ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 1: «Μαξιμιλιανά» χαμόγελα και… σκονάκια για την Άγκυρα
Ξεκινάω αμέσως με τα «βαριά» πολιτικά και πιο συγκεκριμένα με τον χθεσινό πρωινό καφέ στο Μέγαρο Μαξίμου που έγινε χωρίς τον πρωθυπουργό, ο οποίος το βράδυ της Τετάρτης ταξίδεψε από την Άγκυρα για τη Λιέγη του Βελγίου, προκειμένου να λάβει μέρος στην άτυπη Σύνοδο των ηγετών της ΕΕ, με πρωτοβουλία του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα. Το κλίμα, όπως έμαθα, ήταν έως και διθυραμβικό, καθώς καμία από τις κακεντρεχείς προβλέψεις εκτός αλλά και εντός (λέμε τώρα) ΝΔ για τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν δεν επιβεβαιώθηκε. «Ειδικά σε μια περίοδο πολέμων, συγκρούσεων και αποσταθεροποίησης του παγκόσμιου συστήματος, κανένας σοβαρός πολιτικός ή κόμμα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας να παραμένουν οι δίαυλοι ανοιχτοί και ο διάλογος ζωντανός», μου είπε υψηλόβαθμη πηγή του κυβερνητικού επιτελείου.
Οι συνεργάτες του πρωθυπουργού, μάλιστα, συνέταξαν και το άτυπο ενημερωτικό σημείωμα που είθισται να μοιράζεται μετά από τέτοιου βεληνεκούς γεγονότα στους «γαλάζιους» βουλευτές, για να μπορούν να αναπτύξουν τις θέσεις της κυβέρνησης στα τηλεπαράθυρα. Τι πρέπει να θυμούνται μεταξύ άλλων οι βουλευτές; Ότι στον εναέριο χώρο του Αιγαίου επικρατεί ηρεμία από τον Φεβρουάριο του 2023 που ο Ερντογάν μείωσε δραστικά τις παραβιάσεις εναέριου χώρου σε συνέχεια των φονικών σεισμών. Και ότι παρά τη ρητορική της γείτονος, ο Ερντογάν έδειξε με κάθε τρόπο ότι επιθυμεί τα Ελληνοτουρκικά να μείνουν σε διμερές επίπεδο.
H απάντηση του «ψηλού» της κυβέρνησης στην αριστερή σπέκουλα…
Συνεχίζω αμιγώς κυβερνητικά. Με μια στοχευμένη παρέμβαση στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών, ο Χρήστος Μυτιλινιός άνοιξε ξανά τον φάκελο της πρόσφατης αντιπαράθεσης του κυβερνητικού εκπροσώπου με δημοσιογράφο, δίνοντας την ευκαιρία στον Παύλο Μαρινάκη να τοποθετηθεί συνολικά και θεσμικά.
Ο δημοσιογράφος της «Political» έθεσε το ζήτημα των κατηγοριών περί αυταρχισμού και φίμωσης του Τύπου, με αφορμή το επεισόδιο με τον συνάδελφο δημοσιογράφο την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά και τις αντιδράσεις από μερίδα της αντιπολίτευσης. Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου ήταν εκτενής και σαφής: δεν υπήρξε απειλή, ούτε πρόθεση εκφοβισμού, αλλά αντίδραση απέναντι σε μια «τοποθέτηση με μανδύα ερωτήματος» που -όπως είπε- αλλοίωνε το νόημα των δηλώσεών του και δημιουργούσε επικίνδυνες εντυπώσεις. Στο ίδιο πλαίσιο, ο Παύλος Μαρινάκης υπογράμμισε ότι η αναφορά στη Δικαιοσύνη αποτελεί νόμιμο δικαίωμα κάθε πολίτη και όχι εργαλείο πίεσης. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι στο παρελθόν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Παύλος Πολάκης, είχαν κινηθεί νομικά κατά δημοσιογράφων. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά περιπτώσεις που αφορούσαν συγκεκριμένους δημοσιογράφους που διώχθηκαν ποινικά στα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να αναδείξει τη «δύο μέτρων και δύο σταθμών» κριτική. Στο στόχαστρο της απάντησής του βρέθηκαν επίσης ο Κώστας Ζαχαριάδης, ο Κώστας Αρβανίτης και η Ρένα Δούρου, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει τη στάση οργανισμών όπως οι Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην υπεράσπιση του Λιμενικού, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να καταγγέλλει προσπάθεια σύνδεσης των στελεχών του με ευθύνες για ανθρώπινες απώλειες, μέσω παραπλανητικών διατυπώσεων.
