Μια σημαντική επιτυχία για την προστασία της άγριας ζωής καταγράφεται στη Νέα Ζηλανδία, όπου ο πληθυσμός του κακάπο ξεπέρασε τα 300 πτηνά για πρώτη φορά εδώ και περίπου 75 χρόνια.

Το κακάπο, ο βαρύτερος και μοναδικός νυκτόβιος παπαγάλος στον κόσμο που δεν μπορεί να πετάξει, είχε φτάσει πολύ κοντά στην εξαφάνιση. Φέτος, όμως, κατέγραψε μία ιδιαίτερα επιτυχημένη αναπαραγωγική περίοδο.

Την 1η Σεπτεμβρίου, 90 νέα πτηνά προστέθηκαν επίσημα στον καταγεγραμμένο πληθυσμό, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των προστατευόμενων κακάπο στα 325.

Η χρονιά που έφερε 90 νέα κακάπο

Η εντυπωσιακή αύξηση συνδέεται με τη μαζική καρποφορία του Rimu, ενός δέντρου της Νέας Ζηλανδίας που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναπαραγωγή των κακάπο. Το φαινόμενο εμφανίζεται κάθε δύο έως τέσσερα χρόνια και λειτουργεί ως φυσικό έναυσμα για την αναπαραγωγική δραστηριότητα του είδους.

«Η τελευταία φορά που ο πληθυσμός υπολογίζεται ότι ξεπερνούσε τα 300 πτηνά ήταν πριν από σχεδόν 75 χρόνια», δήλωσε η Ντίεντρα Βέρκο, διευθύντρια του προγράμματος διάσωσης του κακάπο στο Υπουργείο Περιβάλλοντος της Νέας Ζηλανδίας.

Όπως σημείωσε, μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς αντίστοιχη αναπαραγωγική επιτυχία, η φετινή ανάκαμψη είναι ιδιαίτερα σημαντική. Στα πρώτα χρόνια του προγράμματος διάσωσης είχαν χρειαστεί 16 χρόνια για να γεννηθεί αντίστοιχος αριθμός νεοσσών.

Από μόλις 51 πτηνά στα 325

Τα κακάπο ζούσαν κάποτε σε μεγάλους αριθμούς σε ολόκληρη τη Νέα Ζηλανδία. Η εισαγωγή θηρευτών, όπως οι γάτες και οι νυφίτσες, οδήγησε όμως το είδος κοντά στην εξαφάνιση στις αρχές του 20ού αιώνα.

Το 1995, όταν ξεκίνησε εντατικό πρόγραμμα διάσωσης, είχαν απομείνει μόλις 51 πτηνά. Σήμερα, οι τρεις βασικοί πληθυσμοί τους βρίσκονται σε προστατευμένα νησιά χωρίς θηρευτές, στα ανοιχτά της Νότιας Νήσου.

Ο παπαγάλος που δεν πετά και ζει έως 80 χρόνια

Το κακάπο ξεχωρίζει για αρκετά ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Μπορεί να φτάσει σε βάρος τα τέσσερα κιλά και να ζήσει από 60 έως 80 χρόνια.

Ιδιαίτερο είναι και το τελετουργικό ζευγαρώματος. Τα αρσενικά συγκεντρώνονται σε ειδικά ανοίγματα στο έδαφος και παράγουν έναν βαθύ υπόκωφο ήχο, που έχει παρομοιαστεί με μπάσο τσέλου και μπορεί να ακουστεί ακόμη και σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων.

Μετά το ζευγάρωμα, τα θηλυκά αναλαμβάνουν μόνα τους τη φροντίδα των αυγών και των νεοσσών. Όταν τα μικρά φτάσουν περίπου τις 150 ημέρες ζωής, θεωρούνται ανεξάρτητα και προσμετρώνται επίσημα στον πληθυσμό.

Μετά τη φετινή χρονιά-ρεκόρ, η προσοχή των επιστημόνων στρέφεται πλέον στο 2028, όταν αναμένεται η επόμενη αναπαραγωγική περίοδος.