Ο ελληνικός κινηματογράφος αποχαιρετά έναν από τους πιο επιδραστικούς οραματιστές του. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο άνθρωπος που επαναπροσδιόρισε την αισθητική της εικόνας στην Ελλάδα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη μεγάλη οθόνη, τη φωτογραφία και τη διαφήμιση.
Ένας πολυδιάστατος «εργάτης» της εικόνας
Γεννημένος στην Αθήνα το 1942, ο Πανουσόπουλος δεν περιορίστηκε ποτέ σε έναν μόνο ρόλο. Υπήρξε σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος και μοντέρ, αποδεικνύοντας μια σπάνια σφαιρική γνώση της κινηματογραφικής τέχνης.
Σπούδασε στο εξωτερικό και επέστρεψε για να μπολιάσει την ελληνική παραγωγή με μια σύγχρονη, διεθνή ματιά.
Η καριέρα του σημαδεύτηκε από την ικανότητά του να αιχμαλωτίζει το ελληνικό φως και τον ανθρώπινο ερωτισμό με τρόπο πρωτοποριακό.
Ταινίες-σταθμοί όπως η «Μανία» (1985), που διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου, και το εμβληματικό «Μ’ αγαπάς;» (1989), που προβλήθηκε στη Βενετία, καθιέρωσαν το προσωπικό του στίγμα στην παγκόσμια κινηματογραφική σκηνή.
Από τη μεγάλη οθόνη στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η προσφορά του δεν περιορίστηκε στις σκοτεινές αίθουσες. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπήρξε βασικός συντελεστής σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, με κορυφαία τη συμβολή του στην οπτική ταυτότητα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.
Παράλληλα, η θητεία του στον χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης αναβάθμισε την ποιότητα της ελληνικής οπτικοακουστικής παραγωγής για δεκαετίες.
Η αναγνώριση και η οικογένεια
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποχαιρετώντας τον, έκανε λόγο για μια «σημαντική παρακαταθήκη» που θα συνεχίσει να εμπνέει τις νέες γενιές δημιουργών.
Στην προσωπική του ζωή, υπήρξε παντρεμένος με την αγαπημένη ηθοποιό Μπέτυ Λιβανού, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, δημιουργώντας μια οικογένεια στενά συνυφασμένη με την τέχνη.