Κλείνοντας, ο Παύλος Μαρινάκης υπενθύμισε τις θεσμικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης υπέρ των δημοσιογράφων, την κατάργηση της απλής δυσφήμησης και την υιοθέτηση του European Media Freedom Act, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση δίνει καθημερινά εξετάσεις διαφάνειας και λογοδοσίας.
Το παρασκήνιο της ερώτησης κατέγραψε, τελικά, μια καθαρή πολιτική γραμμή: ανοιχτός διάλογος, σεβασμός στην ελευθερία του Τύπου, αλλά μηδενική ανοχή στη διαστρέβλωση και τη στοχοποίηση.
Ο Gavin Lewis της Chevron και η τελετή για τις υπογραφές
Αλλάζω «status» και θα σας πω ότι τα φώτα σε ό,τι αφορά τις ενεργειακές εξελίξεις στρέφονται από την επόμενη εβδομάδα στους υδρογονάνθρακες και τις υπογραφές που θα πέσουν τη Δευτέρα με τη Chevron. Στο ερώτημα ποιος θα παρευρεθεί από τον αμερικανικό κολοσσό, η απάντηση ακούει στο όνομα Gavin Lewis.
Είναι ο επικεφαλής της Chevron στο τομέα των New Ventures, δηλαδή των νέων περιοχών δραστηριότητας του ομίλου, όπως τα τέσσερα μπλοκ νοτίως της Πελοποννήσου και νοτίως της Κρήτης. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με περιοχές που θεωρούνται new frontiers για τις έρευνες υδρογονανθράκων (upstream), όπως η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς και η Αφρική, με τον ίδιο να τις έχει χαρακτηρίσει «σε μεγάλο βαθμό τεράστιες ανεκμετάλλευτες λεκάνες με δυναμικό πόρων παγκόσμιας κλάσης».
Γιατί ο Παπασταύρου συνάντησε τον Χαρδαλιά;
Έμαθα χθες πως ο υπουργός Περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου υποδέχτηκε στο γραφείο του τον (καλό του φίλο!) περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά.
Όπως μου μεταφέρθηκε, στο επίκεντρο της συνεργασίας τους τέθηκαν η αντιπλημμυρική θωράκιση της περιφέρειας, τα έργα ανάπλασης που τρέχουν, αλλά και ζητήματα καθημερινότητας των κατοίκων της Αττικής. Δίδυμο… φωτιά!
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 1: Η συνέντευξη Παναγόπουλου με τους σεκιουριτάδες στην «πόρτα» της ΓΣΕΕ
Αλλάζω κλίμα. Λοιπόν, είχε χρόνια ένας φίλος μου να πάει στη ΓΣΕΕ. Βρέθηκε εκεί χθες λόγω της συνέντευξης Παναγόπουλου.
LIVE C
Σε επικοινωνία που είχα μαζί του, μου έλεγε ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα εκτός από τους σεκιουριτάδες στην πόρτα. «Στις πόρτες» για την ακρίβεια, όπως μου τόνισε, καθώς για να περάσεις στα κεντρικά γραφεία της Συνομοσπονδίας πρέπει να σου ανοίξουν διαδοχικά τρεις πόρτες -μία ξύλινη και δύο με ενισχυμένο γυαλί- τις οποίες διαχειρίζονται οκτώ υπάλληλοι. Ούτε η πρεσβεία του Ισραήλ τέτοιο πράγμα. Και μπορεί ο Παναγόπουλος να είπε αυτά που ήθελε προς υπεράσπισή του -και δικαίωμα του καθενός είναι αυτό- όμως, όπως μου έλεγε ο φίλος που γνωρίζει πολλά, το κουβάρι ξετυλίγεται και αποκαλύπτει πράματα και θάματα. «Τυχαία να βάλεις το δάχτυλό σου στη Διαύγεια, από παντού ξεπροβάλλει η εταιρεία του συζύγου της Στρατινάκη», μου τόνιζε, αναφερόμενος σε συμβάσεις που αγγίζουν φυσικά το υπουργείο Εργασίας που γνωρίζει πολύ καλά η πρώην γενική γραμματέας του, αλλά και στο νεοσύστατο της Δόμνας, όπου οι συμβάσεις δίνουν και παίρνουν. Τι να πω…
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 2: Η κίνηση Πλεύρη για να «στεγνώσει» κάθε υποψία απάτης
