Δεν ήταν μόνο η ληστεία του αιώνα. Πίσω από την πολυσυζητημένη σειρά «Το Ριφιφί», κρύβεται η αληθινή ιστορία μίας μάνας, που μία τράπεζα της στέρησε την ευκαιρία να σώσει το μωρό της.
Στο Πλωμάρι της Λέσβου ζει η Γεωργία Πιτσιλάδη, τη μητέρα που κρύβεται πίσω από τον ρόλο της «Όλγας» που καθήλωσε το τηλεοπτικό κοινό.
Σεπτέμβριος 1999. Ο μικρός Παναγιωτάκης διαγνώστηκε με παιδικό καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο. Η ιστορία της γυναίκας που έχασε τον γιο της από καρκίνο επειδή η τράπεζα δεν εκταμίευσε ποτέ τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από έρανο για να γίνει η επέμβασή του, δεν είναι μυθοπλασία αλλά πραγματικότητα. Η κοινωνία στηρίζει την οικογένεια Βασιλέλη και μέσα σε χρόνο ρεκόρ συγκεντρώνεται το εξωφρενικό ποσό των 100 εκατομμυρίων δραχμών.
«Στείλαμε τα χαρτιά και μας είπαν ότι μπορείτε να το φέρετε το παιδάκι, έχετε αυτό, βγάλαμε τα εισιτήρια, ετοιμάσαμε διαβατήρια, τα ετοιμάσαμε όλα και απομείναμε με βαλίτσες και διαβατήρια στο χέρι» είπε η μητέρα του παιδιού.
Και πάνω που η οικογένεια είναι έτοιμη να φύγει για την Αμερική, η τράπεζα αρνείται να εκταμιεύσει τα χρήματα για την επέμβαση.
«Όταν πήγαμε να πούμε στην τράπεζα ότι αυτό το πράγμα πρέπει να γίνει, μας λέει τα λεφτά δεσμεύτηκαν. Γιατί δεσμεύτηκαν τα λεφτά; Ποιος τα δέσμευσε; Λέει ‘δεν ξέρω, έχουν βγάλει έναν νόμο’, λέει, ‘το ’31’. Τι, να τον κάνω εγώ τον νόμο; Το δικό μου το μωρό ήταν γεννημένο το ’31; Βοηθάει ο κόσμος από το υστέρημά του. Η τράπεζα γιατί να τα δεσμεύει; Είναι δικά της; Ο κόσμος τα έδωσε για το μωρό. Να γιατρευτεί το μωρό. Δώσ’ τα. Ήταν δικά σας; Αλλιώς ας μην τα παίρναν από τον κόσμο. Γιατί να τα πάρουν από τον κόσμο;»
Έναν χρόνο αργότερα, ο νόμος τροποποιείται και ένα μέρος των χρημάτων εγκρίνεται, είναι όμως ήδη πολύ αργά. «Ούτε νόμος άλλαξε, ούτε τίποτα άλλαξαν, το μωρό μ’ το φάγαν και τ’ αποτέλεσμα μηδέν».
«Απ’ τη μια νιώθω χαρά, απ’ την άλλη είμαι στεναχωρημένη, πάλι ανοίγει πληγή, αλλά δεν θέλω και να ξεχαστεί», είπε η μητέρα του παιδιού για το «Ριφιφί», με τον πατέρα να συμπληρώνει για τη σειρά: «απ’ τη μια συγκινήθηκα κι απ’ την άλλη ένιωθα μια χαρά».
Το 3χρονο αγόρι με τα πράσινα μάτια πάλεψε ηρωικά, όμως δεν μπόρεσε να κερδίσει τη μάχη με την γραφειοκρατία. Η οικογένειά του θρηνεί ακόμη και σήμερα, 25 χρόνια μετά.
Δείτε το ρεπορτάζ του MEGA
