Η Γεωργία Πολυτάνου, σύζυγος του Δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, πέρασε 12 ημέρες στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της.
Μετά την ολοκλήρωση αυτής της δύσκολης περιόδου, επέλεξε να μοιραστεί τις σκέψεις της μέσω μιας συγκινητικής ανάρτησης στα κοινωνικά δίκτυα.
Στην ανάρτησή της, η κα Πολυτάνου δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες σχετικά με την κατάσταση της υγείας της. Ωστόσο, τόνισε τη στήριξη που έλαβε από τον σύζυγό της κατά τη διάρκεια της παραμονής στο νοσοκομείο. «Δεν ήμουν ποτέ μόνη τα βράδια. Ο Χάρης ήταν πάντα δίπλα μου. Έμενε όλη τη νύχτα και, όταν έπρεπε να αποχωρήσει για τις υποχρεώσεις του, επιστρέφει ακόμη και για λίγο, απλώς για να ρίξει μια ματιά και να δει αν αντέχω», σημείωσε με ευγνωμοσύνη.
Εκτός από τον σύζυγό της, η Γεωργία Πολυτάνου εξέφρασε την ευχαρίστησή της και στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, αναγνωρίζοντας τη σημαντική τους συμβολή στη διαδικασία ανάρρωσής της.
Η ανάρτηση της Γεωργίας Πολυτάνου:
«Καλό μήνα σε όλους.
Και αυτή τη φορά, δεν είναι μια τυπική ευχή.
Από τις 10/11 έως τις 21/11 βρέθηκα σε ένα νοσοκομείο. Δώδεκα μέρες που δεν μοιάζουν πολλές στο ημερολόγιο. Μα όταν τις ζεις από το κρεβάτι, οι μέρες είναι διαφορετικές… γίνονται πιο μεγάλες.
Τις νύχτες, όμως, δεν ήμουν ποτέ μόνη. Ο σύζυγός μου ήταν εκεί. Όχι από υποχρέωση, όχι από ευγένεια αλλά από κάτι βαθύτερο. Από αυτό που δεν μπορείς να φωτογραφίσεις ούτε να περιγράψεις εύκολα. Έμενε όλη τη νύχτα, κι όταν έπρεπε να φύγει για τη δουλειά του… ξαναγυρνούσε. Ακόμη και για λίγα λεπτά. Μόνο για να ρίξει μια ματιά. Για να δει αν αντέχω.
Λένε πως η επαγγελματική ζωή είναι το «βιογραφικό» μας. Το κομμάτι που φαίνεται, που κρίνεται. Μα η προσωπική ζωή είναι το κομμάτι που κρατάει όρθιο αυτό που φαίνεται. Χωρίς εκείνο, το πρώτο δεν έχει θεμέλιο.
Δεν ξέρω πώς θα περνούσα όλο αυτό χωρίς τη στήριξή του. Ίσως να μην πρέπει να το μάθω ποτέ.
Ξέρω όμως κάτι άλλο:
Υπάρχουν άνθρωποι που όταν σε κοιτούν στα μάτια, δεν βλέπουν τις αντιξοότητες, αλλά εσένα.
Και αυτοί οι άνθρωποι είναι η πραγματική θεραπεία.
Θα ήθελα επίσης να δηλώσω την ευγνωμοσύνη μου σε όλο το προσωπικό του νοσοκομείου που μου στάθηκε όλον αυτόν τον καιρό. Το «ευχαριστώ» είναι λίγο. Και όπως μου είπαν… την επόμενη φορά να τα πούμε υπό άλλες συνθήκες. Το εύχομαι, έχοντας πίστη.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην οικογένεια και στους φίλους μου για τη στήριξή τους μέχρι σήμερα. Ευλογημένη που είστε στη ζωή μου.
Κλείνω όπως συνηθίζει να λέει ο Χάρης: Προχωράμε».
