Η νέα σκακιέρα στην κυβέρνηση και ο φθινοπωρινός εκλογικός πυρετός – Ο Σπανάκης και ο πανικός της μη επανεκλογής – Ο Καραμανλής και το υψωμένο τείχος απέναντι στις «βεντέτες» του Σαμαρά – Ο Νίκος και το «ΠΑΣΟΚ-Συρτό» των Βρυξελλών

Καλή σας ημέρα και καλή εβδομάδα!

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 1: Ο Μητσοτάκης, ο φθινοπωρινός εκλογικός πυρετός και οι εντολές ετοιμότητας

Ξεκινάω απευθείας με όσα μου αποκάλυψε ο τετράποδος σταρ του Μαξίμου που ξέρει να διαβάζει τις διαθέσεις του πρωθυπουργού πριν καν εκείνος ανοίξει το πρόγραμμα της ημέρας: η ατμόσφαιρα μυρίζει… κάλπη. Καθώς τον είδα στο προαύλιο του Μαξίμου, ο Πίνατ ήταν ανήσυχος, λες και μύρισε προεκλογική ανακατωσούρα. Και πράγματι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ακόμα και από τη Βοστώνη όπου βρίσκεται για το reunion στο Χάρβαρντ, έχει «κλειδώσει» στο μυαλό του την ανάγκη για έναν κυβερνητικό ανασχηματισμό την ερχόμενη Πέμπτη. Η εντολή είναι σαφής. Τα έργα από το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να είναι «καθαρά» και παραδοτέα μέχρι τέλη Αυγούστου, όπως σας έχω γράψει, για να είναι το «καλάθι» του πρωθυπουργού γεμάτο στη ΔΕΘ. Ο Κυρανάκης αναλαμβάνει τη Γραμματεία για να στήσει τις «Πολιτικές Ακαδημίες» και να ξαναζεστάνει τον μηχανισμό, ενώ οι περιοδείες των υπουργών που καταστρώνονται θυμίζουν καμπάνια που δεν περιμένει το 2027.

@Βέβαια, ο Πίνατ μού έδωσε το bonus που αναζήτησα, λέγοντας πως η ομάδα που θα επιφορτιστεί το μασάζ στους πολίτες στην Ελλάδα έχει βαριά ονόματα, όπως Χατζηδάκης, Άδωνις, Δένδιας, Πιερρακάκης, Μαρινάκης και φυσικά Κυρανάκης.

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 2: Η νέα σκακιέρα στην κυβέρνηση και το παρασκήνιο της αντικατάστασης του Μαρινάκη

Μένω στο Μαξίμου, καθώς αναζήτησα περισσότερες πληροφορίες από τον Μαξιμιλιανό φίλο μου, που ξέρει τι συζητιέται πίσω από τις κλειστές πόρτες, δίνοντάς μου το πραγματικό «ζουμί» για τον ανασχηματισμό. Μου είπε κατ’ αρχήν για τη μετακίνηση του ψηλού Μαρινάκη από την κυβερνητική εκπροσώπηση στο υπουργείο Μεταφορών, που δεν θα είναι μια απλή αναβάθμιση, αλλά μια κίνηση «σκακιέρας» για να τρέξει το δύσκολο project του σιδηροδρόμου.

Όμως, το κενό στο Μαξίμου «καίει». Ο Μαξιμιλιανός μού ψιθύρισε πως το σενάριο μετακόμισης του Τάκη Θεοδωρικάκου από το υπουργείο Ανάπτυξης στο Μέγαρο Μαξίμου, σε θέση υπουργού Επικρατείας με επικοινωνιακό συντονισμό, παίζει πολύ δυνατά. Αν αυτό γίνει, τότε για το «καυτό» υπουργείο Ανάπτυξης αναζητείται λύση με υπουργοποίηση «γαλάζιου» βουλευτή. Όσο για τον αντικαταστάτη του Μαρινάκη; Οι υποψήφιοι «πονοκεφαλιάζουν» τον πρωθυπουργό: από τον Ρουσόπουλο και την Σδούκου, μέχρι την Αγαπηδάκη ή ακόμα και τον Χατζηβασιλείου, αν και ο τελευταίος δύσκολα θα άφηνε τον σταυρό στις Σέρρες για να γίνει πορτ-παρόλ.

