Η τροπολογία που αφορά την επιμέλεια των τέκνων, έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση από τη στιγμή που κατατέθηκε στις 19 Δεκεμβρίου, με χαρακτήρα επείγοντος.
Η τροπολογία προκάλεσε δημόσια αίσθηση αλλά και πολλά ερωτήματα, όταν έγινε γνωστό ότι η πρώτη που έκανε χρήση της διάταξης, ήταν η υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία πρόσφατα έχασε την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της. μετά το διαζύγιο με τον μουσικοσυνθέτη Μίνω Μάτσα.
Τι προβλέπεται στην τροπολογία: Αν η απόφαση ενός πρωτοδικείου σχετικά με τη γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων δύο πρώην συζύγων δεν αρέσει στον έναν γονέα, τότε αυτός μπορεί, αντί να περιμένει το εφετείο, να καταθέσει ξανά αγωγή και να δικαστεί και πάλι η υπόθεση σε πρώτο βαθμό.
Μέχρι σήμερα, όπως αναφέρεται, όταν ένας γονέας διαφωνούσε με πρωτόδικη απόφαση επιμέλειας, μπορούσε να ασκήσει έφεση και να περιμένει την κρίση του Εφετείου.
Ο Αστικός Κώδικας, μέσα από το άρθρο 1536, επέτρεπε την τροποποίηση για λόγους που σχετίζονταν κυρίως με την ασφάλεια και τη φροντίδα του παιδιού, ενώ η νομολογία απέφευγε επαναλαμβανόμενες δίκες.
Παράλληλα, το 2021 ο Ν. 4800 εισήγαγε τη λογική της συνεπιμέλειας και της ισχυρότερης συμμετοχής και των δύο γονέων μετά από διάσταση ή διαζύγιο, ενισχύοντας την παρουσία και του δεύτερου γονέα στην ανατροφή του παιδιού.
Διευκρινίσεις από τον υπουργό Δικαιοσύνης
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, έδωσε σήμερα το πρωί στο Οpen, διευκρινίσεις σχετικά με τη διάταξη, τονίζοντας ότι η τροπολογία δεν αλλάζει το πλαίσιο της ισότητας των γονέων, αλλά παρέχει έναν πρόσθετο τρόπο για την επανεξέταση αποφάσεων πρωτοδικείου όταν υπάρχουν διαφωνίες.
«Έχουμε τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια που ένα δικαστήριο ρυθμίζει με έναν τρόπο.
Το δικαίωμα του διαδίκου μέχρι τώρα ήταν να ασκήσει έφεση. Τώρα δώσαμε το δικαίωμα σε όποιον γονέα διαφωνεί, ότι εφόσον κάνει έφεση να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο η εκτέλεση της απόφασης αυτής που εκδόθηκε να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του εφετείου, ό,τι δηλαδή ισχύει και στα άλλα δικαστήρια».
Εμείς δώσαμε το δικαίωμα όποιος γονέας διαφωνεί επί της απόφασης να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να αναστείλει την ισχύ της απόφασης μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της εφέσεως κάτι που ισχύει εδώ και 10ετιες για τα υπόλοιπα δικαστήρια» συμπλήρωσε.
Εξήγησε, μάλιστα, ότι «το καθεστώς των παιδιών έχει συνήθως ρυθμιστεί με ασφαλιστικά μέτρα και μετά βγαίνει μια τακτική απόφαση. Τα παιδιά δεν είναι σε καθεστώς που δεν έχει ρυθμιστεί πριν αλλά εκδίδεται μια απόφαση πρώτου βαθμού».
Σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης «η ανάγκη για τη ρύθμιση αυτή εκκρεμεί εδώ και πολύ καιρό γιατί ενώ ισχύει για όλες τις υποθέσεις της χώρας που άγονται στα δικαστήρια.
Αυτό δεν υπήρχε για τα παιδιά. Ένας γονιός λοιπόν που δεν συμφωνεί με την απόφαση που εκδόθηκε ζητά με αίτηση στο δικαστήριο. Το δικαστήριο καλεί και τον άλλο γονιό και αυτός λέει διαφωνώ, τα παιδιά είναι μια χαρά δεν χρειάζεται να αλλάξει.
Εμείς διατυπώσαμε τη διάταξη “η ισχύς της απόφασης που ζητάει ο διάδικος είναι μέχρι την έκδοση της απόφασης επί του ενδίκου μέσου και εκδίδεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις που το επιβάλει το συμφέρον του παιδιού”.
