Οι άνθρωποι αποτελούν τον κεντρικό παράγοντα των οικολογικών αλλαγών στη Γη εδώ και χιλιετίες, έχοντας μεταμορφώσει τα δάση, τους ωκεανούς και ακόμη και την ίδια την ατμόσφαιρα.
Παρόλα αυτά, πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι η φύση θα προσαρμοστεί όταν εμείς πάψουμε να υπάρχουμε. Αυτό εγείρει το ερώτημα ποιος – ή τι – θα πάρει τη θέση μας.
Ο καθηγητής Tim Coulson του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης έχει αφιερώσει χρόνια στη μελέτη της βιολογίας και της εξέλιξης. Στο βιβλίο του The Universal History of Us εξερευνά ολόκληρη την ιστορία της ζωής και καταλήγει σε μια εντυπωσιακή πρόβλεψη για το τι μπορεί να ακολουθήσει.
Ένα από τα βασικά του θέματα είναι η εξέλιξη, την οποία περιγράφει ως «τη σταδιακή αλλαγή των ζωντανών οργανισμών με την πάροδο του χρόνου, καθώς προσαρμόζονται καλύτερα στο περιβάλλον τους».
Υπογραμμίζει ότι «οι περισσότερες μεταλλάξεις είναι επιβλαβείς, αλλά κάποιες προσφέρουν πλεονέκτημα επιβίωσης ή αναπαραγωγής». Εφόσον τα γονίδια κληρονομούνται, αυτές οι ωφέλιμες μεταλλάξεις γίνονται συχνότερες με τις γενιές.
«Η εξαφάνιση είναι το πεπρωμένο όλων των ειδών»
Ο Coulson επισημαίνει ότι οι μεταλλάξεις, παρά τους κινδύνους, ωθούν τη ζωή προς τα εμπρός. Παράλληλα υπενθυμίζει ότι «η εξαφάνιση είναι το πεπρωμένο όλων των ειδών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων – αν και ελπίζουμε πως αυτό θα συμβεί σε πολύ μακρινό μέλλον».
Όσο για τον πιθανότερο διάδοχο του ανθρώπου στη Γη, δεν στρέφεται στα πρωτεύοντα θηλαστικά, αλλά στο χταπόδι. «Η ικανότητά του να λύνει σύνθετα προβλήματα, να επικοινωνεί με χρωματικές αναλαμπές και να χειρίζεται αντικείμενα δείχνει ότι, υπό τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε είδος ικανό να δημιουργήσει πολιτισμό», σημειώνει.
Προσθέτει ακόμη ότι «η προηγμένη νευρική οργάνωση, το αποκεντρωμένο νευρικό σύστημα και οι εντυπωσιακές δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων καθιστούν πολλά είδη χταποδιών εξαιρετικά προσαρμοστικά σε έναν απρόβλεπτο κόσμο. Κάποια μάλιστα δραπετεύουν από τα ενυδρεία τους τη νύχτα σε ερευνητικά κέντρα και επισκέπτονται τα ενυδρεία των γειτόνων τους – όσο απίστευτο κι αν ακούγεται», όπως αναφέρει ο Coulson.