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 3: Η Κλειώ και το κρυφό ρινγκ του παζλ των μετακινήσεων

Και επειδή τίποτα δεν μένει κρυφό, αναζήτησα την ατίθαση Κλειώ, που τριγυρνά αθόρυβα στα γραφεία και «πιάνει» τις «κρυφές» συζητήσεις που δεν προορίζονται για τα αυτιά μας. Μου επιβεβαίωσε λοιπόν το τελευταίο κομμάτι του παζλ: το κενό στο υπουργείο Περιβάλλοντος μετά την απώλεια του Νίκου Ταγαρά. Η Κλειώ, καθώς τριγύρισε στα γραφεία του πρώτου ορόφου στο Μαξίμου, μου είπε πως ενώ ακούστηκαν πολλοί, όπως ο Γιώργος Βρεττάκος, ο Διονύσης Σταμενίτης και η Μαριλένα Σούκουλη-Βιλιάλη, ως φαβορί πλέον προβάλλει ο βουλευτής Φθιώτιδας Γιώργος Κοτρωνιάς. Παράλληλα, μου επιβεβαίωσε ότι για το υφυπουργείο Εξωτερικών με αρμοδιότητα τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις παίζει (και εκεί) ο Χατζηβασιλείου. Όπως καυστικά σχολίασε η Κλειώ, όλο αυτό το παζλ των μετακινήσεων δεν είναι μόνο για να «τρέξουν» τα υπουργεία, αλλά για να στηθεί ένα «τείχος» που θα αντέξει στις πιέσεις της αντιπολίτευσης μέχρι να αποφασίσει ο Μητσοτάκης αν θα πατήσει το κουμπί για τις κάλπες του φθινοπώρου. Το κρατάω, κρατήστε το και εσείς.

• ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 1: Οι ρωγμές στο προφίλ του Βασίλη Σπανάκη και ο πανικός της μη επανεκλογής

Μετά από όλα αυτά, θυμήθηκα τον Βασίλη Σπανάκη, που τρέχει απεγνωσμένα να γλιτώσει από το δικό του Βατερλώ. Ενώ ο ίδιος έδινε έναν αγώνα για τη θέση του γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας -τον οποίο έχασε πανηγυρικά-, το υπουργείο Εσωτερικών μετατρεπόταν σε ξέφραγο αμπέλι.

Σύμφωνα με όσους διακινούν το σχετικό σενάριο στην πιάτσα, ο υφυπουργός αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων, καθώς το μυαλό του είναι δοσμένο μόνο στο άγχος της πολιτικής του επιβίωσης. Όπως αποκαλύπτει η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Κόκκαλη, η πολιτική ηγεσία επέλεξε να εκχωρήσει de factoδικαιώματα για την «Αστυνομία Ζώων» σε ξένες ΜΚΟ, αποκλείοντας τα εγχώρια φιλοζωικά σωματεία. Αν μου ζητούσατε να στοιχηματίσω, ο Σπανάκης, κυριευμένος από τον πανικό της μη επανεκλογής, θεωρεί πλέον τη θεσμική διαφάνεια ως μια «περιττή λεπτομέρεια» μπροστά στην ανάγκη τού να φανεί χρήσιμος.

• ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2: Η τυφλή γραφειοκρατία της Όλγας για τους ανθρώπους με αναπηρία

Αφήνω τον Σπανάκη στη δική του περιπέτεια και πάω απευθείας σε μια άλλη υπουργική «αναλγησία» που προκαλεί αίσθηση. Αν νομίζατε ότι το «ξέφραγο αμπέλι» είναι το μόνο πρόβλημα, κρατηθείτε για το πώς η Όλγα Κεφαλογιάννη αντιμετωπίζει τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας.

