Ο Αλέξης Τσίπρας «είναι ο μόνος που μπορεί να συσπειρώσει τις δυνάμεις του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου και να λειτουργήσει σαν πόλος ανασύνθεσης της Κεντροαριστεράς», και να εκφράσει, «σοβαρή αντιπολίτευση με σύγχρονη , αξιόπιστη, προοδευτική προοπτική διακυβέρνησης», δηλώνει στο epolitical.gr, ο πρώην Δήμαρχος Σαρωνικού, πρώην Αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής, Πέτρος Φιλίππου.
Διευκρινίζει ότι αποχώρησε από την ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, γιατί, «επιδιωκόταν η αποδοκιμασία του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα» και «απέρριπταν κάθε προοπτική συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς». Κρίνει δε, πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν φαίνεται να «χτίζει» πάνω σε μεταγραφές κομμάτων, αλλά «πιστεύει περισσότερο στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού χώρου από τα κάτω, και όχι σε συμφωνίες κορυφής».
Μέχρι πρόσφατα ήσασταν μέλος της Κ. Επιτροπής της Νέας Αριστεράς και μαζί με αλλά 9 στελέχη αποχωρήσατε. Για ποιο λόγο;
Η διαδρομή μου στην Αριστερά είναι γνωστή και μέσα σε αυτό το χώρο και τους αγώνες της Αριστεράς, είναι ταυτισμένη και η πολύχρονη αυτοδιοικητική μου πορεία. Για μένα ο κύριος λόγος της αποχώρησης μου από τον Συριζα ήταν η εκλογή στην ηγεσία του Κασσελάκη, η οποία γελοιοποιούσε την ιστορική διαδρομή ολόκληρης της Αριστεράς. Γι αυτό και μετά την αποπομπή του υποστήριξα ότι θα έπρεπε να δούμε άμεσα την συνεργασία μας ξανά με τον ΣΥΡΙΖΑ και με τις υπόλοιπες δημοκρατικές δυνάμεις. Κάτι στο οποίο ήταν αντίθετη η πλειοψηφία των μελών της ΚΕ της Νέας Αριστεράς. Αντί λοιπόν να προχωρήσουμε σε ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες και ενότητα του προοδευτικού χώρου. είχαμε εγκλωβιστεί σε μια παραλυτική εσωτερική αντιπαράθεση γύρω από την ταυτότητα της Αριστεράς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αποστασιοποίηση και αποχώρηση πολλών ενεργών μελών από τον χώρο.
Στην επιστολή παραίτησης μας λοιπόν που αποστείλαμε προς την ΚΕ, τονίσαμε ότι η πρόσφατη απόφαση του Συνεδρίου του κόμματος διαιωνίζει αυτήν την εσωστρέφεια και ότι καθίσταται σαφές ότι επιδιώκεται η αποδοκιμασία του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και η απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.
Οι πληροφορίες, αν προτιμάτε οι εκτιμήσεις, σας φέρουν να ακολουθείτε το εγχείρημα Τσίπρα, το νέο κόμμα που ιδρύει. Ποιες οι πολιτικές προσδοκίες από ένα νέο κόμμα υπό τον πρώην πρωθυπουργό;
Αίτημα της κοινωνίας ήταν, τουλάχιστον μετά τις ευρωεκλογές για συνεργασία των κομμάτων της κεντροαριστεράς προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ισχυρός πόλος-μέτωπο απέναντι στην καταστροφική πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτό για διαφόρους λόγους, που είναι σε όλους μας γνωστοί, δεν έγινε εφικτό. Ο χώρος έμεινε κατακερματισμένος. Έτσι εκ των πραγμάτων αναδεικνύεται η ανάγκη, κάποιο σοβαρό, έμπειρο πολιτικό πρόσωπο να πάρει την πρωτοβουλία για μια τέτοια προσπάθεια.
Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε πρωθυπουργός σε μια δύσκολη περίοδο και αυτό είναι ένα δεδομένο. Το ζητούμενο είναι αν μπορεί να υπάρξει ένα σαφές, συλλογικό και αξιόπιστο πολιτικό σχέδιο που να απαντά στην κρίση εκπροσώπησης και στις κοινωνικές ανάγκες. Και αυτό ακριβώς θέλει να εκφράσει λόγω ακριβώς του πολιτικού του βάρους και της κυβερνητικής του εμπειρίας. Είναι ο μόνος που μπορεί να συσπειρώσει τις δυνάμεις του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου και να λειτουργήσει σαν πόλος ανασύνθεσης της Κεντροαριστεράς, και να εκφράσει μία σοβαρή αντιπολίτευση με σύγχρονη , αξιόπιστη, προοδευτική προοπτική διακυβέρνησης.
