Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης λίγες ώρες μετά το μήνυμα του πρωθυπουργού καταθέτει στην εφημερίδα «Political» και τον Μάνο Πιτσιδιανάκη, τη δική του οπτική τόσο για το περιεχόμενο των προτάσεων όσο και για το αν η κυβέρνηση θα καταφέρει να αποσυμφορήσει την πολιτική πίεση που δέχεται. Κληθείς να σχολιάσει την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, υποστηρίζει ότι «φαίνονται οι δύο διαφορετικοί δρόμοι απέναντι στο βαθύ κράτος και στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αυτοκριτική και διόρθωση από τη μια, πολιτική υποκρισία και μηδενιστική στάση από την άλλη». Για τη δίκη της τραγωδίας των Τεμπών και με φόντο όλα όσα διαδραματίστηκαν τις πρώτες μέρες ο κ. Φλωρίδης εκτιμά ότι «η γρήγορη και ομαλή διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών είναι μια νίκη της ελληνικής δικαιοσύνης».
- Πώς είδατε την τοποθέτηση του πρωθυπουργού στο διάγγελμά του για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ; Νομίζετε ότι θα υπερβεί το δυσάρεστο κλίμα και την πολιτική πίεση που δέχεται σήμερα η κυβέρνηση;
Αρχικά εκείνο που έχει αξία και ξεχωρίζει από την τοποθέτηση του πρωθυπουργού είναι το συνολικό πνεύμα αντιμετώπισης μιας δυσάρεστης κρίσης, όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πραγματικά πολιτικός ηγέτης και ως τέτοιος έχει την τεράστια ευθύνη για τη χώρα. Οι πολιτικές ηγεσίες αντιλαμβάνονται τα προβλήματα ως ευκαιρίες για άμεσες λύσεις και υπερβάσεις, όχι ως κριτικές χωρίς διέξοδο. Και η κάθε σοβαρή κυβέρνηση, όταν έχει φαινόμενα διαφθοράς, κρίνεται πάντα από το πόσο αποφασισμένη είναι να τα αντιμετωπίσει. Κατά συνέπεια λοιπόν στα ζητήματα αυτά που προέκυψαν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ η κυβέρνηση είπε «αυτό είναι ένα σάπιο πράγμα και πάω να το φτιάξω από την αρχή». Και αυτό έκανε με τη μετάπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Και έτσι έδειξε τη συνέχεια της σύγκρουσης με τα ελλείμματα και τις παθογένειες του βαθέος κράτους.
Ταυτόχρονα όμως με την τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός προχώρησε και σε μια κορυφαία θεσμική υπέρβαση. Ενέταξε την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ στο πεδίο κρίσης εμπιστοσύνης που αντιμετωπίζει το πολιτικό μας σύστημα και έστειλε μηνύματα για ένα ευρύτερο πλαίσιο θεσμικών αλλαγών αναβάθμισής του. Στο επίκεντρο έθεσε τον διαχωρισμό νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας και πρότεινε στον δημόσιο διάλογο το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, ταυτόχρονα με την αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή. Όπως βλέπετε, ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση, όπως και η Κοινοβουλευτική Oμάδα της ΝΔ δεν κλείνουν τα μάτια, δεν σταυρώνουν τα χέρια και αντιμετωπίζουν το θέμα άμεσα, διέξοδα και στο ανώτερο θεσμικό επίπεδο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κερδίσει και την πρόκληση του βαθέος κράτους, όπως κέρδισε τα μεγάλα στοιχήματα της εθνικής ασφάλειας και αποτροπής και της οικονομικής σταθερότητας. Τη στιγμή που το αποκλειστικό πρόβλημα των άλλων, της αντιπολίτευσης και όσων τη συνδράμουν, είναι πώς θα φύγει ο Μητσοτάκης.