Όπως αποκαλύπτει η πρόσφατη κοινοβουλευτική αναφορά του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Πέτρου Παππά, η νέα ΚΥΑ για τον «Κοινωνικό Τουρισμό 2026-2027» αποτελεί μια ανοιχτή πρόκληση για όσους βιώνουν τη βαριά αναπηρία. Παρά τις τεκμηριωμένες ενστάσεις του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών (ΠΑΣΠΑ), το υπουργείο επέλεξε να τις αγνοήσει επιδεικτικά. Από μια πηγή που την θεωρώ γκαραντί, δεν με έχει ρίξει ποτέ στα βράχια, έμαθα πως η πολιτική ηγεσία προτιμά να κρύβεται πίσω από οριζόντιες «κληρώσεις» και εισοδηματικά κριτήρια, εξισώνοντας ισοπεδωτικά τις ανάγκες των παραπληγικών με το γενικό σύνολο. Είναι βιτριολικό το γεγονός ότι άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά με το δυσβάσταχτο κόστος ιατρικών εξόδων και συνοδών καλούνται να παίξουν… «λοταρία» για να δικαιούνται λίγες μέρες ανάσας. Η ουσιαστική συμπερίληψη, όπως φαίνεται, εξαντλείται στις φωτογραφίες και τις λαμπερές εξαγγελίες της υπουργού, ενώ στην πραγματικότητα οι άνθρωποι με αναπηρικά αμαξίδια παραμένουν εγκλωβισμένοι στην ψυχρή αδιαφορία του κράτους.

• Ο «λύκος» της Μεσσηνίας και η απάντηση του Κυριάκου

Πάμε τώρα να ξεφύγουμε και να δώσω ακόμα πιο πλούσια «τροφή» με πολύ αλάτι, όπως μου την μετέφερε ο γραβατωμένος ψιθυριστής μου, ο οποίος απολάμβανε το μπάνιο του σε ένα resort στη Βάρκιζα, κλασικά με την ίδια παρέα. Αυτή τη φορά, το «μενού» είχε Αντώνη Σαμαρά που, όπως μου είπε, θυμίζει πολιτικό λύκο. Στην πρόσφατη εξόρμησή του στην Κρήτη το σκηνικό, όπως μου μετέφερε, θύμιζε παλιές συνωμοσίες: λίγοι στο προσκήνιο, πολύς κόσμος στο παρασκήνιο.

Εκεί εθεάθησαν ο Γρηγόρης Ροκαδάκης και ο «μπαρουτοκαπνισμένος» Γιάννης Λυρώνης, ενώ ο πρώην γγ της περιφέρειας Κρήτης, Σεραφείμ Τσόκας, «σουλάτσαρε» κάτω από την Περιφέρεια, δουλεύοντας -όπως λέγεται- για το νέο εγχείρημα. Βέβαια, ο γραβατωμένος ψιθυριστής μου, είχε και την απάντηση, καθώς έμαθε (και μου το μετέφερε) ότι στο Μαξίμου δεν πρόκειται να του δώσουν το «χρυσό» της μετωπικής σύγκρουσης. Η γραμμή της Ηρώδου Αττικού είναι υποβάθμιση και χαμηλοί τόνοι, καθώς θεωρούν ότι οι παρεμβάσεις του είναι προσωπικές πικρίες και όχι πολιτικό μανιφέστο. Ποντάρουν στο ότι ο Σαμαράς παράγει θόρυβο αλλά όχι ρεύμα και επιλέγουν να αγνοούν τον «εμφύλιο» που εκείνος προσπαθεί να στήσει. Μου εκμυστηρεύτηκε μάλιστα, εάν αποφασιστεί να απαντήσει ο ίδιος ο Κυριάκος, αυτό θα δοθεί σε ουδέτερο χρόνο, χωρίς να του δώσει το βάρος της πολιτικής «βεντέτας».