Με δεδομένη την απόφαση του ΠΑΣΟΚ για αυτόνομη κάθοδο, τη διστακτικότητα της Νέας Αριστεράς, την αντιπαλότητα της Πλεύσης Ελευθερίας και τις προειδοποιήσεις του Παύλου Πολάκη για μη μετακόμιση του ΣYΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα, σε ποιους κρίνετε πως απευθύνεται ο πρώην πρωθυπουργός;
Απευθύνεται σε όλους τους πολίτες, στους προοδευτικούς ψηφοφόρους που δεν έχουν καμία σχέση με την δεξιά και κυρίως σε αυτούς που πλήττονται από την πολιτική Μητσοτάκη και δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα. Δεύτερον, σε πολίτες κυρίως από τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα και τις νεότερες ηλικίες, που έχουν απογοητευτεί από τα σημερινά πολιτικά κόμματα του κεντροαριστερού χώρου και που αναζητούν πολιτικό διέξοδο και σταθερότητα, θεσμικό λόγο και κυβερνητική προοπτική. Τρίτον, σε πρόσωπα και δυνάμεις εκτός του στενού κομματικού συστήματος: αυτοδιοικητικούς, πανεπιστημιακούς, ανθρώπους της εργασίας και της επιχειρηματικότητας, που δεν θα μετακινούνταν ποτέ οργανωμένα από κόμμα σε κόμμα, αλλά ενδεχομένως θα συμμετείχαν σε ένα νέο πολιτικό αφήγημα με σαφή προοδευτικό και ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Με άλλα λόγια, ο πρώην πρωθυπουργός δεν φαίνεται να «χτίζει» πάνω σε μεταγραφές κομμάτων, αλλά πιστεύει περισσότερο στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού χώρου από τα κάτω, και όχι σε συμφωνίες κορυφής.
Ποιο ρόλο θα μπορούσε να διαδραματίσει η κ. Καρυστιανού σύμφωνα με τη δημοσκοπική δυναμική που καταγράφει;
Το υπό δημιουργία κόμμα της κ. Καρυστιανού, ενώ δημοσκοπικά φάνηκε στην αρχή να έχει μια σημαντική δυναμική, με την πάροδο του χρόνου απομακρύνεται από τα συναισθήματα συμπάθειας και αλληλεγγύης που έχει ο ελληνικός λαός, λόγω του εγκλήματος των Τεμπών και κρίνεται πλέον πολιτικά. Κυρίως όμως οι θέσεις οι οποίες εκφράζει η κ. Καρυστιανού σε πολλά ζητήματα, είναι πολύ συντηρητικές (πχ. αμβλώσεις, «εισβολή» προσφύγων, απουσία προοδευτικής ατζέντας σε κοινωνικά δικαιώματα, δικαιώματα μειονοτήτων κλπ), και δείχνει μάλλον ότι απευθύνεται σε ένα ακροδεξιό κοινό. Νομίζω ότι όσο παρουσιάζεται στον δημόσιο λόγο τόσο δημιουργεί σε πολλά ζητήματα αρνητική εικόνα σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που θα μπορούσε να την στηρίξει.
Ποιοι μπορούν να είναι οι βασικοί άξονες του νέου εγχειρήματος Τσίπρα;
Συνοπτικά θα μπορούσα να πω.
-Σαφής πολιτική επανεκκίνηση με καθαρό ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα.
-Πλήρης ενημέρωση και αποτίμηση της διακυβέρνησης 2015 -2019, όπως αναδεικνύεται από την «ΙΘΑΚΗ», που γίνεται θερμά αποδεκτή από το ευρύ κοινό, όπου γίνεται παρουσιάση της.
-Σύγχρονο προοδευτικό πρόγραμμα με ρεαλιστικές προτάσεις σε κρίσιμα ζητήματα όπως η ακρίβεια, οι ανισότητες, η εργασία, το κράτος δικαίου, η πράσινη μετάβαση , η εξωτερική πολιτική κ.α.
-Αξιοποίηση έμπειρων πολιτικών και επιστημονικών στελεχών, σε συνδυασμό με την ανάδειξη νέου πολιτικού προσωπικού με άνοιγμα στην κοινωνία. Και κυρίως χώρος που να δίνει ρόλο σε νεότερες γενιές, κοινωνικούς φορείς και κινήματα που έχουν αναπτυχθεί στην κοινωνία.
-Πειστική απάντηση στο ερώτημα αν και πως μπορεί σήμερα να εκφραστεί μια σύγχρονη, αξιόπιστη προοδευτική διακυβέρνηση στην χώρα, με σοβαρό κοινωνικό πρόσημο.
