Στην πολιτική, ο συντομότερος δρόμος για την καταστροφή στρώνεται με την ψευδαίσθηση του αήττητου.
- του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)
Σήμερα, δεκάδες αυτοδιοικητικοί και επίδοξοι «άρχοντες» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βαδίζουν με την υπεροψία του φαβορί, πιστεύοντας ότι οι παλιές συνταγές επανεκλογής, των όψιμων εγκαινίων και των πελατειακών δικτύων, θα τους χαρίσουν ακόμα μια θητεία.
Κάνουν ένα ιστορικό, μοιραίο λάθος.
Ο νέος εκλογικός νόμος δεν είναι μια απλή τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μια πολιτική λαιμητόμος που περιμένει να καρατομήσει όποιον δεν κατάλαβε ότι οι κανόνες του παιχνιδιού άλλαξαν ριζικά. Το όριο του ποσοστού για την εκλογή από την πρώτη Κυριακή, που κάποιοι το βλέπουν σαν «μαξιλαράκι», στην πραγματικότητα μπορεί να αποβεί η αγχόνη τους.
Σε ένα τοπίο ακραίου κατακερματισμού, όπου η κοινωνική οργή σιγοβράζει, το ποσοστό της εκλογής από την πρώτη Κυριακή δεν είναι περίπατος, είναι τεστ επιβίωσης.
Αν το «φαβορί» δεν καταφέρει να ««καθαρίσει» το παιχνίδι από την πρώτη στιγμή, η έλλειψη της δεύτερης Κυριακής μετατρέπεται σε έναν πολιτικό εφιάλτη. Και ο λόγος έχει το όνομα, εναλλακτική ψήφος.
Η δυνατότητα του πολίτη να επιλέξει δεύτερο συνδυασμό στο ίδιο ψηφοδέλτιο είναι ο «δούρειος ίππος» που μπορεί να γκρεμίσει τα κάστρα της αλαζονείας. Οι ψηφοφόροι των μικρότερων παρατάξεων έχουν πλέον στα χέρια τους ένα πυρηνικό όπλο. Μπορούν να «μαυρίσουν» τον κραταιό δήμαρχο, δίνοντας τη δεύτερη προτίμησή τους σε ένα αουτσάιντερ.
Μια οριακή πρωτιά την πρώτη Κυριακή μπορεί να καταλήξει σε μια παταγώδη συντριβή, καθώς οι εναλλακτικές ψήφοι θα λειτουργήσουν ως ένα οριζόντιο μέτωπο τιμωρίας.
Σε αυτό το ναρκοπέδιο, όσοι ισχυροί αναλώνονται μόνο σε φωτογραφίες με κορδέλες και παλαιοκομματικά «θα» είναι καταδικασμένοι. Η νέα εποχή απαιτεί έμπειρους επικοινωνιολόγους που μπορούν να διαβάσουν πίσω από τους αριθμούς και να προτείνουν έξυπνες επικοινωνιακές ενέργειες, που θα βγάλουν εκπλήξεις το βράδυ των εκλογών!
Ο σύγχρονος επικοινωνιολόγος δεν μοιράζει φυλλάδια, χτίζει ένα αφήγημα επιβίωσης. Χαρτογραφεί τις λεγόμενες «δεύτερες» ψήφους, καλλιεργεί ένα προφίλ «συλλέκτη προτιμήσεων» και χρησιμοποιεί τα ψηφιακά εργαλεία για να μετατρέψει την αντιπολιτευτική οργή σε θετική ψήφο ή ψήφο ανατροπής, ανάλογα με τον πελάτη του.
Η σωστή στρατηγική κερδίζει το σύστημα και το αυτοδιοικητικό αξίωμα. Οι εκλογές που έρχονται δεν θα κριθούν από το ποιος έχει τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό για διαφήμιση, αλλά από το ποιος κατάλαβε ότι ο νόμος πλέον τιμωρεί τους αλαζόνες.
Η εναλλακτική ψήφος καιροφυλακτεί. Η πτώση των «κάστρων» είναι πιο κοντά από όσο νομίζουν οι ένοικοί τους. Η καρέκλα της εξουσίας δεν είναι πια ιδιοκτησία κανενός. Είναι μια ηλεκτρική καρέκλα και ο διακόπτης βρίσκεται στα χέρια των πολιτών που έμαθαν να ψηφίζουν έξυπνα και των ειδικών της επικοινωνίας.
