Η κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την παρουσία ΜΑΤ και ΟΠΚΕ στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας θυμίζει επιστροφή στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις», όταν το κόμμα της Κουμουνδούρου έπαιζε γύρω στο 3%: καταγγελία της Αστυνομίας, υπαινιγμοί για παρακολούθηση πολιτών και δραματοποίηση μιας επίσκεψης που κατέληξε σε εγκαίνια νέων ΤΕΠ. Αλήθεια, φαντάζονται τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν δεν υπήρχε η προληπτική παρουσία δυνάμεων, τη στιγμή που είχαν προηγηθεί καλέσματα για «δυναμικές κινητοποιήσεις»; Θέλαμε να μετρήσουμε τραυματίες -ή χειρότερα- για να αναγνωρίσουμε ότι η πρόληψη είναι ευθύνη του κράτους; Η ασφάλεια ενός υπουργού και η αποτροπή επεισοδίων σε ένα νοσοκομείο δεν είναι αυταρχισμός αλλά στοιχειώδης υποχρέωση. Η πολιτική διαφωνία είναι δικαίωμα και μάλιστα θεμιτό -άλλωστε για αυτό έχουμε και ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα- όπως καθήκον και υποχρέωση κάθε κράτους είναι η διασφάλιση της τάξης.