- Εκτιμάτε ότι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί ανεπίστρεπτη ήττα για την κυβέρνηση;
Η πρώτη σημαντική παρατήρηση είναι ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μία, ενιαία και διαχρονική προβληματική υπόθεση του βαθέος κράτους, η οποία ήδη αντιμετωπίζεται με τις αλλαγές μετάβασης του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ εδώ και έναν χρόνο. Η δεύτερη είναι ότι δυστυχώς η υπόθεση τσουβαλιάζει ανομοιογενείς σε βαρύτητα προσωπικές εμπλοκές, δημιουργώντας άδικες πολιτικές και νομικές εντυπώσεις. Τρίτον, η υπόθεση παίζεται σε επεισόδια για να δημιουργήσει υπερβολικό πολιτικό θόρυβο. Η λογική του πολιτικού σίριαλ που επιδιώκεται από διάφορες δυνάμεις έχει σκοπό να στήσει ατμόσφαιρα σκανδαλολογίας και σκανδαλοθηρίας, επιδιώκοντας όχι να λύσει ένα θεσμικό πρόβλημα αλλά να δημιουργήσει πολιτικές εξελίξεις σε κρίσιμους για τη χώρα καιρούς, με πρώτο ευδιάκριτο στόχο τις εκλογές πριν από την ώρα τους.
Τώρα ως προς την ουσία, διότι αυτό ενδιαφέρει την ελληνική κοινωνία, θα ήταν ήττα αν δεν υπήρχε η απόφαση να πάμε άμεσα σε πλήρη κάθαρση. Όταν ξέσπασε η κρίση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο πρωθυπουργός ανέλαβε ευθέως την πολιτική ευθύνη της καθυστέρησης και προχώρησε στη θεσμική εξυγίανση. Τόνισε ξεκάθαρα ότι ο σημερινός μηχανισμός διαχείρισης των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων δεν διορθώνεται, χρειάζεται ριζική λύση. Άρα ορθά ο ΟΠΕΚΕΠΕ πέρασε στο σύστημα πληρωμών της ΑΑΔΕ για να υπάρξει διαφάνεια, διότι εκεί δεν μεσολαβεί κανένας ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος. Όλα βρίσκονται στο φως και αυτό εφαρμόστηκε στην πράξη στη φετινή πληρωμή των αγροτών.
Η αντιπολίτευση απέναντι σε όλα αυτά αντέδρασε με μονοσήμαντη καταγγελία, ξεχνώντας την αδράνεια της όταν κυβερνούσε με ανέγγιχτο το πρόβλημα, και καταψήφισε τις θεσμικές αλλαγές. Φαίνονται λοιπόν οι δύο διαφορετικοί δρόμοι απέναντι στο βαθύ κράτος και στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αυτοκριτική και διόρθωση από τη μια, πολιτική υποκρισία και μηδενιστική στάση από την άλλη.
- Πάμε στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, η οποία μετά τα προβλήματα της εκκίνησης συνεχίζεται κανονικά. Πώς βλέπετε την εξέλιξη της διαδικασίας;
Αντίστοιχες δίκες σε Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία με αντίστοιχα θέματα έγιναν έπειτα από εννέα ή δέκα χρόνια. Φανταστείτε η δίκη αυτή για το δυστύχημα που έγινε το ’23 να γινόταν το ’33, τι θα γινόταν στη χώρα. Η ελληνική δικαιοσύνη κατάφερε με την εξαιρετική δουλειά που έκανε να μπορέσει να προχωρήσει αυτή η δίκη σε χρόνο-ρεκόρ. Έχοντας την εμπειρία από τις μεγάλες δίκες που έγιναν στην Αθήνα, εδώ και τρία χρόνια ξεκινήσαμε τη διαμόρφωση της αίθουσας του συγκροτήματος Γαιόπολις, ώστε όταν είναι έτοιμη η δίκη να ξεκινήσει άμεσα. Είναι από τις δύο μεγαλύτερες δικαστικές αίθουσες-κτίριο στη χώρα και προφανώς η μεγαλύτερη δυνατή στη Λάρισα.
Την πρώτη μέρα δυστυχώς μπήκε μέσα άσχετος κόσμος, προπηλακίστηκε το δικαστήριο, κατελήφθησαν θέσεις δικηγόρων, άρα η δίκη δεν μπορούσε να γίνει. Ακούσαμε τις προτάσεις των δικηγόρων, των συγγενών και επιφέραμε βελτιώσεις στον χώρο αλλά και στον έλεγχό του και την περασμένη Τετάρτη που ξεκίνησε η δίκη όλα ήταν ομαλότατα. Η γρήγορη και ομαλή διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών είναι μια νίκη της ελληνικής δικαιοσύνης.
