Οι εργαζόμενοι στις χώρες της Ευρωζώνης απασχολούνται συνολικά περίπου 15% λιγότερες ώρες σε σχέση με τους εργαζόμενους στις ΗΠΑ, κυρίως λόγω της μεγαλύτερης ετήσιας άδειας. Ωστόσο, η Ελλάδα αποτελεί αξιοσημείωτη εξαίρεση, καθώς οι Έλληνες εξακολουθούν να δουλεύουν πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ για τις συνολικές ετήσιες ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο, η Ελλάδα καταγράφει τον υψηλότερο μέσο όρο στην Ευρωζώνη και έναν από τους υψηλότερους διεθνώς. Για την περίοδο 2023–2024, οι ώρες εργασίας κυμαίνονται περίπου μεταξύ 1.897 και 2.035 ετησίως.
Η μέση εβδομαδιαία απασχόληση στη χώρα υπερβαίνει τις 40 ώρες, ξεπερνώντας αισθητά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 36 ωρών.
Παρά τον μεγάλο φόρτο εργασίας, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται χαμηλά στη λίστα των μέσων μισθών εντός της Ευρωζώνης – μια αντίθεση που συχνά προκαλεί συζήτηση για την παραγωγικότητα και τις αμοιβές.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι χώρες της Ευρωζώνης εργάζονται συνολικά λιγότερο από τις ΗΠΑ, αν και οι διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών παραμένουν σημαντικές.
Το top 5 των χωρών με τις περισσότερες ώρες εργασίας
Στην κορυφή της κατάταξης του ΟΟΣΑ βρίσκεται η Κολομβία με 2.252 ώρες ετησίως, περίπου 30% πάνω από τον μέσο όρο.
Ακολουθούν:
- Μεξικό: 2.193 ώρες
- Κροατία: 2.149 ώρες
- Χιλή: 1.919 ώρες
- Ελλάδα: 1.898 ώρες, στην 5η θέση παγκοσμίως
Στα σχετικά διαγράμματα, οι μπάρες αποτυπώνουν τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις για κάθε χώρα, ενώ οι δείκτες δείχνουν την πορεία των ωρών εργασίας ανά δεκαετία από το 1960 και μετά. Οι ιστορικές αυτές ενδείξεις υπενθυμίζουν ότι μέχρι και τη δεκαετία του 1970, οι Ευρωπαίοι εργάζονταν περισσότερες ώρες από τους Αμερικανούς.
Τι κρύβεται πίσω από τις διαφορές
Η ανάλυση της UBS αποδίδει σχεδόν το μισό χάσμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ στον χρόνο της ετήσιας άδειας. Οι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν συνήθως 4 έως 6 εβδομάδες άδειας μαζί με τις αργίες, ενώ στις ΗΠΑ δεν υπάρχει ομοσπονδιακά κατοχυρωμένη υποχρεωτική άδεια.
Επιπλέον παράγοντες που επηρεάζουν τις συνολικές ώρες εργασίας είναι:
- τα νόμιμα όρια κάτω των 40 ωρών σε ορισμένες χώρες (όπως Γαλλία και Βέλγιο),
- τα υψηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στην Ευρώπη,
- τα συστήματα κατανομής εργασίας,
- οι υπερωρίες και οι σχετικοί περιορισμοί.
Η φορολογία φαίνεται να εξηγεί μόνο ένα μικρό μέρος των διαφορών, αν και ενισχύει έμμεσα ορισμένους από τους παραπάνω παράγοντες.
