Η θεαματική αύξηση των αγορών ακινήτων στην Ελλάδα από Τούρκους επενδυτές τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει έντονο δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα λόγω της αξιοποίησης του προγράμματος της λεγόμενης «Χρυσής Βίζας».
Ωστόσο, πέρα από τις άμεσες επενδύσεις φυσικών προσώπων, έντονο προβληματισμό προκαλεί και ένα λιγότερο ορατό αλλά εξίσου σημαντικό φαινόμενο: η εμφάνιση χιλιάδων εταιρειών με έδρα τη Βουλγαρία, οι οποίες δραστηριοποιούνται δυναμικά στην ελληνική κτηματαγορά, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.
Οι εταιρείες αυτές εμφανίζονται τυπικά ως βουλγαρικές, επωφελούμενες από το ευνοϊκό φορολογικό και διοικητικό περιβάλλον της γειτονικής χώρας. Στην πράξη, όμως, σύμφωνα με πληροφορίες και εκτιμήσεις αρμόδιων κύκλων, οι πραγματικοί ιδιοκτήτες , πολλών εξ αυτών φέρονται να είναι Τούρκοι υπήκοοι. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται μια έμμεση διείσδυση στην ελληνική αγορά ακινήτων, χωρίς να εμφανίζεται άμεσα η τουρκική ταυτότητα του επενδυτή.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο στη Θράκη, μια περιοχή με ιδιαίτερη γεωπολιτική και εθνική σημασία. Η συστηματική αγορά οικοπέδων, κατοικιών και επαγγελματικών χώρων από εταιρικά σχήματα με έδρα εκτός Ελλάδας δημιουργεί ερωτήματα όχι μόνο οικονομικής φύσεως, αλλά και στρατηγικής σημασίας. Η συγκέντρωση ακινήτων σε συγκεκριμένες περιοχές ενδέχεται, υπό προϋποθέσεις, να επηρεάσει τις τοπικές ισορροπίες και να δημιουργήσει νέα δεδομένα.
Υπό αυτό το πρίσμα, έχει σημάνει συναγερμός στην ΕΥΠ, η οποία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται μόνο στο ύψος των επενδύσεων, αλλά επεκτείνεται και στη διασύνδεση των εταιρειών, στη ροή κεφαλαίων και στα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από τα εταιρικά σχήματα. Η χρήση εταιρειών-οχημάτων σε τρίτες χώρες αποτελεί διεθνώς γνωστή πρακτική για την απόκρυψη πραγματικών δικαιούχων, γεγονός που καθιστά τον έλεγχο πιο σύνθετο.
