Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του κυκλοφορούσε ευρέως στα τουριστικά σημεία πωλήσεων στην Ουάσιγκτον ένας χάρτης που αποτύπωνε με σατιρικό τρόπο τον κόσμο όπως τον έβλεπε ο Ρίγκαν. Μεταξύ των «αποτυπώσεων» (που μάλιστα ορισμένες είχαν και αρκετό χιούμορ, όπως και ο Ρίγκαν) συμπεριλαμβανόταν ένα νησί στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού όπου έγραφε «Palestinian Homeland/proposed». Προφανώς ο δημιουργός θεωρούσε ότι ο μόνος τρόπος ειρήνευσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων θα ήταν η μετατόπιση της μίας πλευράς στο αντίθετο άκρο του κόσμου.
- του Ανδρέα Ψυχάρη – Σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας, Πρώην βουλευτής, διπλωμάτης
Όμως, με το χιούμορ δεν μπορείς να λύσεις τις διαφορές μεταξύ δύο πλευρών. Ελλάδα και Τουρκία είμαστε αναγκασμένοι να είμαστε γείτονες- σε αυτό το πλαίσιο- και με όλες τις διαφορές μας και τη βαριά ιστορία μας θα πρέπει να βρούμε έναν δημιουργικό τρόπο όχι μόνο να συνυπάρχουμε, άλλα και να συνεργαστούμε ως φίλοι.
Οι δύο λαοί βλέπουμε με τελείως διαφορετική σκοπιά τους πολλούς αιώνες αντιπαράθεσης -χαρακτηρίζεται από πολύ αίμα και χαμένες πατρίδες- ενώ το θέμα της Κύπρου όχι μόνο πονάει, αλλά παραμένει ανοιχτό. Τους Τούρκους τους πονάει η Κρήτη, διότι ο καλύτερος τρόπος για τους αρμόδιους να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά μας είναι να αντιλαμβανόμαστε το πώς σκέφτεται η άλλη πλευρά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τουρκία είναι σίγουρα χρήσιμη. Άλλωστε όλες οι κυβερνήσεις, ακόμα και αυτή του Σύριζα όταν ήρθε, ξέχασαν τα ψάρια του Αιγαίου και προσπάθησαν να βελτιώσουν το κλίμα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Όμως πάντα υπήρχε ένας δίαυλος επικοινωνίας και, ευτυχώς, υπάρχουν υπεύθυνοι και από τις δύο πλευρές που επιθυμούν όχι μόνο την ειρήνη, αλλά και την ενδεχόμενη συνεργασία.
Όμως, δυστυχώς, ακούγονται και πάλι ορισμένα ΜΜΕ που προβάλλουν «πολιτικές ανοησίες» ατόμων που είτε δεν διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις εξωτερικής πολιτικής είτε/και προσπαθούν να πετάξουν «λάσπη στον ανεμιστήρα» προκειμένου να καρπωθούν πολιτικό κέρδος. Παράδειγμα η κυρία Καρυστιανού, που προειδοποίησε τον πρωθυπουργό για την επικείμενη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Τουρκίας. Είναι βέβαια αρκετά κωμικό όταν ένα άτομο το οποίο δεν έχει ακόμα θέσεις και θα πρέπει να τις συζητήσει με στελέχη/συνεργάτες, ενός κόμματος που δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί, να απευθύνεται στον πρωθυπουργό με έναν τρόπο που ενδεχομένως κάποιοι να τον χαρακτήριζαν ως έπαρση… Βέβαια, ακόμα και όταν κάποιοι έχουν αποκτήσει συγκεκριμένες θέσεις, αυτές θα πρέπει να συνοδεύονται με τις απαραίτητες γνώσεις. Για παράδειγμα, αυτοί που θέλουν να αλλάξουν τη Συνθήκη των Πρεσπών ίσως να αντιληφθούν ότι ένας άλλος γείτονας θα θέλει να αλλάξει μονομερώς άλλη συνθήκη.
Εάν πρέπει να γίνεται μια πολιτική συζήτηση για την Τουρκία, τότε ας είναι σοβαρή -άλλωστε το υπουργείο Εξωτερικών έχει άξια στελέχη τα οποία στηρίζουν την εκάστοτε κυβέρνηση. Βέβαια, ίσως στο Μαξίμου να κάνουν ένα λάθος στην εξωτερική πολιτική… Θα έπρεπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μαρινάκης να δηλώσει καθαρά ότι παρόμοιες προτροπές -όπως της κυρίας Καρυστιανού- στερούνται σοβαρότητας και είναι ανάξιες συζήτησης… Ωμές δηλώσεις βοηθούν αρκετά.
