Για το Πολυτεχνείο που αποτέλεσε «τη γενέθλια πολιτική πράξη» για εκείνον, την ένταξη στο ΠΑΣΟΚ στα 16 του χρόνια, τη σύντομη αποχώρηση από εκεί και την μετέπειτα στρατολόγησή του από την 17 Νοέμβρη, μίλησε ο αρχιεκτελεστής Δημήτρης Κουφοντίνας.
Ο καταδικασμένος σε 11 φορές ισόβια που βρίσκεται για περισσότερα από 23 χρόνια στη φυλακή μιλά για πρώτη φορά σε τηλεοπτική συνέντευξη στον ΣΚΑΪ και στον Αλέξη Παπαχελά για τα πολιτικά βήματα που τον έφεραν στο κατώφλι της οργάνωσης.
«Και η δική μου γενιά, το κομβικό σημείο ήταν η εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Όταν διαπιστώσαμε ότι τα βασικά αιτήματα της εξέγερσης, ψωμί – παιδεία – ελευθερία, έξω οι αμερικάνοι, δεν θα μας άφηναν να τα πετύχουμε ειρηνικά. Έτσι γίνεται και ένας νέος περνά στην απέναντι όχθη. Ακούει τα λόγια του Τσε Γκεβάρα «να αφήσουμε τις επευφημίες στις εξέδρες και να μπούμε εμείς οι ίδιοι στην αρένα να μοιραστούμε τη μοίρα των μονομάχων».
Αυτό που μας έθελξε ήταν το πιο συναρπαστικό από τα χαρακτηριστικά του, η συνέπεια που είχε μεταξύ λόγων και πράξεων. Ένας νέος από αυτή την γενέθλια πολιτική πράξη του Πολυτεχνείου μέχρι να φτάσει σε μια ένταξη στη 17Ν είναι ένας μακρύς δρόμος. Το ΠΑΣΟΚ του ’74 για έναν νέο 16 χρονών τότε, ένας χώρος που μιλούσε για αυτοδιαχείριση, για σοσιαλισμό, αυτοοργάνωση, έξω οι βάσεις, όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων, ως αφετηρία ήταν μια λογική επιλογή.
Και ιστορικά ο Ραούλ Σεντίκ των Τουπαμάρος από το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε ξεκινήσει, ο Χρήστος Κασίμης του ΕΛΑ, ήταν στην νεολαία της Ένωσης Κέντρου. Όσο λογικό μπορεί να ήταν ως αφετηρία, το ίδιο λογική ήταν και η σύντομη αποχώρηση από εκεί για να ακολουθήσουμε άλλους δρόμους, για τους ακηδεμόνευτους αγώνες της μεταπολίτευσης. Τους δυναμικούς αγώνες μέχρι να καταλήξουμε στην οργάνωση.
Άκουσα για πρώτη φορά το όνομα της οργάνωσης το 1976. Ήμουν στο καπνοχώρι το πατρικό στας Σέρρας. Ακούσαμε από το ραδιόφωνο την είδηση για την εκτέλεση του αρχιβασανιστή Μάλλιου. Θυμάμαι τον κομμουνιστή παππού στο μισοσκόταδο που κάναμε τα καπνά δεματάκια, άστραψε τα μάτια του και έλεγε «δικά μας παιδιά είναι», αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που έχω από την αυθεντία του κομμουνιστή παππού».