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 4: Ο Καραμανλής και το υψωμένο τείχος απέναντι στις «βεντέτες» του Σαμαρά

Επί τη ευκαιρία, θα σας αποκαλύψω και τη συζήτηση που είχα με τον γραβατωμένο ψιθυριστή μου για τον Κώστα Καραμανλή. Μου ξεκαθάρισε ότι σε σχέση με τον Σαμαρά επιχειρείται (και φαίνεται) ο χειρουργικός διαχωρισμός.

Για τους ενοίκους της Ηρώδου Αττικού, οι θέσεις του Μεσσήνιου πολιτικού δεν αγγίζουν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, γι’ αυτό και η δημόσια τοποθέτηση του Παύλου Μαρινάκη λειτούργησε ως καμπάνα: οι θέσεις του πρώην πρωθυπουργού δεν απευθύνονται στη βάση της παράταξης. Στην κυβέρνηση εκτιμούν πως η στρατηγική αυτή εξυπηρετεί αποκλειστικά προσωπικές πικρίες και όχι κάποια ολοκληρωμένη πολιτική πλατφόρμα, επομένως αρνούνται να μπουν στη διαδικασία αποδόμησης για να μην του προσδώσουν αναίτια πολιτικό βάρος. Ειδικότερα, η επιμονή του Σαμαρά να εμφανίζεται ως δίδυμο με τον Κώστα Καραμανλή βρίσκει τοίχο στο Μαξίμου, όπου ο Καραμανλής αντιμετωπίζεται με εντελώς διαφορετικό πρόσημο ως «βαθύτατα παραταξιακός» πολιτικός. Το μήνυμα είναι σαφές: η κυβέρνηση δεν αγοράζει τον εμφύλιο και ο κόσμος, παρά τον θόρυβο, παραμένει προσηλωμένος στο αύριο.

• Ο ΣΥΡΙΖΑ του Φάμελλου και το ατελείωτο θρίλερ της Κουμουνδούρου

Φεύγω και σας πάω στην αγαπημένη Κουμουνδούρου, εκεί όπου στήνουν πανηγύρια για τη «νίκη Φάμελλου» στην Κεντρική Επιτροπή, αλλά η αίσθηση που επικρατεί θυμίζει παλιό βιντεοπαιχνίδι: «Stage cleared… but newboss incoming».

Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να σταθεί δίπλα στο εγχείρημα Τσίπρα, κάτι που οι αναλυτές μεταφράζουν ως «δεν ξέρουμε αν είμαστε κόμμα, αλλά σίγουρα είμαστε σε φάση συνεργασίας με το επόμενο επεισόδιο». Από την άλλη, το εσωκομματικό franchise «ΣΥΡΙΖΑ: The Never Ending Edition» παραμένει ενεργό, με κάθε συνέδριο να προβάλλεται ως season finale μέχρι την επόμενη ανατροπή. Οι πιο ψύχραιμοι στα ενδότερα κάνουν λόγο για «δημιουργική ασάφεια στρατηγικής» -ένα πολιτικό GPS που επαναϋπολογίζει διαδρομή κάθε πέντε λεπτά και στο τέλος καταλήγει πάντα στην ίδια διαπίστωση: «στρίψτε προς… Τσίπρα». Οι ψηφοφόροι, εντωμεταξύ, παρακολουθούν το σκηνικό σαν θεατές σε σειρά με ατέλειωτες σεζόν, όπου το μόνο βέβαιο είναι ότι η επόμενη μέρα του κόμματος… είναι ήδη η επόμενη μέρα της επόμενης μέρας.

