Η νέα καμπάνια της Burberry επιβεβαιώνει τη διαχρονική κυριαρχία της Twiggy στον κόσμο της μόδας, αποδεικνύοντας ότι η Dame Lesley Lawson παραμένει το απόλυτο βρετανικό είδωλο.
Στα 76 της χρόνια, το θρυλικό supermodel της δεκαετίας του ’60 πρωταγωνιστεί στη νέα καλοκαιρινή συλλογή του οίκου, κλέβοντας την παράσταση ανάμεσα σε μια ομάδα νέων δημιουργών και γνωστών ονομάτων της σύγχρονης σκηνής.
Τυλιγμένη σε ένα εντυπωσιακό παλτό με κρόσσια, η Twiggy ενσαρκώνει τη στρατηγική στροφή της Burberry προς την κλασική βρετανική κομψότητα που απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες.
Στην ίδια καμπάνια -όπως αναφέρει η Telegraph, συμμετέχουν και εκπρόσωποι της «βασιλικής οικογένειας» της μόδας και του ροκ, όπως η κόρη της Phoebe Philo, Maya Wigram, καθώς και οι γιοι των Richard Ashcroft και Jarvis Cocker, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στη νοσταλγία του παρελθόντος και τη φρεσκάδα του σήμερα.
Το «φαινόμενο» Twiggy
Η μητέρα της ήταν εργάτρια σε εργοστάσιο, ο πατέρας της ξυλουργός, και η παιδική της ηλικία στο Neasden ήταν σχετικά ήσυχη, μέχρι που ένας κομμωτής έβαλε μια φωτογραφία της με το νέο της κούρεμα στον τοίχο του κομμωτηρίου.
Την είδε ο συντάκτης μόδας της Daily Express -όχι της Vogue, παρακαλώ- και η εφημερίδα την ανακήρυξε «Το Πρόσωπο του 1966» σε ηλικία μόλις 16 ετών.
Έγινε διάσημη με τρομακτική ταχύτητα, φτάνοντας στη Νέα Υόρκη τον Μάρτιο του 1967, τους πρώτους μήνες του «Καλοκαιριού της Αγάπης», όπου έγινε τόσο γρήγορα διάσημη που όταν της ζήτησαν να δώσει συνέντευξη, δεν ήξερε τι ήταν αυτό.
Πολλά μέσα ενημέρωσης έκαναν ρεπορτάζ για το «φαινόμενο» Twiggy, με το The New Yorker να αφιερώνει σχεδόν 100 σελίδες στο θέμα.
Λίγο μετά, φωτογραφήθηκε από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους του κόσμου, ταξίδεψε στην Ιαπωνία και το Λος Άντζελες και έκανε ηλιοθεραπεία με αστέρες όπως ο Sonny και η Cher.
Παγκόσμια φρενίτιδα για το στυλ της
Η εικόνα που όλοι έχουμε για την Twiggy από εκείνη την εποχή -κοντά μαλλιά, έντονο μακιγιάζ στα μάτια, λεπτός λαιμός- είναι τόσο διαχρονική που έχει γίνει συνώνυμη ολόκληρης της δεκαετίας και της πιο γόνιμης δημιουργικής περιόδου της Βρετανίας στον 20ό αιώνα.
Αλλά για τις γυναίκες της ηλικίας της, η Twiggy ήταν αξιοσημείωτη κυρίως επειδή εγκαινίασε μια νέα εποχή θηλυκότητας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η ιδανική γυναίκα είχε σχήμα κλεψύδρας, κυματιστά μαλλιά και μεγάλο στήθος – και συνήθως φορούσε κάποιο είδος στενών ρούχων.
Προς το τέλος της δεκαετίας, όλες ήθελαν να μοιάζουν με την Twiggy, με το επίπεδο στήθος, το λευκό κραγιόν, τα δαγκωμένα νύχια και το ανδρικό κούρεμα.
Ήταν η αρνητική εικόνα όλων όσων είχαν μάθει οι νέες γυναίκες ότι έπρεπε να είναι, και η δύναμη της γοητείας της επαναπροσδιόρισε τα πάντα.
