Θα δώσουμε ένα όνομα: Ελευθερία Τζανακούλη. Κάποιοι λένε ότι έχουμε μακρά εμπειρία στις πολιτικές «πιρουέτες», καθώς, έχοντας στην πλάτη μας το… φλερτ με τη Νέα Δημοκρατία, ανακαλύπτουμε εσχάτως τις αρετές της μετωπικής σύγκρουσης με το Μαξίμου, υιοθετώντας πλήρως το αφήγημα Καρυστιανού.
Είδαμε ότι σε άρθρο της δεν αρκούμαστε στη διαπίστωση πολιτικής φθοράς της ΝΔ λόγω Τεμπών, αλλά στήνουμε ένα ολοκληρωμένο κατηγορητήριο περί «διάβρωσης θεμελίων», παρωπίδων στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, αδιαλλαξίας στη Δικαιοσύνη και κοινωνικών ομάδων που μετατρέπονται σε παρίες.
Όλα σωστά, όλα αιχμηρά, απλώς γεννάται το εύλογο ερώτημα: πρόκειται για ώριμη πολιτική αφύπνιση ή για ακόμη μία προσαρμογή στο νέο ρεύμα, τώρα που το αντικυβερνητικό αφήγημα αλλάζει φορέα και χρώμα; Στην πολιτική, άλλωστε, το timing λέει συχνά περισσότερα από τις λέξεις.
