Το εμβληματικό La Grande Bouffe (1973) του Marco Ferreri — μία από τις πιο τολμηρές και αμφιλεγόμενες ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου — μεταφέρεται στη σκηνή μέσα από μια ελεύθερη, σύγχρονη θεατρική διασκευή με προγραμματισμένη πρεμιέρα στις 15 Απριλίου, στο «Θέατρο Συγγρού 33».
Το «Μεγάλο Φαγοπότι» επιχειρεί να ανοίξει εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τη λαιμαργία, την υπερκατανάλωση, τον μηδενισμό και τη βουβή κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού· ζητήματα που σήμερα επιστρέφουν με νέα, επιτακτική ένταση.
Τέσσερις άντρες και μία γυναίκα αποσύρονται σε μια βίλα με έναν και μόνο σκοπό: να φάνε μέχρι τελικής πτώσεως.
Μέσα από ένα ξέφρενο γλέντι που δοκιμάζει τα όρια του σώματος, της ηθικής και της επιθυμίας, οι ήρωες οδηγούνται ολοένα πιο κοντά στην αυτοκαταστροφή — ή στη λύτρωση.
Ένα συμπόσιο που ξεκινά ως παιχνίδι, αλλά αποκαλύπτει μια βαθύτερη, σκοτεινή πείνα: για νόημα, για επαφή, για υπέρβαση.
Σκηνοθετικό Σημείωμα του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου
Σε μια εποχή όπου η υπερπροσφορά μάς αφήνει πιο άδειους από ποτέ, «Το Μεγάλο Φαγοπότι» λειτουργεί σαν καθρέφτης.
Μας ρωτά τι καταναλώνουμε — και τι μας καταναλώνει.
Εξετάζει την κοινωνία της εικόνας, την κόπωση από την αφθονία, την ευχαρίστηση που μετατρέπεται σε εξάρτηση, αλλά και την ανάγκη για προσωπική ελευθερία μέσα σε έναν κόσμο που τα θέλει όλα «εύπεπτα». Η παράσταση προσεγγίζει το έργο όχι ως ωμό σκανδαλισμό, αλλά ως μια βαθιά μελαγχολική και ταυτόχρονα κωμική αλληγορία της σύγχρονης ζωής.
Η σκηνοθεσία αντιμετωπίζει την ιστορία ως έναν ζωντανό, τελετουργικό μηχανισμό: μια γιορτή–θυσία, όπου οι ήρωες μετατρέπονται σταδιακά από θηρευτές σε θηράματα.
Η ανθρώπινη ροπή προς το ανικανοποίητο προσεγγίζεται ως παράδοξο «καύσιμο» — κινητήρια δύναμη προόδου, αλλά και άβυσσος εσωτερικής ανησυχίας.
Η αυτοκαταστροφή τους διαβάζεται ως μια τελευταία πράξη ελευθερίας σε έναν κόσμο που έχει εξαντλήσει τα νοήματά του. Στοιχεία κωμικού, υπερβολής και μελαγχολίας συνυπάρχουν, ενώ το σκηνικό λειτουργεί ως μια μηχανή που τρέφεται από τις ίδιες τις επιθυμίες των χαρακτήρων.
Παίζουν (αλφαβητικά): Ιφιγένεια Βαρελά, Θανάσης Δήμου, Χάρης Χαραλάμπους – Καζέπης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα, Εύη Σαουλίδου.
Προ-Παραστασιακές Συζητήσεις
Για πρώτη φορά σε ελληνική θεατρική παραγωγή, Το Μεγάλο Φαγοπότι εγκαινιάζει έναν νέο θεσμό:
σύντομες συζητήσεις πριν την παράσταση, που προσφέρουν στο κοινό εργαλεία θέασης και κατανόησης της σκηνοθετικής προσέγγισης.
Η πρωτοβουλία απευθύνεται σε ένα νέο, σκεπτόμενο κοινό που επιθυμεί να συμμετέχει σε μια ουσιαστική εμπειρία πέρα από την ίδια την αφήγηση.
Κάθε Τετάρτη & Παρασκευή
30’ πριν την έναρξη (20:00)
Η συμμετοχή περιλαμβάνεται στο εισιτήριο.
Συντονισμός:
Νεφέλη Παπαναστασοπούλου (Δραματουργός)