• Ο Παύλος Πολάκης και ο κατήφορος της εσωκομματικής φάρσας

Συνεχίζω στο ίδιο mood. Αυτό το χάος της συνεδρίασης ξεπέρασε κάθε όριο όταν τα «μαγειρέματα» στις λίστες του Παύλου Πολάκη κατέληξαν σε φιάσκο. Στο στρατόπεδο του υποψηφίου προέδρου, η προσπάθεια συλλογής υπογραφών κατά της εισήγησης Φάμελλου μετατράπηκε σε μια «διπλωματική» φάρσα που εκθέτει ανεπανόρθωτα την οργάνωση.

Ο Ηλίας Γκιουλάκης, στέλεχος της ΓΣΕΕ, βρέθηκε εν μία νυκτί να υπογράφει κείμενο στο οποίο ουδέποτε έδωσε συγκατάθεση, προκαλώντας έναν πρωτοφανή αναβρασμό. Λίγο πριν πέσει το σκοτάδι, ο μπαρουτοκαπνισμένος σύντροφος που δεν θέλει να ακούει το όνομα Αλέξης, μου μετέφερε τον πανικό που επικράτησε: ο Γκιουλάκης όχι μόνο διέψευσε την πατρότητα της υπογραφής, αλλά παραιτήθηκε με πάταγο από το κόμμα, «αδειάζοντας» την Κουμουνδούρου δημόσια. Πρόκειται για την απόλυτη επιβεβαίωση ότι οι υπογραφές στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν πλέον καμία αξία, παρά μόνο ως εργαλεία για τις ανάγκες ενός θιάσου που βλέπει τα στελέχη του να εγκαταλείπουν το πλοίο την ώρα που αυτό βυθίζεται, ενώ στα «μαγειρεία» της αίθουσας, η αναρχία συμπληρώνεται από την κωμικοτραγική εικόνα στελεχών που αφήνουν τα αμάξια τους σε απαγορευμένα πάρκινγκ του Μεταξουργείου για να καταλήξουν… στου Ρέντη.

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 5: Κυνηγοί μαρμάρων: Η εμμονή με τις Πρέσπες στη Δράμα

Αν το πάρκινγκ ήταν η κωμική πλευρά της κρίσης, η νέα εμμονή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει τα όρια της γραφειοκρατικής αποσύνθεσης. Σε μια προσπάθεια να συντηρήσουν την εσωκομματική τους συνοχή, έντεκα βουλευτές -μεταξύ των οποίων η Ρένα Δούρου και η Έλενα Ακρίτα- κατέθεσαν ερώτηση-μνημείο εμμονής, στοχοποιώντας μια αναθηματική στήλη στη Δράμα.

Το «διπλωματικό έγκλημα» κατά την Κουμουνδούρου; Η τοποθέτηση ενός μνημείου στο Διοικητήριο που αναγράφει το αυτονόητο ρητό του Στράβωνα: «Έστι μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία»! Στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν τη δική τους Συμφωνία των Πρεσπών, έφτασαν στο σημείο να κάνουν εξονυχιστικό έλεγχο σε πολεοδομικές άδειες και κτηματολογικά στοιχεία, «καταγγέλλοντας» μια ιστορική φράση ως «εθνικιστική προπαγάνδα». Είναι η απόδειξη ότι η πολιτική εμβέλεια του ΣΥΡΙΖΑ εξαντλείται πλέον στο να κυνηγάει μάρμαρα στην επαρχία, λειτουργώντας ως διεθνής «τοποτηρητής», αντί να ασχολείται με τα προβλήματα της κοινωνίας.

• Το παγωμένο διαζύγιο Τσίπρα και Κοτζιά

Μετά από τέτοια περιστατικά ευτελισμού των διαδικασιών και ιδεολογικών εμμονών, δεν προκαλεί εντύπωση που οι παλιοί σύντροφοι του Αλέξη Τσίπρα έχουν τραβήξει οριστικά τον δρόμο τους. Οι σχέσεις του πρώην πρωθυπουργού με τον Νίκο Κοτζιά δεν είναι πλέον απλώς τεταμένες· είναι παγωμένες, με τον επικεφαλής του ΠΡΑΤΤΩ να μετατρέπεται στον πιο δριμύ επικριτή του πρώην συντρόφου του.