Πάω στο Μετανάστευσης, όπου γίνονται σημαντικά πραγματάκια. Έμαθα λοιπόν ότι ο Θάνος Πλεύρης δεν σκοπεύει να αφήσει ούτε χαραμάδα ανοιχτή για «φάλτσα» στο υπουργείο, ειδικά όταν στο τραπέζι πέφτουν τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μου είπαν λοιπόν ότι πέρασε μια ακόμη απόφαση που θωρακίζει τα στεγανά απέναντι σε φαντάσματα διαφθοράς και σύγκρουσης συμφερόντων, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η διαχείριση του χρήματος γίνεται με χειρουργική ακρίβεια. Επέλεξε να αντικατασταθεί ο αναπληρωματικός του «ελεγκτικού μηχανισμού» με ένα επιτελικό στέλεχος που εξειδικεύεται στην ανάλυση ψηφιακής πολιτικής, τα οποίο δεν είναι τυχαίο. Μετά το «καμπανάκι» της ΕΔΕΛ για τα έργα ψηφιοποίησης, ο Πλεύρης δείχνει να στήνει ένα αδιαπέραστο ψηφιακό ανάχωμα, επιλέγοντας πρόσωπα που γνωρίζουν πώς να ξεσκονίζουν τα data και να προλαμβάνουν κακοτοπιές. Ουσιαστικά, ο Θάνος οχυρώνεται πίσω από την τεχνοκρατική επάρκεια των στελεχών του, προκειμένου να κοιμάται ήσυχος τα βράδια ότι κανένας έλεγχος από τις Βρυξέλλες δεν θα βρει «σκελετούς» στις ντουλάπες. Για να χρησιμοποιήσω τη «γαλλική», «Gouverner, c’est prévoir et ne rien laisser au hasard». Click στο google!
Στην… τσέπη του Χατζημάρκου €4 εκατ. για επικοινωνιακό μπαράζ στο Αιγαίο
Στο Νότιο Αιγαίο, ο Γιώργος Χατζημάρκος φαίνεται πως δεν αστειεύεται όταν πρόκειται για τη δημόσια εικόνα της περιφέρειας, αφού «κλείδωσε» ένα θηριώδες επικοινωνιακό πακέτο ύψους 3.991.400 ευρώ για το 2026.
Με τις πρόσφατες αποφάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, το ζεστό χρήμα από ίδιους πόρους και τον τακτικό προϋπολογισμό ετοιμάζεται να ρεύσει προς τα Μέσα Ενημέρωσης. Φυσικά, ο νόμος είναι αυστηρός και το «παντεσπάνι» αφορά μόνο όσους είναι εγγεγραμμένοι στα επίσημα μητρώα της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας. Πρόκειται για μια επικοινωνιακή απόβαση εκατομμυρίων που στόχο έχει να κρατήσει τα νησιά και τη διοίκηση στο προσκήνιο με την υπογραφή της Αθήνας…
ΚΟΥΙΖ: Ο περιφερειάρχης και οι €10.000 για… escape
Και σήμερα η στήλη έχει κουίζ. Τα ματάκια μου βλέπουν πολύ καλά τις αποφάσεις στη Διαύγεια. Και φυσικά, υπάρχουν η αξιολόγηση και η… κατανόηση, όταν η κριτική σταματάει ή «παγώνει», ειδικά όταν μπαίνουν τα ευρώ (στη μέση). Είδα λοιπόν περιφέρεια ΑΑΑ, που έκανε… escape σε έντυπο (winter έκδοση) ενός εκδότη που παίρνει τις γνωστές «ταρίφες», όμως αυτή τη φορά το ποσό έφτασε τις 10.000 ευρώ + 2.400 ευρώ (ΦΠΑ). Διαφήμιση ΑΑΑ, δηλαδή. Μπράβο, μπράβο… Λογικά, σε κανένα δεκαήμερο θα ξεκινήσει εκ νέου η «κριτική», με την ελπίδα η «τροφοδοσία» (πάντα σε ευρώ) να συνεχιστεί. Business, my friends…
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ 2: «Big Brother» στα Επιμελητήρια με έξοδα της… ΚΕΕΕ
Πάω σε ακόμη μια είδηση και πιο συγκεκριμένα στον Τάκη του Ανάπτυξης, που υπέγραψε τη σύσταση ομάδας «δειγματοληπτικού ελέγχου» για τα πρόστιμα του ΓΕΜΗ, αλλά το ενδιαφέρον κρύβεται στις λεπτομέρειες της απόφασης. Μια στρατιά 25 στελεχών (4 υποομάδες των 5 ατόμων συν την ομάδα εποπτείας) αναλαμβάνει να ελέγχει αν οι 59 υπηρεσίες ΓΕΜΗ της χώρας μοιράζουν σωστά τις «καμπάνες» στους ασυνεπείς εμπόρους. Το κερασάκι στην τούτα; Η «δημοσιονομική ουδετερότητα». Το κράτος δεν δίνει ευρώ, αφού τη σχετική δαπάνη και τις αμοιβές των μελών -που θα συνεδριάζουν εκτός ωραρίου- τις επωμίζεται εξολοκλήρου η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) από τα έσοδα του ΓΕΜΗ. Με λίγα λόγια, τα Επιμελητήρια πληρώνουν τους ελεγκτές που θα ελέγχουν τα ίδια τους τα στελέχη για το αν επιβάλλουν ορθά κυρώσεις στα μέλη τους. Η επιτομή του «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει», αλλά με σφραγίδα υπουργείου, ένα πράγμα.
