Με το βιβλίο «πολιτικής αυτοκτονίας», ο Αλέξης Τσίπρας «κάνει περισσότερους εχθρούς και διώχνει περισσότερους φίλους», τονίζει, μιλώντας στην εφημερίδα «Παρασκήνιο» και τον Γιάννη Σπ. Παργινό, ο πρώην υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Προσθέτει παράλληλα πως «ένα νέο κόμμα, υπό τον κ. Τσίπρα, θα επιτείνει την κρίση στον κεντροαριστερό χώρο και στη σημερινή αντιπολίτευση», μια αντιπολίτευση με «πλήρη ηγετική και προγραμματική ανεπάρκεια».
Πώς κρίνετε το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα;
Είναι ένα βιβλίο πολιτικής αυτοκτονίας. Αντί να κατηγορεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, άρχισε να απαγγέλλει εισαγγελικές καταδίκες εναντίον όλων σχεδόν των συνεργατών του, τόσο στην περίοδο της διακυβέρνησής του όσο και κατά τη μετέπειτα περίοδο της αντιπολίτευσης. Αν είχε στοιχειώδες πολιτικό κριτήριο ή ένστικτο, θα τιμούσε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί του, θα τους ευχαριστούσε, θα τόνιζε ότι, όπως αυτός, έτσι κι εκείνοι, έκαναν λάθη αλλά το θετικό έργο της κυβέρνησής μας είναι αυτό που κυριαρχεί.
Δυστυχώς, ο κ. Τσίπρας έγραψε βιβλίο για να κάνει περισσότερους εχθρούς και να διώξει περισσότερους φίλους. Δυστυχώς βρίσκεται σε πανικό και πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.
Πέραν της όποιας προσωπικής ή πολιτικής πικρίας, πιστεύετε ότι η διακυβέρνηση Τσίπρα είχε κάποιο θετικό αποτύπωμα;
Δεν είχε τίποτε το θετικό η διακυβέρνηση της χώρας από τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν είμαι πικραμένος. Αντίθετα, είμαι αγανακτισμένος γιατί η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία και δυνατότητα να ανοίξει έναν καινούργιο δρόμο εθνικής ανεξαρτησίας και απαλλαγής, βήμα προς βήμα, από την ξένη δεσποτεία και να καταστεί μια
χώρα ισχυρή, παραγωγική, βαθιά δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έθαψε μόνο το κόμμα του, το οποίο διαλύεται. Έθαψε -ελπίζω προσωρινά- τους πόθους και τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού και της νεολαίας του, οι οποίοι για πρώτη φορά ενώθηκαν σε ένα κοινό μέτωπο, αφήνοντας πίσω τους κομματικές ετικέτες και περιχαρακώσεις, κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015.
Θεωρείτε ότι με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος η Ελλάδα έπρεπε -και κυρίως μπορούσε- να φύγει από τη ζώνη του ευρώ;
Στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα, Γενάρης – Ιούλιος 2015, στην πρώτη συνάντηση κορυφαίων στελεχών κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, εγώ προσωπικά τόνισα ότι, αν θέλουμε να αποτινάξουμε τη μνημονιακή αποικιοποίηση της χώρας, η οποία θα κρατήσει πάνω από έναν αιώνα και θα είναι καταστρεπτική, θα πρέπει να θέσουμε στο τραπέζι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ένα πρόγραμμα προσαρμογής της χώρας μας, συμβατό με το δικό μας κυβερνητικό πρόγραμμα, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα πως, αν δεν γίνει αποδεκτό, η Ελλάδα
θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και να υιοθετήσει το εθνικό της νόμισμα. Τόνισα, ταυτόχρονα, την ανάγκη να αναπτύξουμε στενότερη σχέση με τη Ρωσία, προωθώντας τον αγωγό ρωσικού φυσικού αερίου, μέσω της Μαύρης Θάλασσας, για τον οποίο ενδιαφερόταν η Ρωσία.
Ο κ. Τσίπρας υποστηρίζει ότι, κατά την επίσκεψή σας στη Μόσχα, η συνάντησή σας με τον Ρώσο πρόεδρο δεν είχε τα αναμενόμενα θετικά αποτελέσματα. Αντίθετα, ο κ. Πούτιν σάς προέτρεψε να συνεργαστείτε με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.
Λυπάμαι που ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί ως σάκο του μποξ τον Βλαντίμιρ Πούτιν για να δικαιολογήσει τη δική του κωλοτούμπα, που μετέτρεψε το «Όχι» του δημοψηφίσματος σε «Ναι», και η οποία ισοδυναμεί με προδοσία και κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Κατ’ αρχήν, εμείς δεν ρωτήσαμε τον κ. Πούτιν, όταν διαμορφώναμε το αντιμνημονιακό μας πρόγραμμα, ώστε να επικαλούμαστε και τις υποτιθέμενες συμβουλές του για να καταλύσουμε τη Δημοκρατία. Από εκεί και πέρα, δεν πιστεύω ότι ο κ. Πούτιν συμβούλεψε τον κ. Τσίπρα για το… τι πρέπει να κάνει. Ο Αλέξης Τσίπρας για μια ακόμη φορά λέει ψέματα.
Πιστεύετε πραγματικά ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει από τη ζώνη του ευρώ χωρίς οδυνηρές συνέπειες;
Κάτω από τις περιστάσεις, να τεθούμε υπό κηδεμονία για έναν αιώνα και να γνωρίζουμε την αργή εξαφάνιση μιας ιστορικής χώρας, θα ήταν χίλιες φορές προτιμότερο να «διαβούμε τον Ρουβίκωνα» και να καθορίζουμε ως χώρα και ως λαός το δικό μας μέλλον. Η Ελλάδα, στο ευρώ από το 2000 μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε στασιμότητα και βλέπει να αυξάνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα η οικονομική της απόσταση από τη γειτονική μας Τουρκία, την οποία ξεπερνούσαμε οικονομικά σε ΑΕΠ, ενώ τώρα έχει πενταπλάσιο από εμάς. Κι αυτό, για να μην αναφερθώ στην οικονομική στασιμότητα κατά την περίοδο ισχύος του ευρώ σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το ευρώ είναι οικονομικός τάφος, όχι εργαλείο ανάπτυξης.
Κρίνετε ότι με ένα νέο κόμμα ο κ. Τσίπρας μπορεί να παρέμβει και πάλι δυναμικά στα πολιτικά δρώμενα της χώρας;
Το μόνο που μπορεί να καταφέρει ο κ. Τσίπρας, με ένα νέο κόμμα, είναι να επιτείνει την κρίση στον λεγόμενο κεντροαριστερό χώρο και στη σημερινή αντιπολίτευση. Η σημερινή αντιπολίτευση απέναντι σε μια καταστροφική κυβέρνηση δεν έχει κανένα μέλλον. Θα συντριβεί στις συμπληγάδες των ανταγωνισμών της και στην πλήρη ηγετική και προγραμματική ανεπάρκειά της. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο πολιτικό σκηνικό που θα σπάσει το απόστημα του παρελθόντος. Για αυτό το νέο σκηνικό αγωνίζομαι κι εγώ και το Δημοκρατικό
Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης, που εκπροσωπώ.