- Είδαμε τη δίκη που αφορά τα βίντεο από την τραγωδία των Τεμπών να τινάζεται στον αέρα. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης αποδίδεται στη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά μείζον ζήτημα για την απρόσκοπτη λειτουργία της δικαιοσύνης, για αυτό είμαστε σε θεσμική συνεννόηση εξεύρεσης λύσεων με την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και με την ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων. Ειδικά οι δικηγορικοί σύλλογοι, από τη στιγμή που έχουν την ευθύνη της πειθαρχικής δίωξης ή της αντιμετώπισης των συμπεριφορών των μελών τους, σκέφτονται τι θα κάνουν με θέματα σαν αυτό. Ο τραμπουκισμός στα δικαστήρια είναι εκτός νομιμότητας.
Στη δίκη για τα βίντεο κρατούσε μήνες. Είδα μια δήλωση δικηγόρου των θυμάτων, που είπε ότι αυτή η εξέλιξη είναι εις βάρος των συγγενών. Αυτό που κατάφερε η κυρία Κωνσταντοπούλου προσπαθώντας να επιβάλει μια δικαστική απόφαση -στο δικαστήριο που αντιστεκόταν- κατέληξε σε μια εξέλιξη που οδήγησε στη διακοπή της δίκης και η υπόθεση να ξεκινήσει από την αρχή. Η πρακτική του τραμπουκισμού των θεσμών, είτε σε Κοινοβούλιο είτε σε δικαστήριο, θυμίζει και συνεχίζει τη Χρυσή Αυγή. Είναι η φυσική συνέχεια της Χρυσής Αυγής. Δρα υπονομευτικά κατά των θεμελιωδών θεσμών της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως είναι το Κοινοβούλιο και τα δικαστήρια. Η κυρία Κωνσταντοπούλου διέπραξε δύο κακουργήματα: το ένα είναι η παράνομη βιντεοσκόπηση της δικαστού και το άλλο η δημοσιοποίηση του υλικού αυτού στα κοινωνικά δίκτυα.
- Οι υποκλοπές είναι και πάλι στον ψηλά στον δημόσιο διάλογο, ειδικά μετά την καταδικαστική απόφαση των τεσσάρων ιδιωτών από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Την ίδια στιγμή η αντιπολίτευση αντιδρά έντονα.
Γύρω από δικαστικές υποθέσεις μεγάλου ενδιαφέροντος υπάρχει μια πολιτική κερδοσκοπία. Ένα πολιτικό παιχνίδι που καθιστά τη δικαιοσύνη εύκολο θύμα. Φάνηκε και με το δυστύχημα των Τεμπών, όταν με τη συνωμοσία των ξυλολίων κατηγορήθηκε ότι έβαλε πλάτη στην κυβέρνηση για να υπάρξει συγκάλυψη. Βέβαια, αυτό που είχε οργανωθεί ήταν ένα ψευδές και κραυγαλέο αφήγημα για να μπορέσει να εκτρέψει τη διερεύνηση του δυστυχήματος των Τεμπών κάπου αλλού.
Είδαμε όμως ταυτόχρονα από την αντιπολίτευση και «πολλά ζήτω» για τη δικαιοσύνη, όπως στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Αυτή η απόφαση βγήκε με βάση το πόρισμα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Αυτό μην το ξεχνάμε. Άρα δεν μπορεί να βλέπουμε αλά καρτ τη δικαιοσύνη. Στην εν λόγω υπόθεση είμαστε στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που βρίσκεται σε εξέλιξη. Επομένως, αν λέμε ότι σεβόμαστε την ελληνική δικαιοσύνη, ας την αφήσουμε ανεπηρέαστη να ασχοληθεί με ό,τι πρέπει και να οδηγηθεί σε αποφάσεις. Η υπόθεση είναι στα χέρια της δικαιοσύνης από την αρχή μέχρι το τέλος και αν την εμπιστευόμαστε, πρέπει να την αφήσουμε να κάνει τη δουλειά της.
