Ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ετοιμάζονται για το 2026 με μια στρατηγική που στοχεύει στον ξεκάθαρο επαναπροσδιορισμό του κόμματος ως την κύρια προοδευτική κεντροαριστερή δύναμη στη χώρα. Η βασική θεώρηση είναι ότι η ελληνική κοινωνία έχει κουραστεί τόσο από τον φιλελευθερισμό της κυβέρνησης, και την σκανδαλολογία όσο και από την πρωτοφανή πολιτική ρευστότητα που έχουν προκαλέσει στο πολιτικό σκηνικό οι ουτοπικές αναζητήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των πολιτικών του προεκτάσεων. Με το βλέμμα στραμμένο στο 2026, το ΠΑΣΟΚ θα επιχειρήσει να χαράξει μια πορεία πολιτικής ανασυγκρότησης, φιλοδοξώντας να ενισχύσει τον ρόλο του στο πολιτικό σκηνικό και να επανασυνδεθεί ακόμη περισσότερο με κοινωνικές ομάδες που παραδοσιακά το στήριξαν, αλλά τα τελευταία χρόνια απομακρύνθηκαν. Η στρατηγική του κόμματος κινείται σε τρεις βασικούς άξονες: την προγραμματική σαφήνεια, την οργανωτική ανανέωση και την πολιτική αυτονομία.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης σε μια ακόμη απόπειρα φυγής προς τα εμπρός θα δώσει προτεραιότητα στην ουσία της πολιτικής και κυρίως σε κοινωνικά ζητήματα (υγεία, εκπαίδευση, κόστος διαβίωσης) και στη βιωσιμότητα του κοινωνικού κράτους. Η στρατηγική για το 2026 θα στηλιτεύει τον “ακραίο νεοφιλελευθερισμό” της ΝΔ και την ροπή προς τα σκάνδαλα. Χωρίς υπεροψία αλλά με ρεαλισμό θα αντιμετωπιστούν τα νέα κόμματα που ενδεχομένως θα εμφανιστούν την νέα χρονιά. Το επικείμενο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα θεωρείται πιο επίφοβο για να “χτυπήσει” το ΠΑΣΟΚ αλλά αυτό δεν σημαίνει φοβική αντιμετώπιση. Η εκτίμηση που επικρατεί είναι ότι παρά “την μεγάλη σκόνη που σηκώθηκε” με την παρουσίαση του βιβλίου του, το όποιο πολιτικό εγχείρημα του έχει να κάνει περισσότερο με μια πολιτική ενδοσκόπηση/ανασυγκρότηση του κατακερματισμένου ΣΥΡΙΖΑ. Όσον αφορά δε τη πολιτική του αντιμετώπιση, όπως λένε χαρακτηριστικά, ο πιο σκληρός αντίπαλος του κ. Τσίπρα είναι το πολιτικό του παρελθόν.
Απέναντι σε αυτή την εικόνα το πολιτικό αφήγημα της Χαρ. Τρικούπη δεν θα παρεκκλίνει σημαντικά από την πεπατημένη που θέλει το ΠΑΣΟΚ ως τη μόνη υπεύθυνη, ρεαλιστική, εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Για να στηρίξει τους πολιτικούς του στόχους, το κόμμα επενδύει στην οργανωτική του ανασυγκρότηση. Η ενίσχυση των τοπικών οργανώσεων, η μεγαλύτερη συμμετοχή των μελών στη λήψη αποφάσεων και η αξιοποίηση νέων προσώπων αποτελούν βασικές επιλογές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη νεολαία, τόσο σε επίπεδο στελεχών όσο και σε επίπεδο πολιτικών προτάσεων, με στόχο να καλυφθεί το χάσμα εκπροσώπησης των νέων γενεών.
Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επανασυνδεθεί με τον κόσμο της εργασίας, τους αγρότες και τα μεσαία στρώματα, μέσα από θεματικές παρεμβάσεις και διάλογο με κοινωνικούς φορείς. Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού ρεύματος που θα στηρίξει την πολιτική του πρόταση μέχρι και μετά το 2026.
Η ραχοκοκαλιά της στρατηγικής τους είναι το Πρόγραμμα που παρουσιάστηκε πέρυσι στη ΔΕΘ και φέτος θα εμπλουτιστεί με ισχυρές προσθήκες που θα αποπνέουν ακόμη πιο έντονο το κοινωνικό αποτύπωμα. Το μεγάλο στοίχημα παραμένει η αναστροφή της δημοσκοπικής εικόνας και το “σκοράρισμα” στο πεδίο των εντυπώσεων. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται η συνέχιση των εξορμήσεων σε όλη την Ελλάδα, με έμφαση στην Αττική αλλά και σε περιοχές που η παρουσία του κόμματος είναι ασθενής . Στο επικοινωνιακό πεδίο αναμένεται όχι η πιο έντονη αλλά η “πιο έξυπνη” επικοινωνία με στοχευμένες παρεμβάσεις κυρίως ως προς τις νεότερες ηλικιακές ομάδες . Καθοριστική προϋπόθεση για μια ανοδική πορεία το 2026 θα είναι η πλήρης εσωτερική συνοχή του κόμματος.
Με έμφαση στη θεσμική σοβαρότητα και τη μεταρρυθμιστική συνέπεια. Το αφήγημα που θα καλλιεργείται βασίζεται στην ανάγκη για ένα «ισχυρό κοινωνικό κράτος, σύγχρονη οικονομία και δημοκρατικούς θεσμούς», χωρίς ακρότητες και λαϊκισμό.
Ένα κρίσιμο στοιχείο της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ είναι η επιμονή στην πολιτική του αυτονομία. Το κόμμα δηλώνει ότι δεν λειτουργεί ως «συμπλήρωμα» άλλων πολιτικών δυνάμεων, αλλά ως αυτόνομος πόλος με σαφές πρόγραμμα. Ταυτόχρονα, δεν αποκλείει τον διάλογο και τις συγκλίσεις σε προγραμματική βάση, ιδιαίτερα σε ζητήματα θεσμών και κοινωνικής πολιτικής, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει σαφής συμφωνία αρχών.
Καθώς πλησιάζει το 2026, το ΠΑΣΟΚ γνωρίζει ότι το στοίχημα δεν είναι μόνο εκλογικό, αλλά και πολιτικό. Η επιτυχία της στρατηγικής του θα κριθεί από το κατά πόσο θα καταφέρει να πείσει ότι διαθέτει ρεαλιστικές λύσεις για τα προβλήματα της καθημερινότητας και ένα αξιόπιστο σχέδιο για το μέλλον της χώρας. Σε ένα ρευστό πολιτικό περιβάλλον, η προσπάθεια ανασύνταξης και επαναπροσδιορισμού του κόμματος αποτελεί μια μακρά διαδικασία, με το 2026 να λειτουργεί ως κομβικός σταθμός για την επόμενη ημέρα του ΠΑΣΟΚ. Καταλύτης για όλα τα προαναφερθέντα είναι η ενότητα που θα επαναεπιβεβαιωθεί στο επικείμενο Συνέδριο του κόμματος πιθανότατα στα μέσα Μαρτίου. Στην περίπτωση που η κορυφαία κομματική διαδικασία επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους και καταλήξει σε μια αρένα εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών τότε η πιο πιθανή πρόβλεψη είναι όλες οι στρατηγικές κινήσεις να μείνουν στο χαρτί ή όπως λέει και ο απλός λαός να πάνε στράφι…