Αν η επιδεικτική αποχή του από την ΕΛΑΣ δεν ήταν το πρώτο «καμπανάκι», ο δηκτικός σχολιασμός του για την κατάντια της Κεντρικής Επιτροπής ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Σύμφωνα με όσα ψιθυρίζονται στα πολιτικά στέκια, ο Κοτζιάς βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ να παγιδεύεται ανάμεσα στη διάλυση και την ομηρία, με τα «ασημικά» του κόμματος να γίνονται αντικείμενο στυγνού ελέγχου. Είναι ξεκάθαρο πλέον πως το διαζύγιο από την ηθική -όπως ο ίδιος το καταγγέλλει- αποτελεί το ιδανικό υπόβαθρο για τα πυρά που ο Τσίπρας εισπράττει από εκείνους που κάποτε αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της πολιτικής του επιβίωσης.

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 6: Ο Νίκος Παπανδρέου στην Grand Place και το «ΠΑΣΟΚ-Συρτό» των Βρυξελλών

Αφήνω πίσω την εσωστρέφεια και την «πέτρινη» αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και σας μεταφέρω στις Βρυξέλλες, όπου ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Παπανδρέου αποφάσισε να σπάσει τη βαρεμάρα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας με τον πιο… παραδοσιακό τρόπο. Με Κρητικούς επισκέπτες στο πλευρό του, βρέθηκε στην Grand Place και δεν άργησε να μπει στον χορό, αποδεικνύοντας ότι ορισμένες διπλωματικές κινήσεις γίνονται καλύτερα με τη λύρα παρά με τα nonpaper.

Οι πονηροί της παρέας σχολίαζαν ότι ο Παπανδρέου δοκίμαζε ένα νέο μοντέλο πολιτικής προσέγγισης: πρώτα πιάνεις τον κύκλο του χορού και μετά χτίζεις τις συμμαχίες. Άλλοι πάλι αναρωτιούνταν αν παρακολουθούσαν πολιτιστική εκδήλωση ή την άτυπη έναρξη της ελληνικής προεδρίας… στην πίστα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι για λίγα λεπτά η Grand Place θύμισε περισσότερο χωριό της Κρήτης παρά την καρδιά της ευρωπαϊκής εξουσίας -μια εικόνα που στις Βρυξέλλες, καλώς ή κακώς, δεν συναντάται κάθε μέρα.

• Η διαδρομή του τρόμου στον Κηφισό και η εγκληματική αδιαφορία

Και από τα ευρωπαϊκά «χορευτικά» και τα γραφειοκρατικά «μάρμαρα», σας προσγειώνω στην ωμή και επικίνδυνη πραγματικότητα της καθημερινότητάς μας. Ο Κηφισός, η κεντρικότερη αρτηρία της πρωτεύουσας, έχει μετατραπεί από δρόμο ταχείας κυκλοφορίας σε μια διαδρομή… ρώσικης ρουλέτας, από τη Γέφυρα της Μεταμόρφωσης έως το Δέλτα Φαλήρου. Καθιζήσεις που θυμίζουν κρατήρες και άσφαλτος-γυαλί που καραδοκεί να στείλει τον επόμενο μοτοσικλετιστή στα «αζήτητα» συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτης εγκατάλειψης. Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, να βλέπουμε οδηγούς να εκτελούν ελιγμούς πανικού για να αποφύγουν τις λακκούβες, ενώ οι αρμόδιοι φαίνεται πως έχουν… ξεχάσει να περάσουν από το σημείο. Δεν πρόκειται για μια απλή κακοτεχνία. Είναι μια «ωρολογιακή βόμβα» στην άσφαλτο που απαιτεί άμεση παρέμβαση, πριν η λίστα των θυμάτων μεγαλώσει κι άλλο. Ελπίζουμε η «ευαισθησία» των υπευθύνων να μην εξαντλείται σε επικοινωνιακά δελτία Τύπου, αλλά να μεταφραστεί επιτέλους σε έργα. Γιατί όταν θρηνήσουμε τον επόμενο νεκρό, η δικαιολογία της «γραφειοκρατικής καθυστέρησης» δεν θα έχει πλέον καμία θέση σε κανένα υπουργικό γραφείο.

