Η βιωματική παράσταση που συγκινεί δύο χρόνια το κοινό, εντός κι εκτός σκηνής, όπου βρεθεί, επιστρέφει στην Αθήνα. Στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, στο Σύνταγμα.
Στην καρδιά του χειμώνα. Σε μια τελετή για τη συνύπαρξη με ημέρα πρεμιέρας την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου και για οκτώ αυτοτελείς βραδιές.
Σε ένα έργο που σμιλεύουν μαζί ο ήρωας κι οι θεατές, κάθε βράδυ. Με γέλια, με δάκρυα, με όνειρα, με αγκαλιές.
Κι από τις κατάμεστες περσινές βραδιές στην κεντρική σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, μετά το sold-out ταξίδι σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα κι όπου έχει βρεθεί ο ήρωας στο μεταξύ, επιστρέφει στην πόλη του.
Σε νέα σκηνοθετική συνθήκη. Ακόμη πιο προσωπική. Σε μια ζεστή φωλιά, για το σώμα και το πνεύμα.
Με έναν Ηλίθιο σημερινό, αληθινό, που ζει ανάμεσά μας κι ασκείται καθημερινά να εκφράζεται με ορθό λόγο και ν’ αγαπάει άνευ όρων. Και μπορείς να τον καλέσεις κι εσύ.
Να βοηθήσει σε κάποιο πρόβλημα, να συμφιλιώσει μια σχέση, να λύσετε έναν κόμπο, να στοχαστείτε, να ασκηθείτε μαζί.
Να γίνει ο προβληματολόγος σου, που λέγαμε παιδιά.
Στην ασκητική του πώς να γίνουμε όλοι μικροί Ηλίθιοι του Ντοστογιέφσκι.
Όλοι οι άνθρωποι, όλα τα πλάσματα, όλες οι ψυχές. Αφού αυτό είναι το νόημα. Η ευτυχία στη συνύπαρξη. Ή ό,τι θες.
Κι ο Ηλίθιος αυτός ζει κι αναπνέει κανονικά, τρία χρόνια πια, σαν από πάντα. Προσφέρει την ποίηση, τις γνώσεις, τον μόχθο και τους στοχασμούς του.
Εργάζεται ως καλλιτέχνης, παιδαγωγός, προπονητής, κασκαντέρ, ανιματέρ, συμφιλιωτής.
Ή ό,τι χρειαστείς. Είναι ένας συνοδοιπόρος.
Ένας φίλος σου από το μέλλον, στ’ αλήθεια.
Γνωρίζεται με όλο τον κόσμο στον ενικό και βοηθάει όπως μπορεί.
Μετέχει σε κοινωνικές δράσεις και κάνει παρεμβάσεις σε καταστάσεις, με κοστούμι ή με παντόφλες ή με γαλότσες ή όπως χρειαστεί.
Να βρει το δίκαιο φωνή και λογική.
Κι ο Ηλίθιος αυτός δίνει το τηλέφωνό του χωρίς δεύτερη σκέψη, με πίστη κι υπομονή. Κι όσα υπόσχεται τα πραγματοποιεί.
Και να θυμάστε, Ηλίθιο τον έλεγαν οι άλλοι.
Ο Νικόλας Ανδρουλάκης μας καλεί σε μια παράσταση πραγματικότητας που ξεκινάει ως διάλεξη, σαν ένα παράξενο χωριάτικο TEDx των αρχών της δεκαετίας του ’90 και εξελίσσεται κάθε φορά σε μια προσωπική κατάθεση ψυχής, σε ένα εξομολογητικό σάλτο μορτάλε, μέχρι να λιώσει σαν κερί και να αναστηθεί, έτσι που βαθαίνει κι ανοίγει η ψυχή. Μες απ’ τα σκοτάδια, προς το φως κάθε μας ρόλου, κάθε χαρακτήρα.
Έτσι που γράφουμε εαυτό. Κάθε μέρα, λίγο λίγο, απ’ την αρχή.
Στην πρώτη καθ’ ολοκληρίαν εφαρμογή της μεθόδου της καλλιτεχνικής ομάδας Ντουέντε, όπως εξελίσσεται τα τελευταία επτά χρόνια, φιλοσοφικά, δραματουργικά, ερμηνευτικά.
Σε μια performance που ενώνει το ψυχόδραμα, το θέατρο ντοκουμέντο, την επινόηση, τον αυτοσχεδιασμό, σε μιαν αέναη θεατρική πραγματικότητα.
Μετουσιώνοντας έτσι τον ήρωα, από σκηνικό χαρακτήρα, σε ρόλο ζωής.
Δραματουργία – σκηνοθεσία: Νικόλας Ανδρουλάκης
Και συνέχεια πριν και μετά
Θα συντροφεύει τον Ηλίθιο στο εκκλησιαστικό όργανο η σολίστ Χριστίνα Αντωνιάδου
Για το έργο αυτό βοήθησαν όλοι οι συνεργάτες κι οι συνοδοιπόροι της ζωής του Ηλίθιου
Την παράσταση την ερμηνεύουμε ήδη όλοι μαζί. Ώρα έναρξης: 20:30