Στην ταβέρνα «Καπλάνι» με… πολιτικό άρωμα
Υπάρχουν βράδια που δεν είναι απλώς κοινωνικά αλλά έχουν και πολιτική ουσία. Ήμουν εκεί και τα άκουσα όλα… Το τραπέζι που έγινε στην ιστορική ταβέρνα «Καπλάνι» στην Καισαριανή είχε και ουσία και συμβολισμό. Δύο «λαγοί» από το Ηράκλειο της Κρήτης, άφθονο κρασί και ακόμη περισσότερη πολιτική κουβέντα. Από εκείνες που ξεκινούν με χαμόγελα και καταλήγουν σε χαμηλόφωνες αναλύσεις για συσχετισμούς, ισορροπίες και… προοπτικές.
Στο γνωστό σημείο της πόλης βρέθηκαν πολλοί από τη Νέα Δημοκρατία, και όχι μόνο, με διαφορετικές αφετηρίες αλλά κοινό παρονομαστή τις πολιτικές εξελίξεις. Παραθέτω: Χρήστος Μπουκώρος, Περικλής Μαντάς, Σταύρος Παπασωτηρίου, Στράτος Σιμόπουλος, Γιώργος Στύλιος, Γιώργος Βρεττάκος, Ανδρέας Κατσανιώτης, Μαρία Αντωνίου, αλλά και ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού Γρηγόρης Δημητριάδης. Παράλληλα ανάμεσά μας ήταν και οι: Αναστάσιος Μπαρτζώκας, Βασίλης Γιόγιακας, Λάκης Βασιλειάδης, Φωτεινή Αραμπατζή, Γιώργος Κωτσός, Μαρία Κεφάλα.
Το «παρών» έδωσαν και στελέχη μας με επιτελικό ρόλο: ο σύμβουλος Διοίκησης και υπεύθυνος Επικοινωνίας του Political Media Group Γιώργος Καραμανλής, ο Γιάννης Πολυράβας, στέλεχος του ομίλου μας, αλλά και η γραμματέας Νεφέλη Σκουνάκη. Το κλίμα; Εξαιρετικό. Οι τόνοι υψηλοί και ταυτόχρονα ουσιαστικοί. Συζητήσεις για την κυβερνητική πορεία, τις περιφέρειες, τα πρόσωπα που «γράφουν» και εκείνα που ετοιμάζονται να μπουν πιο δυναμικά στο κάδρο. Κάποιοι μίλησαν για επόμενες κινήσεις, άλλοι κράτησαν κλειστά χαρτιά. Πάντως, το μόνο βέβαιο είναι πως στο «Καπλάνι» δεν σερβιρίστηκαν μόνο… λαγοί.
Η Εθνική, τα σενάρια και τα νεύρα του Μυλωνά
Θα ολοκληρώσω τη σημερινή μας βόλτα με τα σενάρια που κυκλοφορούν τώρα τελευταία (ζουν και βασιλεύουν, ένα πράγμα) στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο ότι η κυβέρνηση σκέφτεται τη συγχώνευση της Εθνικής με άλλον εγχώριο τραπεζικό όμιλο. Στην πιάτσα λένε πως μια τέτοια κίνηση θα ανακατέψει την τράπουλα. Μέτοχοι, ισορροπίες ισχύος, ακόμη και πρόσωπα στη διοίκηση θα μπουν στο μικροσκόπιο.
Ο Παύλος Μυλωνάς, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν το βλέπει με καλό μάτι και έχει αρχίσει διαλόγους με πολιτικούς και τραπεζίτες για να εκφράσει τις ενστάσεις του. Από την άλλη, κάποιοι που γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις επιμένουν πως ο ρόλος του αμερικανικού παράγοντα και των ξένων κεφαλαίων είναι καθοριστικός. Όταν μπουν μεγάλα χρήματα, αλλάζουν οι κανόνες του παιχνιδιού και οι «αρνητές» δεν μένουν για πολύ. Στο τέλος, όπως αρέσκονται να θυμίζουν κάποιοι με χαμόγελο, όλοι υποτάσσονται στη μοίρα, ειδικά όταν το χρήμα αποφασίζει.
