Σε ένα απότομο δρομάκι ενός γραφικού χωριού στις γαλλικές Άλπεις, ένα πέτρινο κτίριο που χρονολογείται από το 1907 αναγεννήθηκε ως ένα εντυπωσιακό εξοχικό σπίτι.
Αυτός ο χώρος, που κάποτε φιλοξενούσε αγελάδες και μουλάρια, έχει μεταμορφωθεί σε ένα φωτεινό, μοντέρνο αλπικό καταφύγιο, χάρη στην επιμελή ανακαίνιση που ανέλαβε το Tuckey Design Studio για μια οικογένεια από τη Μεγάλη Βρετανία, λάτρη των χειμερινών σπορ και της πεζοπορίας.
Το αλπικό αυτό εξοχικό, με επιφάνεια 180 τ.μ., αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της παραδοσιακής αλπικής αρχιτεκτονικής. Στις αρχές του 20ού αιώνα, τα ζώα διαβιούσαν στο ισόγειο, κάτω από θολωτές οροφές που βοηθούσαν στη διατήρηση της θερμότητας, ενώ στον επάνω όροφο αποθηκεύονταν τα χόρτα. Αν και το κτίριο δεν ήταν προστατευόμενο, η τοπική κοινότητα ζήτησε τη διατήρηση του αρχικού του χαρακτήρα, κάτι που οι αρχιτέκτονες δέχτηκαν με ενθουσιασμό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όπως αναφέρει το γερμανικό AD magazin, η πρώτη εντύπωση του Jonathan Tuckey για το σαλέ ήταν ότι χαρακτηριζόταν από σκοτεινούς και στενούς χώρους με ακατάλληλη διάταξη.
Η ομάδα του αποφάσισε να απογυμνώσει το κτίριο, αποκαλύπτοντας την ιστορική πέτρινη κατασκευή. Στη συνέχεια, ανύψωσαν τη στέγη κατά μισό μέτρο και προσέθεσαν οριζόντιους φεγγίτες κατά μήκος της κορυφής των πέτρινων τοίχων, επιτρέποντας στο φυσικό φως να πλημμυρίσει τον εσωτερικό χώρο.
Αυτή η ανακαίνιση μετέτρεψε τη σοφίτα σε ένα πλήρως λειτουργικό όροφο, παρέχοντας μεγαλύτερο ύψος, βελτιωμένη μόνωση και καλύτερη σύνδεση με το γύρω τοπίο. Ταυτόχρονα, οι αυθεντικές ξύλινες δοκοί παρέμειναν ανέπαφες, προσθέτοντας μια νότα αυθεντικότητας.
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της νέας σχεδίασης είναι τα γυάλινα τοιχώματα που εκτείνονται σε όλο το ύψος του κτιρίου. Αυτά τα διαφανή διαχωριστικά λειτουργούν ως διακριτές γραμμές ανάμεσα στους θερμαινόμενους χώρους, επιτρέποντας μια αίσθηση οπτικής συνέχειας μεταξύ του ισογείου και του ορόφου, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση του φυσικού περιβάλλοντος που περιβάλλει το εξοχικό σπίτι.