• Ο Πτωχός πληρώνει 27.000 ευρώ σε απευθείας ανάθεση για live streaming

Έφτασε και η στιγμή να αναφερθώ στα αυτοδιοικητικά «παρατράγουδα», που πάντα έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. Πάω στην αγαπημένη Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπου ο Δημήτρης Πτωχός φαίνεται πως έχει ιδιαίτερη έφεση στις απευθείας αναθέσεις.

Η στήλη φέρνει στο φως απόφαση που φέρει την υπογραφή του εκτελεστικού γραμματέα Γεώργιου Σπίνου για τη μαγνητοσκόπηση και μετάδοση 24 συνεδριάσεων με το αζημίωτο των 27.000 ευρώ. Η ταρίφα είναι το λιγότερο προκλητική: 744 ευρώ για κάθε 4ωρη συνεδρίαση, ενώ αν οι σύμβουλοι μακρηγορήσουν, το δημόσιο ταμείο χρεώνεται με «καπέλο» 186 ευρώ για κάθε επιπλέον ώρα. Είναι να απορεί κανείς γιατί ολόκληρος μηχανισμός αδυνατεί να στήσει ένα link στο YouTube, προτιμώντας να πληρώνει με το χρονόμετρο.

• Σε Ουάσιγκτον και Χιούστον ο Παπασταύρου

Εβδομάδα «ΗΠΑ» ξεκινά για τον Σταύρο Παπασταύρου, με απανωτά ραντεβού που αφορούν το μεγαλόπνοο σχέδιο για τον IMEC, το σχήμα «3+1» αλλά και τη Chevron. Σήμερα στην Ουάσιγκτον, ο υπουργός θα προεδρεύσει της υπουργικής συνάντησης του East Med Gas Forum (EMGF) που έχει ως αντικείμενο την προώθηση των ερευνών για υδρογονάνθρακες στην περιοχή και συμμετέχουν πλέον 8 χώρες (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος, Ιταλία, Γαλλία, Ιορδανία και Παλαιστίνη). Τα φώτα ωστόσο στρέφονται στις επαφές του την Πέμπτη στο Χιούστον, όπου θα συναντηθεί με τη Chevron με αντικείμενο την επιτάχυνση στα χρονοδιαγράμματα των ερευνών, ενώ θα συμμετάσχει στην υπουργική διάσκεψη του σχήματος 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και ΗΠΑ) και θα μιλήσει στο Global Energy Forum του Atlantic Council. Το σχήμα είναι ο βασικός άξονας για την προώθηση του εμπορικού και οικονομικού διαδρόμου Ινδία – Μέση Ανατολή – Ευρώπη (IMEC), που έχει τις ευλογίες των ΗΠΑ.

• Ο Καλαφάτης και η «έκρηξη» της Θεσσαλονίκης

Συνεχίζω με μια νότα αισιοδοξίας, που όμως δεν στερείται πολιτικής βαρύτητας. Στην τελετή έναρξης του Anatolia American University στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ο υφυπουργός Έρευνας και Καινοτομίας Σταύρος Καλαφάτης δεν εμφανίστηκε απλώς ως κυβερνητικό στέλεχος, αλλά ως ένας «περήφανος απόφοιτος» του ιστορικού Κολλεγίου. Η συγκίνησή του ήταν έκδηλη, καθώς για εκείνον η ίδρυση του νέου πανεπιστημίου δεν είναι μια τυπική εκδήλωση, αλλά ο καρπός μιας εμβληματικής μεταρρύθμισης που τόλμησε να σπάσει δογματισμούς δεκαετιών στα ανώτατα ιδρύματα.