Αυτό θα το αποφασίσει κυριαρχικά το δικαστήρια γιατί ο διάδικος μπορεί να λέει ό,τι θέλει».
«Δώσαμε, δηλαδή, το δικαίωμα σε κάποιο γονιό να προσφύγει παραπονούμενος γα την απόφαση π που έχει εκδοθεί σε ένα δικαστήριο, να καλέσει ο δικαστής υποχρεωτικά και τον άλλο γονιό και ο δικαστής θα αποφασίσει κυριαρχικά δεσμευόμενος αποκλειστικά από το συμφέρον του παιδιού» πρόσθεσε ο κ. Φλωρίδης.
Παρουσίασε, μάλιστα, και παραδείγματα για το τι συμβαίνει σε άλλα δικαστήρια λέγοντας ότι «αν κάποιος σας κάνει μια αγωγή ότι μου χρωσάτε 50.000 ευρώ. το δικαστήριο το δέχεται και λέει σε υποχρεώνω άμεσα είτε να τα πληρώσεις όλα είτε τα 20.000
Εσύ έχεις το δικαίωμα να κάνεις προσφεύγει και να πεις ότι έχω ασκήσει έφεση και να μου δώσετε αναστολή μέχρι να βγει η απόφαση. Αντίστοιχα σε ένα ποινικό δικαστήριο: σου βάζει να εκτίσεις και3 μήνες στη φυλακή. Εσύ λες δώστε μου αναστολή για να εκτελεστεί η απόφασή».
Σημείωσε, δε, ότι «επί των διατάξεων του νομοσχεδίου η ΝΔ ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία. Η διάταξη αυτή ψηφίστηκε από 180 βουλευτές και ο ΣΥΡΙΖΑ η Νίκη και η Ελληνική Λύση είπαν παρών, δηλαδή δεν αρνήθηκαν ψήφο. Ψήφισε η ΝΔ, το ΚΚΕ και 3 ανεξάρτητοι βουλευτές.
Η διάταξη πήρε την ψήφο των 3/5 των βουλευτών και την ανοχή των 2/3. Άρα αυτοί που την ψήφισαν είδαν ότι είναι μια καλή διάταξη».
Όσον αφορά, τέλος, τα όσα γράφονται για αξιοποίηση της διάταξης από την υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη απάντησε πως «το γεγονός ότι αυτή τη διάταξη πήγανε και τη φορτώνουν σε έναν πολιτικό όταν αφορά όλο το λαό και έπρεπε να το ρυθμίσουμε, αδικεί τη ρύθμιση.
Η ρύθμιση είναι υπέρ των πολιτών γιατί αφορά ένα δικαίωμα» .
Ο υπουργός Δικαιοσύνης απάντησε και σε όσα διακινούνται περί «ξαφνικής τροπολογίας που αιφνιδίασε» και εξήγησε ότι «όταν ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο ενημερώνονται τα υπουργεία.
Το νομοσχέδιο αυτό είχε 2 μέρη το πρώτο το κύριο μέρος και το δεύτερο οι λοιπές διατάξεις. Στο δεύτερο μέρος ενσωματώθηκαν διατάξεις από 12 υπουργεία, όχι τροπολογίες, κανονικά στο σώμα του νομοσχεδίου κανονικά άρθρα και αυτό είναι η καθημερινή πρακτική.
Ο κόσμος μπερδεύει μια τροπολογία που έρχεται στη Βουλή και διατάξεις που μπήκαν από την αρχή. Μια τροπολογία μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν δίνει τη δυνατότητα στη Βουλή να τη διαχειριστεί σωστά. Οι διατάξεις αυτές είναι πάνω από 35 σε αυτές ήταν 8 από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή, ξεκίνησε η συζήτηση στις επιτροπές. Στην αρμόδια επιτροπή έγιναν 4 συνεδριάσεις. Εκεί κατέθεσαν και αρμόδιοι φορείς. Μετά από αυτές το νομοσχέδιο εισήχθη στην ολομέλεια, η οποία κράτησε 2 ημέρες. Σε όλη τη διάρκεια των συζητήσεων δεν υπήρξε καμία ένσταση και κριτική στη διάταξη αυτή».
Το εξώδικο της πλευράς του Μίνου Μάτσα στην Όλγα Κεφαλογιάννη
Ο Μίνως Μάτσας, μέσω του δικηγόρου του, προχώρησε στην επίδοση εξωδίκου, με το οποίο διαμαρτύρεται για την εφαρμογή της τροπολογίας και το ηθικό πλαίσιο αυτής.
