Ένας από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες της νέας γενιάς βρέθηκε πριν από δύο χρόνια, σ’ ένα οριακό σημείο, έχοντας πάρει την οριστική απόφαση να κλείσει το κεφάλαιο «μουσική» για πάντα.
Κι ενώ είχε ήδη ανακοινώσει το τέλος στους δικούς του ανθρώπους, η μοίρα είχε τα δικά της σχέδια, στήνοντας ένα απίστευτο σκηνικό σε ένα πάρκινγκ θερινού σινεμά.
Γι’ αυτή την απίθανη ιστορία, μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Good Job Nicky στην εκπομπή της Αθηναίδας Νέγκα «Καλύτερα αργά» στο Action24.
Ο γιος της Σοφίας Αλιμπέρτη και του Γιάννη Πάριου που πλέον έχει αποκτήσει ένα μεγάλο φανατικό κοινό, αποκάλυψε πως θα μπορούσε να διαλέξει έναν πιο γρήγορο δρόμο προς την επιτυχία.
Όμως δεν το ήθελε: «Αν βιαζόμουν να κάνω επιτυχία, θα ζητούσα από τον πατέρα μου να κάνουμε έναν δίσκο στα ελληνικά και καληνύχτα. Μπορεί στα 60 μου να ακούσετε ελληνικά. Τώρα όχι» είπε.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, αναφέρθηκε στην εποχή που σκεφτόταν να παρατήσει τη μουσική.
Ο Good Job Nicky περιέγραψε την περίοδο που η σκέψη αυτή τριγυρνούσε στο μυαλό του: «Υπήρχε μια περίοδος, οριακά δύο χρόνια στην οποία είχα πει ”παρατάω τη μουσική”.
Αντικειμενικά. Και έχω μια πολύ ιστορία και δεν πιστεύω οτι έχει γίνει αυτό το πράγμα στη ζωή μου. Ήταν ένα καλοκαίρι, μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια, είχα πει στη μητέρα μου και τον αδελφό μου ένα βράδι, πως θα ξανασχολούμαι με τη μουσική.
Ξημερώνει η επόμενη ημέρα και τα παρατάω. Το είχα πάρει όντως απόφαση. Είμαι άνθρωπος που οτι λέω προσπαθώ να το τηρώ. Και το είχα πάρει απόφαση. Την επομένη ημέρα, το απόγευμα, πάμε σ ένα θερινό σινεμά και δεν βρίσκω πάρκινγκ, με τίποτα.
Είμαι με το αμάξι και κάνω σβούρες. Φτάνω σ ένα σημείο άδειο, ένα δάσος και βλέπω αριστερά μου δύο παιδιά 17 χρονών περίπου -ελπίζω να το δει αυτό η κοπέλα- να με βλέπουν και να τους βλέπω.
Βλέπω την κοπέλα να λέει ”Α ο Good job Nicky”. Τη χαιρετάω και με χαιρετάει. Παρκάρω εκεί κοντά, βλέπω την ταινία, ήταν χάλια και φεύγω παω προς το σπίτι μου.(…) Και μόλις παρκάρω βλέπω στο παρμπρίζ ένα σημείωμα. Το ανοίγω και υποθέτω πως ήταν από εκείνη την κοπέλα!
Στην πρώτη παράγραφο έγραφε παρα πολύ ωραία λόγια, πως η μουσική μου είχε βοηθήσει την κατάστασή της και τα σχετικά, και άφησε ένα υστερόγραφο που έλεγε ”Μην σταματήσεις ποτέ τη μουσική, το σύμπαν έχει χώρο για σένα”. Και το έχω ακόμα αυτό το γράμμα, στο αμάξι μου. Αντικειμενικά ήταν ο λόγος που δεν σταμάτησα τη μουσική πριν από δύο χρόνια».
