Όταν τελειώνεις το σχολείο, σου λένε ότι «η ζωή τώρα αρχίζει». Σου εύχονται καλή επιτυχία, σου μιλούν για στόχους, σπουδές, καριέρα. Σου λένε να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. Αυτό που δεν σου λένε -ή δεν ξέρουν πώς να σου πουν- είναι ότι τα όνειρα δεν έρχονται πάντα με σαφή μορφή. Μερικές φορές μοιάζουν περισσότερο με ερωτήματα παρά με απαντήσεις.
- του Γιώργου Ν. Καραμανλή
Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να ήξερα τότε είναι ότι κανείς δεν έχει πραγματικά τον χάρτη. Οι περισσότεροι άνθρωποι που φαίνονται σίγουροι απλώς περπατούν λίγο πιο γρήγορα στο ίδιο σκοτάδι. Η ενηλικίωση δεν είναι μια στιγμή αποκάλυψης. Είναι μια αλληλουχία δοκιμών, λαθών και διορθώσεων.
Θα ήθελα επίσης να ξέρω ότι η ζωή δεν προχωρά σε ευθεία γραμμή. Το σχολείο σε εκπαιδεύει να πιστεύεις ότι υπάρχει μία διαδρομή: διάβασε, πέρασε στο πανεπιστήμιο, βρες δουλειά, προχώρησε. Στην πραγματικότητα, η πορεία μοιάζει περισσότερο με χάρτη γεμάτο παρακάμψεις. Θα αλλάξεις γνώμη. Θα δοκιμάσεις κάτι που δεν θα σου ταιριάξει. Θα χρειαστεί να ξεκινήσεις από την αρχή περισσότερες από μία φορές. Και αυτό δεν είναι αποτυχία, αλλά κανονικότητα.
Κανείς επίσης δεν σου εξηγεί πόσο σημαντικοί είναι οι άνθρωποι που θα συναντήσεις. Στο σχολείο οι σχέσεις μοιάζουν προσωρινές. Μετά καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι που εμπιστεύεσαι, που σε στηρίζουν ή που απλώς σου ανοίγουν μια πόρτα μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή σου περισσότερο από οποιοδήποτε μάθημα.
Θα ήθελα ακόμη να ξέρω ότι η επιτυχία δεν είναι πάντα εντυπωσιακή. Συχνά είναι απλώς η ικανότητα να συνεχίζεις. Να αντέχεις την αβεβαιότητα. Να κρατάς μια ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που θέλεις και σε αυτό που μπορείς. Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Είναι περισσότερο μια διαδικασία προσαρμογής.
Και ίσως το πιο σημαντικό: θα ήθελα να ξέρω ότι δεν χρειάζεται να βιαστείς να γίνεις κάποιος. Η πίεση να βρεις γρήγορα ταυτότητα, κατεύθυνση και επιτυχία είναι μεγάλη. Αλλά η ωρίμανση δεν λειτουργεί με χρονοδιάγραμμα. Μερικές φορές χρειάζεται χρόνος για να καταλάβεις τι αξίζει να κρατήσεις και τι να αφήσεις πίσω.
Αν υπάρχει κάτι που αξίζει να ξέρεις τελειώνοντας το σχολείο, είναι αυτό: δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις. Αρκεί να κρατήσεις την περιέργεια και το θάρρος να συνεχίσεις να ρωτάς. Γιατί τελικά η ζωή δεν είναι το αποτέλεσμα μιας σωστής επιλογής, είναι η διαδρομή μέσα από πολλές.