Πιο αναλυτικά το σκεπτικό της εξώδικης διαμαρτυρίας, όπως αυτό αποτυπώνεται στο έγγραφο που επιδόθηκε στην Όλγα Κεφαλογιάννη:
«Είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο για μένα, άδικο για τα παιδιά μας, τελικώς όμως αλυσιτελές γα εσάς, να προσπαθείτε αδιαλείπτως επί ενάμισι έτος τώρα, με συνειδητά αναξιοπρεπή, λόγω και έργω, συμπεριφορά, να δημιουργείτε τεχνητές εντάσεις εκ του μηδενός, κατασκευάζοντας ανύπαρκτα προβλήματα με αφελείς και παιδαριώδεις προβοκάτσιες για ασήμαντες αφορμές, προκειμένου εν συνεχεία, με επίκληση αυτών, να προβείτε σε καταιγισμό εξωδίκων δηλώσεων (κενών περιεχομένου ωστόσο) και δικογράφων κάθε μορφής εναντίον μου (πιθανολογώ ότι η νομοθεσία μας δεν γνωρίζει άλλα ένδικα βοηθήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι, αν υπήρχαν, θα τα είχατε ασκήσει και αυτά…), στα οποία μόνη σας, με τη χαρακτηριστική για σας ναρκισσιστική εκφορά λόγου, «αποδίδετε δίκαιο» στον εαυτό σας και μέμφεστε όλον τον υπόλοιπο κόσμο (εμένα, το δικαστήριο, τους δικηγόρους μου, την οικογένειά μου κλπ).
Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι, ελάχιστες μόλις ημέρες μετά την έκδοση της υπ’ αρ. 2226/2025 απόφασης από το Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία σας να διαχειριστείτε τον θυμό σας και διατάχθηκε η πλήρης συνεπιμέλεια με αναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων μας, ψηφίσθηκε (στις 19.12.2025) το άρθρο 109 του. ν. 5264/2025, ο οποίος φέρει και τη δική σας υπογραφή, με το οποίο επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο.
Ο νόμος αυτός αφορα κατά βάση στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το δε επίμαχο άρθρο 109, βρίσκεται στο «ΜΕΡΟΣ Δ» του με τίτλο «ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ».
Κάποιος, δηλαδή, έκρινε την ανάγκη θέσπισης της ρύθμισης αυτής, ως «επείγουσα»… Πρέπει, δε, ο συντάκτης της να βρισκόταν πράγματι σε κατεπείγουσα κατάσταση, διότι η διάταξη είναι καταφανώς ασύντακτη…
Δεν μπορώ, βέβαια, να διανοηθώ, γενικώς τουλάχιστον μιλώντας, ότι το νομοθετικό έργο μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε εργαλείο εξυπηρέτησης προσωπικών αιτημάτων μελών της κυβέρνησης, ιδίως μάλιστα για την ανατροπή δικαστικών αποφάσεων, ούτε φυσικά, διανοούμαι ειδικότερα, ότι η συγκεκριμένη αυτή διάταξη προτάθηκε και ψηφίστηκε με την υπογραφή σας, για να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση που σας αφορά,
Πάρα ταύτα, το αντικειμενικό γεγονός ότι εσείς πρώτη, μέσα σε ελάχιστο χρόνο από τη θέσπισή της, σπεύσατε και χρησιμοποιήσατε τη διάταξη αυτή, ασκώντας την από 7/1/2026 αγωγή σας εναντίον μου, σας εκθέτει ανεπανόρθωτα ηθικά και πολιτικά.
Γίνεται, δε, ακόμη πιο δυσάρεστη η διαπίστωση αυτή, αν σκεφτεί κανείς ότι στις 16/12/2025, δηλαδή πριν από την ψήφιση του άρθρου 10-0 του ν.5264/2025, μου επιδώσατε την από 15/1/2025 εξώδικη δήλωση, στην οποία ήδη επιχειρείτε να «στήσετε» σενάριο μελλοντικής επίκλησης των προϋποθέσεων εφαρμογής του…
Φαντάζομαι δεν θα διαφωνείτε ότι οι πολιτικοί όχι απλώς δεν επιτρέπεται να σφετερίζονται την εξουσία, αλλά επιπλέον έχουν την υποχρέωση να μην σκανδαλίζουν, δημιουργώντας την υποψία ότι τη σφετερίζονται.
Ανεξαρτήτως πάντως των ανωτέρω, τα οποία χαρακτηρίζουν εσάς ως δημόσιο πρόσωπο, η σχετική αγωγή σας τυγχάνει προδήλως αβάσιμη νόμω και ουσία, όπως θα εκθέσουμε στη σχετική δίκη».
