Η Αριάν Λαμπέντ αποφασίζει να σπάσει τη σιωπή της με μια ωμή και αληθινή εξομολόγηση: «Όπως πολλές γυναίκες, έχω υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ανεπιθύμητα αγγίγματα και δύο βιασμούς στην εφηβεία μου».
Η ηθοποιός και σκηνοθέτις, σύζυγος του Γιώργου Λάνθιμου, επιλέγει να μιλήσει ανοιχτά για το παρελθόν της μέσα από ένα προσωπικό κείμενο, περιγράφοντας πώς για χρόνια λειτουργούσε με «αυτόματο πιλότο», υποτιμώντας τα όσα βίωσε καθώς θεωρούνταν σχεδόν αναμενόμενα λόγω του φύλου της.
Η μάχη με το τραύμα και η «επανάσταση» του αλκοόλ
Η Λαμπέντ δεν διστάζει να αναφερθεί στη δύσκολη διαδρομή προς την αποδοχή της αλήθειας. Για χρόνια, το μοναδικό της στήριγμα ήταν το ποτό, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι η υποτιθέμενη σανίδα σωτηρίας την οδηγούσε στην καταστροφή.
«Δεν ήθελα να με ορίσουν. Απέφυγα να σταθώ σε αυτά. Το μοναδικό εργαλείο που είχα στη διάθεσή μου ήταν το αλκοόλ. Ήταν θέμα χρόνου να καταλάβω ότι αυτό που έμοιαζε να με σώζει, ήταν τελικά εκείνο που με κατέστρεφε. Στις 21 Δεκεμβρίου 2021 αποφάσισα να σταματήσω να πίνω. Έπρεπε να αντιμετωπίσω τα πράγματα κατά πρόσωπο», γράφει χαρακτηριστικά.
Η απόφασή της αυτή την οδήγησε το 2022 στη συνίδρυση μιας οργάνωσης στη Γαλλία, με στόχο την καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας. Για την ίδια, το κίνημα #MeToo δεν είναι μια εφήμερη τάση, αλλά μια «επανάσταση» που πρέπει να εγγυηθεί το δίκαιο για κάθε θύμα.
Η εμπειρία στα ελληνικά δικαστήρια και η «ταπείνωση»
Η αφορμή για τη δημόσια παρέμβασή της ήταν η παρουσία της σε ελληνική δικαστική αίθουσα ως μάρτυρας υπεράσπισης ενός θύματος βιασμού. Η Λαμπέντ περιγράφει μια απογοητευτική πραγματικότητα, όπου η ελληνική Δικαιοσύνη φάνηκε να δυσκολεύεται να αναγνωρίσει το έγκλημα λόγω προηγούμενης σχέσης μεταξύ θύματος και θύτη.
Στο κείμενό της, επισημαίνει ότι οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης εστίασαν περισσότερο στην ακτιβιστική της δράση παρά στην ουσία της υπόθεσης:
«Ο συνήγορος υπεράσπισης επιλέγει να γελοιοποιήσει το κίνημα #MeToo και, μέσω εμού, να καταγγείλει την υποτιθέμενη ασυνέπεια των φεμινιστικών κινημάτων απέναντι στη Δικαιοσύνη».
Η ίδια τονίζει και το ζήτημα της ταξικής ανισότητας στη νομική προστασία, υπογραμμίζοντας το τεράστιο οικονομικό βάρος που επωμίζονται τα θύματα για ιατρική, ψυχολογική και δικαστική υποστήριξη.
Πέρα από τον τίτλο της «συζύγου»
Παρά τη διεθνή της καριέρα και τις διακρίσεις σε φεστιβάλ όπως αυτό των Καννών, η Αριάν Λαμπέντ παρατηρεί με πικρία πως στην Ελλάδα συχνά ετεροπροσδιορίζεται:
«Το όνομά μου είναι Αριάν Λαμπέντ. Είμαι Γαλλίδα και ζω στην Αθήνα… Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτις… Παρ’ όλα αυτά, εδώ είμαι κυρίως η “γυναίκα του Λάνθιμου“».
Η προσωπική της μαρτυρία συνδυάζει την τραγικότητα των βιωμάτων της με τη δύναμη της ανάρρωσης και της δράσης, αποτελώντας ένα σημαντικό μήνυμα για το θάρρος, την αποδοχή και την κοινωνική υπευθυνότητα.