Στα παρασκήνια της εκδήλωσης, οι «ψίθυροι» εστίασαν στην ουσία της παρέμβασής του: πώς αυτός ο νέος εκπαιδευτικός πυλώνας «κουμπώνει» με το γεγονός ότι κολοσσοί όπως η Pfizer, η Chubb και η Deloitte «ψηφίζουν» πλέον Θεσσαλονίκη. Ο Καλαφάτης βλέπει το «χτίσιμο» ενός αυτάρκους διεθνούς hub, όπου το Anatolia American University έρχεται να συμπληρώσει το ΑΠΘ, το ΠΑΜΑΚ και το ΔΙΠΑΕ, μετατρέποντας τη συμπρωτεύουσα σε μια μητρόπολη εκπαίδευσης και έρευνας. Είναι, αν μη τι άλλο, μια επιδίωξη που προσπαθεί να μεταφέρει το κέντρο βάρους από την εσωστρέφεια και την ακινησία του χθες σε μια εξωστρεφή Θεσσαλονίκη που διεκδικεί τον ρόλο της στον παγκόσμιο χάρτη της καινοτομίας.

• ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 7: Η Θράκη στο στόχαστρο, με όπλα-φαντάσματα και μαφιόζικη αλληλεγγύη

Κλείνω τη σημερινή βόλτα μας με ένα ζήτημα το οποίο μου το έδωσε ένας πληροφοριοδότης μου και είναι αρκετά σοβαρό. Μου είπε λοιπόν πως η Θράκη, από εκεί που την ξέραμε ως ακριτική περιοχή, μετατρέπεται σε πύλη εισόδου για τον οπλισμό της τουρκικής μαφίας. Η πρόσφατη επιχείρηση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος στην Κομοτηνή δεν ήταν απλώς μια επιτυχία, ήταν η αποκάλυψη μιας εφιαλτικής πραγματικότητας: 25 «φαντάσματα» -αντίγραφα Glock χωρίς σειριακούς αριθμούς- κατασχέθηκαν, προορισμένα να «θωρακίσουν» τις συμμορίες «Daltonlar» και «Bayğaralar» που έχουν πλέον στήσει τα δικά τους «στρατηγεία» στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Το πιο βιτριολικό στοιχείο της υπόθεσης, σύμφωνα πάντα με την πηγή μου, είναι η σύμπραξη του οργανωμένου εγκλήματος με τα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών. Ένας σεσημασμένος διακινητής μετέφερε το θανατηφόρο φορτίο, αποδεικνύοντας ότι οι ίδιες «τυφλές» δίοδοι στα σύνορα εξυπηρετούν πλέον διπλό σκοπό: τη διακίνηση ανθρώπων και τον εξοπλισμό των πιο αιμοσταγών μαφιόζων της γειτονικής χώρας. Και ενώ οι συμμορίες αυτές ετοιμάζονται να μετατρέψουν τις ελληνικές πόλεις σε πεδία μάχης, η δικαιοσύνη στέλνει τα δικά της «μηνύματα» -ο αρχηγός Ραμαζάν Μπαϊγαρά, με κόκκινη ειδοποίηση από την Interpol, παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό αντί να εκδοθεί. Είναι η κλασική περίπτωση όπου η κρατική «ατολμία» χορεύει ανάμεσα στα ματωμένα δολάρια και την εθνική ασφάλεια, αφήνοντας τους πολίτες να αναρωτιούνται αν η επόμενη σφαίρα σε μια καφετέρια της Αθήνας θα προέρχεται από το οπλοστάσιο που πέρασε ανενόχλητο από την Κομοτηνή.