Η βουλευτής Εύβοιας με τη Νέα Δημοκρατία Κωνσταντίνα Καραμπατσώλη δεν σχεδίασε την πολιτική της πορεία ως μια ευθεία διαδρομή προς την εξουσία. Όπως αναφέρει ο Μίλτος Σακελλάρης στην Political, είσοδός της στη Βουλή, ως επιλαχούσα μετά την παραίτηση του προκατόχου της, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από πολλούς ως «τύχη». Για την ίδια, όμως, αποτελεί το αποτέλεσμα μιας πορείας που χτίστηκε σταδιακά, μέσα από εμπειρίες, αξίες και προσωπικές μάχες.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χαλκίδα, σε ένα περιβάλλον όπου η θάλασσα δεν λειτουργούσε απλώς ως φυσικό φόντο, αλλά ως καθημερινή εμπειρία που σφράγισε τον τρόπο σκέψης και ζωής της. Μεγάλωσε σε μια δεμένη οικογένεια, μαζί με τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της, ως Βενιαμίν. Η θέση αυτή της έδωσε απλόχερα αγάπη και φροντίδα, αλλά ταυτόχρονα την ώθησε να αναπτύξει από νωρίς ανεξαρτησία, δυναμισμό και πίστη στους στόχους της.
Όπως μου είπε, οι γονείς της αποτέλεσαν τον βασικό πυρήνα της προσωπικής της διαμόρφωσης. Η μητέρα της, μια ήρεμη και σταθερή δύναμη, και ο πατέρας της, επιβλητικός αλλά ουσιαστικά δίκαιος και συναισθηματικός, δημιούργησαν ένα ισχυρό πλαίσιο αξιών. Από εκείνον άντλησε την αίσθηση της ευθύνης και της πειθαρχίας, από εκείνη τη φροντίδα, την πρακτικότητα και την κατανόηση.
Ιδιαίτερη σημασία είχαν και οι εμπειρίες από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, κυρίως στα Κριεζά. Εκεί, οι παππούδες και οι γιαγιάδες της λειτούργησαν ως διαμορφωτές αξιών, μεταδίδοντάς της την αγάπη για τη γνώση, την πίστη και τον τόπο. Οι αναμνήσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς νοσταλγία, αλλά ενεργό κομμάτι της προσωπικής της ταυτότητας.
Η σχέση της με τη θάλασσα παραμένει έως σήμερα βαθιά και ουσιαστική. Η κολύμβηση και οι περίπατοι στην ακτή ήταν από τα πρώτα της χόμπι, αλλά με τα χρόνια απέκτησαν έναν πιο εσωτερικό χαρακτήρα. Η θάλασσα έγινε σημείο ηρεμίας, σκέψης και επανασύνδεσης με τον εαυτό της, ειδικά σε περιόδους έντονης πίεσης.
Παράλληλα, το διάβασμα αποτέλεσε σταθερό στοιχείο της καθημερινότητάς της. Η εικόνα της να διαβάζει βιβλία δίπλα στη θάλασσα συμπυκνώνει μια ολόκληρη φιλοσοφία ζωής: αναζήτηση γνώσης, ηρεμία και προσωπική εξέλιξη. Δεν ξεχωρίζει ένα συγκεκριμένο βιβλίο ως καθοριστικό, αλλά θεωρεί ότι κάθε βιβλίο προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στη σκέψη της. Αν έπρεπε να διαλέξει: «Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον» του Ρίτσαρντ Μπαχ αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο κομμάτι της φιλοσοφίας ζωής που ακολούθησε και η οποία συμπυκνώνεται στη φράση από το βιβλίο: «…για να πετάξεις τόσο γρήγορα όσο η σκέψη, οπουδήποτε δηλαδή, πρέπει να ξεκινήσεις γνωρίζοντας ότι έχεις ήδη φτάσει».
Ο δρόμος προς την πολιτική, η κοινοβουλευτική δραστηριότητα και το όραμα για το μέλλον…
Πώς όμως έφτασε μέχρι εδώ; Πώς προέκυψε η πολιτική; Τα φοιτητικά της χρόνια στη Νομική Σχολή Αθηνών υπήρξαν καθοριστικά. Η επιλογή της σχολής δεν ήταν αποτέλεσμα συγκυρίας, αλλά ένας στόχος που είχε θέσει ήδη από το γυμνάσιο. Εκεί, εκτός από την επιστημονική κατάρτιση, απέκτησε και την πρώτη ουσιαστική επαφή με την πολιτική μέσα από τη συμμετοχή της στη ΔΑΠ ΝΔΦΚ.
Η παρουσία της στη φοιτητική παράταξη δεν περιορίστηκε σε τυπική συμμετοχή. Αντίθετα, αποτέλεσε χώρο διαλόγου, ανταλλαγής ιδεών και πολιτικής διαμόρφωσης. Οι ατελείωτες συζητήσεις, οι αντιπαραθέσεις και η καθημερινή τριβή με διαφορετικές απόψεις συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός ώριμου πολιτικού λόγου.
Στην επαγγελματική της διαδρομή, ως δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω, ήρθε σε άμεση επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα. Αντιμετώπισε υποθέσεις που ανέδειξαν τις αδυναμίες του συστήματος, αλλά και τις ανάγκες των πολιτών. Η εμπειρία αυτή ενίσχυσε την πεποίθησή της ότι η πολιτική πρέπει να έχει πρακτικό αντίκρισμα.
Η οικογένεια παραμένει σταθερός άξονας στη ζωή της. Ως μητέρα δύο παιδιών, της Νίκης και της Ισαβέλλας Αικατερίνης, αντιλαμβάνεται την πολιτική όχι μόνο ως θεσμικό ρόλο, αλλά και ως ευθύνη απέναντι στο μέλλον. Στα παιδιά της προσπαθεί να μεταδώσει αξίες όπως η επιμονή, η υπομονή και η πίστη στον στόχο.
Η κοινοβουλευτική της δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχή στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας, πεδία με άμεσο κοινωνικό αποτύπωμα. Παράλληλα, η διεθνής της παρουσία ως πρέσβειρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου στον διεθνή οργανισμό Women Political Leaders αναδεικνύει τη δέσμευσή της για την ενίσχυση της γυναικείας συμμετοχής στην πολιτική.
Το όραμά της κινείται σε έναν σαφή άξονα: λιγότερη ρητορική, περισσότερη ουσία. Επιδιώκει μια πολιτική που θα απαντά στα πραγματικά προβλήματα, θα ενισχύει την περιφέρεια και θα δημιουργεί ίσες ευκαιρίες για όλους. Η διαδρομή της Κωνσταντίνας Καραμπατσώλη αποδεικνύει ότι η είσοδος στην πολιτική δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα σχεδιασμού, αλλά μπορεί να είναι το φυσικό επακόλουθο μιας πορείας συνέπειας. Στην περίπτωσή της, η «τύχη» δεν υπήρξε αφετηρία, αλλά η στιγμή που συνάντησε την προετοιμασία. Και ίσως αυτό να είναι το πιο καθαρό πολιτικό της μήνυμα.
