνά σε ασθενείς με παγωμένο ώμο.
Τα δεδομένα μεγάλης μελέτης
Μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2025 στο BMC Musculoskeletal Disorders ανέλυσε στοιχεία από 43.977 άτομα με πρόσφατη διάγνωση διαβήτη τύπου 2 και ισάριθμα άτομα χωρίς διαβήτη. Στόχος ήταν να διερευνηθεί εάν η φλεγμονή που σχετίζεται με τον διαβήτη και άλλους μεταβολικούς παράγοντες αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης παγωμένου ώμου.
Τα ευρήματα ενισχύουν τη συσχέτιση μεταξύ μεταβολικών διαταραχών και συμφυτικής θυλακίτιδας, επισημαίνοντας την ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης, ιδιαίτερα σε άτομα με διαβήτη ή προδιαβήτη.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η καλή ρύθμιση του σακχάρου, η αντιμετώπιση των παραγόντων του μεταβολικού συνδρόμου και η έγκαιρη ορθοπαιδική αξιολόγηση μπορούν να συμβάλουν στη μείωση των επιπλοκών και στη βελτίωση της λειτουργικότητας των ασθενών.
