Οι περισσότεροι έχουμε στη ζωή μας κάποιον, με τον οποίο είναι σχεδόν αδύνατο να διαφωνήσουμε. Πρόκειται για εκείνα τα άτομα που πιστεύουν ότι γνωρίζουν τα πάντα και είναι απόλυτα βέβαια πως έχουν πάντα δίκιο.
Το να σταματήσετε εντελώς τη συζήτηση είναι μια λύση, αλλά όχι η πιο αποτελεσματική αν θέλετε η σχέση να παραμείνει υγιής.
Τι μπορείτε λοιπόν να κάνετε; Ο ειδικός στην επικοινωνία, την ηγεσία και την πειθώ Dr. Jeff Bogaczyk παρουσίασε στο yourtango.com μια τριών βημάτων μέθοδο που βοηθά να «σπάσει» η αλαζονεία τέτοιων ανθρώπων και να γίνουν πιο δεκτικοί στο να ακούσουν πραγματικά.
Ο ίδιος τονίζει ότι δεν έχει νόημα να χάνετε χρόνο προσπαθώντας να τους πείσετε με λογικά επιχειρήματα και γεγονότα. Η έρευνα δείχνει ότι όταν κάποιος νιώθει πως αμφισβητείται, «θωρακίζεται» ακόμη περισσότερο, επειδή αντιλαμβάνεται την αμφισβήτηση ως επίθεση στην ταυτότητά του. Αν έχετε επιχειρήσει πρόσφατα πολιτική συζήτηση, πιθανότατα το έχετε ζήσει. Όταν κάποιος πιστεύει ότι έχει δίκιο, η αμφισβήτηση ενεργοποιεί άμεσα άμυνες.
Αντί να μπείτε σε αντιπαράθεση, ο Dr. Bogaczyk προτείνει τρεις ερωτήσεις που μειώνουν την αμυντικότητα και βοηθούν το άτομο να σκεφτεί πιο καθαρά.
Τρία ερωτήματα που μπορείτε να κάνετε αντί να τσακώνεστε:
1. «Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να αλλάξει τη γνώμη σου;»
Με αυτή την ερώτηση, το άτομο σας αποκαλύπτει τι θα μπορούσε – έστω θεωρητικά – να το κάνει να δει τα πράγματα αλλιώς. Η συζήτηση μεταφέρεται από το επίπεδο της ταυτότητας σε ένα πιο ουδέτερο, θεωρητικό πλαίσιο, που δεν προκαλεί απειλή και επιτρέπει πιο ήρεμη, ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων.
2. «Αν έκανες λάθος, πού πιστεύεις ότι θα ήταν αυτό;»
Αρχικά μπορεί να ακούσετε «Δεν κάνω λάθος». Αν όμως το άτομο ενδιαφέρεται για εσάς και τη σχέση σας, θα δεχτεί αυτή την άσκηση σκέψης. Συχνά η αμυντικότητα και ο θυμός προκύπτουν επειδή βαθιά μέσα τους δεν είναι απόλυτα σίγουροι για τη θέση τους. Η θεωρητική αυτή ερώτηση τους επιτρέπει να εξερευνήσουν πιθανά αδύναμα σημεία χωρίς να νιώσουν ότι απειλούνται.
3. «Ποιο μέρος του επιχειρήματός σου θεωρείς πιο αδύναμο;»
Όπως και η προηγούμενη ερώτηση, στοχεύει στο να τους κάνει να αναλογιστούν τη δική τους οπτική με περισσότερη ειλικρίνεια. Ακόμη κι αν επιμείνουν ότι δεν υπάρχει αδυναμία, μπορείτε να τους ζητήσετε να επιλέξουν το «λιγότερο δυνατό» σημείο. Δεν σημαίνει ότι το επιχείρημά τους είναι λάθος, αλλά τους βοηθά να σκεφτούν πιο λογικά και να ανοίξουν χώρο για μια διαφορετική άποψη.
Σύμφωνα με τον Dr. Bogaczyk, αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν το άτομο να μετακινηθεί από την ενστικτώδη, αμυντική αντίδραση («μάχη ή φυγή») στο πιο ώριμο, αναλυτικό κομμάτι του εγκεφάλου – τον προμετωπιαίο φλοιό.
Η προστασία της ταυτότητάς μας είναι βαθιά ριζωμένο ένστικτο και δύσκολα το παρακάμπτει κανείς. Όμως όταν κάποιος οδηγηθεί σε σκέψη αντί για αντίδραση, ο φαύλος κύκλος της άμυνας διακόπτεται και γίνεται πραγματικά ικανός να ακούσει. Εκεί μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος.
