Κάθε Σεπτέμβριο, οι Έλληνες έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε το «καλάθι παροχών» που θα ανακοινωθεί στη ΔΕΘ από τον εκάστοτε πρωθυπουργό. Μια εθιμοτυπία της πολιτικής ζωής που κατέληξε να θυμίζει περισσότερο πανηγύρι υποσχέσεων παρά σοβαρή οικονομική πολιτική. Γιατί η σοβαρή οικονομική πολιτική προϋποθέτει μακροπρόθεσμη στρατηγική, ρεαλισμό και ευθύνη, εφόσον οι πόροι δεν είναι της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά πρόκειται για δημόσια οικονομικά.
Αυτή την παράδοση ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα τελευταία χρόνια την έσπασε. Έτσι και φέτος παρουσίασε μέτρα με δημοσιονομική σύνεση, μετρημένα και κοστολογημένα, που στοχεύουν να αυξήσουν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών χωρίς να μας εκτροχιάσουν και χωρίς να υπερβούμε το «ταβάνι» των δαπανών που θέτει η ΕΕ, διακινδυνεύοντας νέα επιτήρηση και νέες περιπέτειες για τη χώρα μας. Και χρειάζεται τόλμη, για να πεις «όχι» σε ανέξοδες εξαγγελίες, «όχι» σε ακοστολόγητες υποσχέσεις, «όχι» σε λαγούς με πετραχήλια.
Αυτή ακριβώς η διαφοροποίηση είναι που κάνει την παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ ουσιαστική. Διότι οι παροχές και τα επιδόματα, όσο ευχάριστα κι αν ακούγονται, έχουν πάντα ημερομηνία λήξης, όταν δεν συνοδεύονται από πειθαρχία και σχεδιασμό. Αντίθετα, η στρατηγική Μητσοτάκη κινείται στη λογική της μόνιμης και βιώσιμης ελάφρυνσης. Λιγότερο εντυπωσιακή στο άκουσμα, αλλά σαφώς πιο αποτελεσματική στο πορτοφόλι.
Δεν έλειψαν, βέβαια, οι φωνές που κατηγόρησαν τον πρωθυπουργό ότι δεν έδωσε αρκετά σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως κάποιοι υπολόγιζαν. Όμως η ουσία των εξαγγελιών βρίσκεται αλλού. Δεν είναι «σπασμένα» μέτρα σε προνομιακά κοινά, αλλά αγγίζουν οριζόντια όλη την κοινωνία. Το πακέτο των 1,76 δισ. ευρώ που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, με αρχή το 2026, ακουμπά κάθε κοινωνική τάξη και ηλικία, με έμφαση στη μεσαία τάξη, τη νέα γενιά, τις οικογένειες και τους συνταξιούχους, και την ελληνική Περιφέρεια. Πρόκειται δηλαδή για μια φορολογική μεταρρύθμιση που κινείται κυρίως στο τρίπτυχο νέοι – Δημογραφικό – ελληνική ύπαιθρος. Σημειωτέον ότι το 1,76 δισ. έρχεται να προστεθεί στα ευνοϊκά μέτρα 1,5 δισ. που ανακοινώθηκαν τον Απρίλιο του 2025.
Συνολικά, από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία, έχουμε 83 μειώσεις φόρων. Κι ας μην ξεχνάμε ότι η μείωση φόρου στο εισόδημα, από όπου κι αν προέρχεται -από μισθό, από ακίνητα, από σύνταξη- ισοδυναμεί τελικά με αντίστοιχη αύξηση στο σύνολο των εσόδων. Στις ήδη γινόμενες αυξήσεις μισθών, συντάξεων και κατώτατου μισθού συνυπολογίζουμε λοιπόν και το όφελος από τις φορολογικές ελαφρύνσεις, που βεβαίως στην τσέπη του ο καθένας θα το δει από τον Ιανουάριο του 2026.
Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, επέλεξε να μην ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο της παροχολογίας. Δεν λαϊκίζει και δεν χαϊδεύει αυτιά. Αντίθετα, οικοδομεί βήμα-βήμα άλλη σκέψη, άλλη νοοτροπία, άλλη κουλτούρα.
Κι όσο κι αν η αντιπολίτευση αναζητά λόγους και μηχανεύεται τερτίπια για να καλύψει την ανυπαρξία της, η πραγματικότητα την ξεγυμνώνει, γιατί οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα. Γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι οι εξαγγελίας αυτές μπορεί να μη μας κάνουν πλούσιους, όμως όταν το διαθέσιμο εισόδημα βελτιώνεται, όταν η καθημερινότητα καλυτερεύει, τότε οι αντιπολιτευτικές καταγγελίες ηχούν σαν αχνός θόρυβος κάπου στο βάθος.
Το μεγάλο στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του είναι να διατηρήσουν αυτήν τη σύνεση. Να μη λυγίσει στον πειρασμό της ευκολίας, αλλά να μείνει πιστός στη στρατηγική των στοχευμένων ελαφρύνσεων. Διότι η κοινωνία μπορεί να αγαπά τα δώρα, όμως σέβεται περισσότερο εκείνον που δεν προσπαθεί να την εξαγοράσει, αλλά να της εξασφαλίσει σταθερότητα, ασφάλεια και που της μιλά με τη γλώσσα της αλήθειας και του ρεαλισμού.
Γράφει η Ασημίνα Σκόνδρα
Βουλευτής Καρδίτσας με τη ΝΔ
