Σήμερα, Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, στις 11:00, ο Πρωθυπουργός ανοίγει ολοκληρωμένη συζήτηση για όλα τα μέτωπα — από τη Γάζα μέχρι τα ελληνοτουρκικά
Η κυβέρνηση μεταφέρει σήμερα (Πέμπτη 16/10, 11:00) το κεντρικό αφήγημα της εξωτερικής πολιτικής στο βήμα της Βουλής, κατόπιν πρωτοβουλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού. Ο Πρωθυπουργός διευρύνει το πλαίσιο που ζήτησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης για το παλαιστινιακό, σε συνολική αποτίμηση των ελληνικών χειρισμών: ευρωπαϊκό, αμερικανικό, μεσανατολικό και ελληνοτουρκικό.
του Χρήστου Μυτιλινιού
Στόχος, όπως μεταδίδουν κυβερνητικές πηγές, είναι να αναδειχθούν τα αποτελέσματα της ενεργητικής διπλωματίας έναντι μιας «διπλωματίας της αδράνειας».
Το πλαίσιο της συζήτησης
Η επιλογή της κυβέρνησης να «ανοίξει» θεματολογικά τη συζήτηση δεν είναι τυπική. Αποσκοπεί να δείξει ότι η διεθνής θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμιστεί από το 2019 χάρη σε συνεκτική οικονομική πολιτική, η οποία θωρακίζει αμυντικά τη χώρα και επιτρέπει διπλωματικές πρωτοβουλίες με χειροπιαστό αντίκτυπο. «Άμυνα και διπλωματία» — τονίζει ο Πρωθυπουργός — αποτελούν τις δύο όψεις της ίδιας ασπίδας. Με αυτό το σχήμα θα επιχειρήσει να απαντήσει σε όσους κατηγορούν την κυβέρνηση είτε για «υπερβολική σκληρότητα» είτε για «παθητικότητα» στα διεθνή.
Μέση Ανατολή: ρόλος την «επόμενη ημέρα»
Στη Μέση Ανατολή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα υπογραμμίσει τη διπλή γέφυρα της Αθήνας:
- την παρουσία του στη Διάσκεψη για την Ειρήνη στη Γάζα,
- τις παραδοσιακά καλές σχέσεις με το Ισραήλ,
- και την επαφή στην Αθήνα με την Παλαιστίνια ΥΠΕΞ Βάρσεν Αγκαμπεκιάν Σαχίν την επομένη της Διάσκεψης.
Με αυτά τα δεδομένα, η κυβέρνηση εκτιμά ότι η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει ρόλο την επόμενη ημέρα στη Γάζα — ανθρωπιστικά και στην ανοικοδόμηση. Πρόκειται για πρακτική επιβεβαίωση της πολιτικής «κόμβου σταθερότητας» που επιδιώκει η Αθήνα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ευρωπαϊκό και αμερικανικό μέτωπο
Στο ευρωπαϊκό πεδίο, αναμένεται να αναδειχθεί ο ενεργός ρόλος της χώρας στις συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (23–24 Οκτωβρίου) και η αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας ως εργαλείο επιρροής.
Στο αμερικανικό μέτωπο, θα τονιστεί η στρατηγική σύγκλιση Αθήνας–Ουάσιγκτον σε ζητήματα ασφάλειας και ενεργειακής διασύνδεσης, ως μέρος της αρχιτεκτονικής σταθερότητας στη ΝΑ Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ελληνοτουρκικά: «ήρεμα νερά» χωρίς έκπτωση στη διαφορά
Κεντρικό σκέλος της ομιλίας αφορά τα ελληνοτουρκικά. Ο Πρωθυπουργός θα επιχειρηματολογήσει υπέρ της πολιτικής των ήρεμων νερών, επιμένοντας ότι η βασική διαφορά με την Τουρκία (οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας) παραμένει και ότι ο εθνικός σχεδιασμός προχωρά απρόσκοπτα.
Ενδεικτικά, θα υπενθυμίσει αποφάσεις και κινήσεις επί του πεδίου:
- Επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο στα 12 ν.μ.
- Οριοθέτηση ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο.
- Θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός.
- Διαγωνισμοί για υδρογονάνθρακες σε θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, με συμμετοχή της Chevron.
- Δύο νέα Θαλάσσια Πάρκα στο Ιόνιο και στις νότιες Κυκλάδες.
Με αυτό το «πακέτο», η κυβέρνηση θέλει να αποτυπώσει ότι η Ελλάδα ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα στην πράξη, όχι «σε επίπεδο συνθημάτων», και ότι η αποκλιμάκωση με την Άγκυρα δεν συνεπάγεται παραίτηση από νόμιμες διεκδικήσεις.
Η αντιδιαστολή: ενεργητική διπλωματία vs αδράνεια
Κατά τις ίδιες κυβερνητικές πληροφορίες, ο Πρωθυπουργός θα «δέσει» τα παραπάνω με μια καθαρή αντιδιαστολή: ενεργητική διπλωματία που παράγει αποτέλεσμα και αναβαθμίζει τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας, απέναντι σε μια διπλωματία της αδράνειας και της παρακολούθησης.
Η οικονομική σταθερότητα — προϊόν πολιτικών από το 2019 — προβάλλεται ως προϋπόθεση ισχύος: χωρίς δημοσιονομική αξιοπιστία και αναπτυξιακή προοπτική, δεν υπάρχει διπλωματικό κεφάλαιο.
Το πολιτικό πλαίσιο και οι τοποθετήσεις των αρχηγών
Η σημερινή διαδικασία δίνει ευκαιρία σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς να τοποθετηθούν συνολικά στα εξωτερικά.
Για την κυβέρνηση, η κίνηση αυτή μεταφέρει τη συζήτηση από σπαστά επεισόδια κριτικής (π.χ. μονοθεματικά για το παλαιστινιακό) σε μια συνολική αξιολόγηση στρατηγικής.
Το Μαξίμου περιμένει πολιτική αντιπαράθεση επί των πεπραγμένων και όχι σε επίπεδο συμβόλων και δηλώσεων.