Η «τάπα» στον Woody Allen
«Νομίζω ότι οι γυναίκες αγαπούσαν το γεγονός ότι φαινόταν νεαρή και πολύ ελεύθερη, αλλά και ότι δεν προσπαθούσε ποτέ να είναι κάτι άλλο από αυτό που ήταν» λέει η Hodin.
«Είχε τα προσόντα που είχε, αλλά δεν προσπάθησε να μετατραπεί σε εμπορικό σήμα, να κερδίσει την εύνοια του κοινού ή να κυνηγήσει τη φήμη. Αυτή είναι μια διαχρονική αξία της».
Δεν ήταν πάντα εύκολο να γίνεις το πρόσωπο μιας γενιάς.
Το ντοκιμαντέρ της Sadie Frost με τίτλο Twiggy, που ακολουθεί τη ζωή του σούπερ μοντέλου, αναφέρεται σε μερικές από τις σεξιστικές συμπεριφορές που βίωσε.
Μια πατροναριστική συνέντευξη με τον Woody Allen, ο οποίος τη ρώτησε ποιος ήταν ο αγαπημένος της φιλόσοφος, είναι υπέροχη, επειδή η επίμονη, έφηβη Twiggy του επιστρέφει την ερώτηση και διαπιστώνει ότι δεν είναι σε θέση να ονομάσει ούτε έναν.
Σε μια άλλη περίπτωση, ένας άνδρας δημοσιογράφος τη ρώτησε με εμφανή χλευασμό: «Λένε ότι το στήθος είναι πάλι της μόδας. Νιώθεις ότι δεν μπορείς να ανταγωνιστείς;».
Η ευθύνη της μόδας κι όχι της Twiggy
Στη συνέχεια, σε ένα ρεπορτάζ, αποκαλύφθηκε ότι οι έφηβες Γερμανίδες είχαν σταματήσει να τρώνε για να μοιάσουν περισσότερο με την εμφάνισή της -κάτι που θεωρήθηκε εξ ολοκλήρου δικό της λάθος.
Σε μια συνέντευξη δεκαετίες αργότερα, η Twiggy ρωτήθηκε για το κάποτε αμφιλεγόμενο σχήμα του σώματός της και απάντησε: «Όταν ξεκίνησα να κάνω μόντελινγκ, ήμουν μια αδύνατη μαθήτρια που έβαζε χαρτομάντιλα στο μικρό μου σουτιέν 32A.
Δεν προσπαθούσα να είμαι τόσο αδύνατη, ήμουν απόλυτα υγιής, αλλά ακόμα και έτσι, αυτή η εμφάνιση είναι εντελώς αδύνατη για γυναίκες άνω των 20 ετών. Η μόδα έχει μεγάλη ευθύνη για αυτό, έτσι δεν είναι;».
Κάτι περισσότερο από την προσωποποίηση της δεκαετίας του ’60
«Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι το 2019 για να αναγορευτεί η Twiggy σε Dame» σχολιάζει η Melissa Twigg στην Telegraph και συνεχίζει: «Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι, σε αντίθεση με τόσες άλλες εικόνες της μόδας, δεν έχει παγώσει στον χρόνο.
Αντίθετα, μια ολόκληρη γενιά γυναικών αισθάνεται ότι μεγάλωσε μαζί της.
Και ενώ θα την θυμόμαστε πάντα ως το κορίτσι με τα μεγάλα μάτια και τις ψεύτικες βλεφαρίδες, η Twiggy ήταν κάτι περισσότερο από την προσωποποίηση της δεκαετίας του ’60.
Ήταν το πρώτο μοντέλο με το οποίο όλοι μπορούσαν να ταυτιστούν. Ακόμα και στη σημερινή εποχή της Burberry, αυτό ισχύει».
Και ενώ θα την θυμόμαστε πάντα ως το κορίτσι με τα μεγάλα μάτια και τις ψεύτικες βλεφαρίδες, η Twiggy ήταν κάτι περισσότερο από την προσωποποίηση της δεκαετίας του ’60.
Ήταν το πρώτο μοντέλο με το οποίο όλοι μπορούσαν να ταυτιστούν. Ακόμα και στη σημερινή εποχή της Burberry, αυτό ισχύει».
