Έφυγε από τη ζωή σήμερα σε ηλικία 91 ετών, ο σπουδαίος ιστορικός τέχνης και ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, βυθίζοντας στη θλίψη την ακαδημαϊκή και καλλιτεχνική κοινότητα. Η πορεία του, που ξεκίνησε από την Αθήνα το 1935, υπήρξε μια διαρκής αναζήτηση της γνώσης, με σταθμούς μερικά από τα κορυφαία πνευματικά ιδρύματα της Ευρώπης.
Ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης υπήρξε ένας πραγματικός κοσμοπολίτης των γραμμάτων. Μετά την αποφοίτησή του από το Πειραματικό Σχολείο, συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία με υποτροφία, λαμβάνοντας πτυχία Κλασικής Φιλολογίας, Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Η κατάρτισή του συμπληρώθηκε με το πτυχίο Μουσειολογίας από την περίφημη Σχολή του Λούβρου, ενώ αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο εθνικός επίτροπος και ο οργανωτής μεγάλων εκθέσεων
Η προσφορά του στα εικαστικά πράγματα της χώρας ήταν καθοριστική. Υπηρέτησε ως εθνικός επίτροπος της Ελλάδας σε κορυφαίες διοργανώσεις παγκοσμίου βεληνεκούς, όπως η Biennale της Βενετίας (1980, 1988), του Παρισιού (1982) και της Αλεξάνδρειας (1998).
Παράλληλα, μέσα από τη διοργάνωση πολυάριθμων εκθέσεων σύγχρονης τέχνης σε Ελλάδα και Γαλλία, κατάφερε να φέρει το ελληνικό κοινό σε επαφή με τις διεθνείς τάσεις, ενώ το πλούσιο συγγραφικό του έργο παραμένει σημείο αναφοράς για τους μελετητές.
«Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Εμμανουήλ Μαυρομμάτη, εξέχοντος δασκάλου και ιστορικού της Τέχνης, με πολλαπλό αποτύπωμα στα εικαστικά μας πράγματα. Με στέρεες και πολύπλευρες σπουδές στη Γαλλία και την Ελλάδα, ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης θεράπευσε με αφοσίωση το αντικείμενό του, τόσο με την πολύχρονη και εμπνευσμένη διδασκαλία του στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όσο και με το ερευνητικό και το εκδοτικό του έργο, το οποίο ανέρχεται σε δεκάδες συμβολές και αυτοτελείς δημοσιεύσεις.
Ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης υπηρέτησε πολλαπλά τη νεοελληνική τέχνη ως μελετητής, ως δημιουργός, ως επιμελητής. Αναδείχθηκε και ανέλαβε πολύ σημαντικές θέσεις διατελώντας εθνικός επίτροπος της Ελλάδας σε πλείστες διεθνείς εκθέσεις και, επί πολλά έτη πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Κριτικών Τέχνης. Με τη σεμνή αλλά επιβλητική παρουσία του στην καλλιτεχνική σκηνή, υπήρξε αφοσιωμένος και παθιασμένος ιστορικός της Τέχνης. Συνδυάζοντας αρμονικά τη θεωρία με την πράξη, πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στην ανάδειξη και την εξωστρέφεια της ελληνικής Τέχνης.
Στην οικογένειά του, τους συναδέλφους του, τους αμέτρητους μαθητές και φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
