Σάλος ξέσπασε μετά την κυκλοφορία του νέου τραγουδιού(;) του τράπερ Light. Ο νεαρός καλλιτέχνης, μέσα από το καινούργιο του κομμάτι με τίτλο «POLO», προκάλεσε αντιδράσεις λόγω κάποιων στίχων που ήταν προσβλητικοί προς τους ανάπηρους συμπολίτες μας. Θα πει κανείς, δηλαδή, μόνο τους ανάπηρους προσβάλλει; Τις γυναίκες; Όπως σε άλλες του δημιουργίες κατά το παρελθόν, δεν προσβάλλει άλλες κοινωνικές ομάδες ή δεν προωθεί αξιόποινες πράξεις;
Ο εθνικός σωτήρας της πατριωτικής πτέρυγας, προερχόμενος από τη μεγάλη του Καρατζαφέρη σχολή και με αποχρώσεις ολίγον ΠΑΣΟΚ, Κυριάκος Βελόπουλος, στα μέσα φθινοπώρου της παρούσας κοινοβουλευτικής συνόδου, και στο πλαίσιο συζήτησης της βίας μεταξύ ανηλίκων, έθιξε την παραπάνω μουσική. Συγκεκριμένα, για το μείζον θέμα της βίας μεταξύ ανηλίκων, το οποίο απασχολεί όλη την ελληνική κοινωνία, κατέθεσε προτάσεις της Ελληνικής Λύσης, που -μεταξύ άλλων- ζητούσε για την αντιμετώπιση του προβλήματος την κατάργηση της τραπ μουσικής και τη σύλληψη των τράπερ. Μάλιστα, απήγγειλε στίχους ενός άλλου κομματιού του Χρήστου Ιωαννίδη -το πραγματικό όνομα του Light-, για να δείξει ότι προάγουν βία, ναρκωτικά και οικονομικές ατασθαλίες.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που την «έπεσαν» στον Μακεδόνα πολιτικό για κριτική και λογοκρισία προς τον καλλιτέχνη, σε ένα ολόκληρο είδος και πρωτίστως στην ίδια την τέχνη της μουσικής. Έκαναν λόγο για «κυνήγι» καλλιτεχνών και πως αυτά δεν συνάδουν σε ελεύθερες και δημοκρατικές κοινωνίες. Αντίθετα, δεν ήταν καθόλου αμελητέο το ποσοστό της κοινωνίας που ταυτίστηκε με την άποψη του προέδρου Βελόπουλου για κατάργηση της τραπ και την απαγόρευση της ρητορικής βίας καθώς και της προβολής εικόνων χρήσης ναρκωτικών και δολοφονιών.
Ο γράφων, ως νέος και millennial, μέσα στη μέρα μπορεί να τύχει να ακούσει κάποιον τράπερ με ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Και ο Light αλλά κυρίως ο αδελφικός του φίλος ράπερ Mad Clip έχουν γράψει και πει κομμάτια ιδιαίτερα ζωντανά. Ας μην κρυβόμαστε, ποιος δεν έχει ακούσει ή τραγουδήσει μερικές από τις επιτυχίες τους κατά τη διάρκεια ενός γρήγορου ντουζ, στη διαδρομή για να φθάσει στον χώρο εργασίας του, ακόμα και όταν γράφει ένα σημαντικό κείμενο.
Το ζητούμενο είναι εδώ η κουλτούρα που εισάγει η τραπ ως μουσική. Για την προσβολή που υπέστησαν οι ανάπηροι συμπολίτες μας δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά. Δυστυχώς! Είναι η νοοτροπία και η κουλτούρα μας. Είναι σωστή; ΟΧΙ, με κεφαλαία γράμματα και βροντερή φωνή. Μπορεί να αλλάξει; Ναι, υπό προϋποθέσεις και με σκληρό αγώνα σε όλα τα επίπεδα. Γιατί το να σπάσεις αποστήματα δεκαετιών είναι πολύ δύσκολο και απαιτείται χρόνος. Δεν πέσαμε από κάποιο σύννεφο ακούγοντας να αραδιάζει και με στιλ ο Light στην Ερμού τα όσα τραγούδησε.
Θυμάστε το συμβάν στην Εθνική Πινακοθήκη με την έκθεση «Η σαγήνη του αλλόκοτου», όπου υπήρξε βανδαλισμός τεσσάρων έργων που απεικόνιζαν, μεταξύ άλλων, την Παναγία παραμορφωμένη και τον Αγ. Γεώργιο να εμφανίζεται ως «Ο Χασάπης της Λεωφόρου», από τον φρέσκο ανεξάρτητο βουλευτή του κόμματος ΝΙΚΗ, Νίκο Παπαδόπουλο;
Τότε, πολλοί από τους υπέρμαχους της προβολής και της διατήρησης των έργων στην Εθνική Πινακοθήκη -παρεμπιπτόντως τα έργα επέστρεψαν στη θέση της με πλεξιγκλάς και τη φύλαξη από εταιρεία σεκιούριτι- υποστήριζαν πως η τέχνη δεν γνωρίζει όρια και είναι οπισθοδρομικοί όσοι τάσσονταν κατά και τους ενοχλούσε. Τώρα και δικαίως έχουν αντίθετη άποψη.
Η τέχνη έχει ως στόχο να ενώνει, να σέβεται. Δεν προσβάλλει! Οτιδήποτε προσβάλλει δεν είναι τέχνη. Γι’ αυτό και οι καλλιτέχνες είναι υγιή πρότυπα και ως πνευματικοί άνθρωποι αφυπνίζουν, εμπνέουν τους υπόλοιπους και είναι προασπιστές αξιών.
Γράφει ο Στρατής Κοκκινέλλης
Φιλόλογος – δημοσιογράφος
