Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκονται ακριβώς στο μέσον της δεύτερης κυβερνητικής θητείας. Και αυτό σημαίνει ότι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αρχίζει να μετρά αντίστροφα ο χρόνος για τις επόμενες εκλογές.
Το πολιτικό περιβάλλον έχει, προφανώς, μεταβληθεί σημαντικά από το 2023 έως σήμερα. Παρά την πρόσφατη ανάκαμψή της, η ΝΔ εξακολουθεί να καταγράφει φθορά στις δημοσκοπήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ τείνει προς εξαφάνιση, η Πλεύση Ελευθερίας εδραιώνεται ως αντιδραστική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να μην αισθάνεται άνετα στο δανεικό κοστούμι της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ στη δεξιά πτέρυγα του πολιτικού σκηνικού φαίνεται πως αρχίζουν να ψαρεύουν πολλοί.
Το πόσο αμήχανη είναι η κυβέρνηση στη σημερινή συγκυρία, στο μέσον της δεύτερης θητείας της, φανερώνεται στο απολογιστικό βίντεο («φτωχό» από πλευράς παραγωγής μεγάλου έργου), που παρουσιάστηκε για την τελευταία διετία. Μία διετία δυσπραγίας και χαμένων ευκαιριών. Φέρει όμως και ένα βαρύ τραύμα από την υπόθεση των Τεμπών, που την κλόνισε σε αναπάντεχα μεγάλο βαθμό, και βλέπει τώρα να ανοίγεται μπροστά της μια νέα διετία, φορτωμένη με ένα νέο βαρύ σκάνδαλο, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Παράλληλα διακρίνεται στον κοντινό ορίζοντα μια γεωπολιτική αστάθεια και αναταραχή, που δείχνει να ανατρέπει επίπλαστες βεβαιότητες, και μια οικονομική πραγματικότητα που για σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινωνίας είναι απογοητευτικά αναντίστοιχη με τα όσα επιμένει να διαφημίζει η κυβέρνηση ή να ανακοινώνει ότι αντιμετωπίζει κατά προτεραιότητα.
Μπορούν να γίνουν τώρα τα «θαύματα» που δεν έγιναν από το 2023 έως σήμερα; Αν όχι «θαύματα», η ΝΔ μπορεί τουλάχιστον να πραγματοποιήσει όλα όσα υποσχέθηκε. Και ιδιαίτερα μπορεί να βάλει, έστω και τώρα, «βαθιά το μαχαίρι» στο σώμα αυτού του διεφθαρμένου, πελατειακού κράτους. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο μόνος που με όρους πολιτικής ηγεμονίας μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Εξάλλου το υποσχέθηκε. Και τις υποσχέσεις φαίνεται να τηρεί.
του Φώτη Σιούμπουρα
