Πρόταση νόμου για τη σύσταση και τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής (Ε.Σ.Α.Π.), καθώς και τη θεσμοθέτηση ενός Εθνικού Οδικού Χάρτη για τον πρωτογενή τομέα, κατατέθηκε στη Βουλή από τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς.
Αυτή η πρωτοβουλία στοχεύει να απαντήσει στην απουσία ενός σταθερού, μακροπρόθεσμου και θεσμικά κατοχυρωμένου πλαισίου στρατηγικού σχεδιασμού στον αγροτικό τομέα, ο οποίος είναι κρίσιμος για την εθνική οικονομία, τη διατροφική ασφάλεια και την ανάπτυξη των περιφερειών, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην αιτιολογική έκθεση επισημαίνονται τα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας. Αυτά περιλαμβάνουν το μικρό και πολυτεμαχισμένο μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, το υψηλό κόστος παραγωγής, τη χαμηλή παραγωγικότητα και εισόδημα, καθώς και τις ελλείψεις σε υποδομές, υδατική διαχείριση και ευρυζωνική κάλυψη. Η αγροτική πολιτική συνεχίζει να είναι αποσπασματική και συχνά επηρεασμένη από τις εκάστοτε κυβερνητικές αποφάσεις.
Η προτεινόμενη ρύθμιση εισάγει το Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής, ένα μόνιμο, διαρκή και διευρυμένο θεσμό στρατηγικού σχεδιασμού. Σε αυτό θα συμμετέχουν εκπρόσωποι της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αγροτικών οργανώσεων, συνεταιρισμών, ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας, καθώς και κοινωνικών εταίρων.
Οι στόχοι της πρωτοβουλίας
Ο βασικός στόχος της πρότασης είναι η δημιουργία και η θεσμοθέτηση ενός δεσμευτικού Εθνικού Οδικού Χάρτη Αγροτικής Πολιτικής. Αυτός ο Χάρτης θα ψηφίζεται από τη Βουλή και θα λειτουργεί ως υποχρεωτικό πλαίσιο αναφοράς για όλες τις κυβερνήσεις. Θα περιλαμβάνει σαφείς, μετρήσιμους στόχους, χρονοδιαγράμματα, δείκτες αξιολόγησης και μηχανισμούς λογοδοσίας, διασφαλίζοντας τη συνέχεια, τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα του στρατηγικού σχεδιασμού.
Μέσω αυτής της κοινής πρωτοβουλίας, οι τρεις πολιτικές δυνάμεις επιδιώκουν να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, να στηρίξουν το αγροτικό εισόδημα, να αξιοποιήσουν ορθολογικά τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους, να προστατεύσουν το περιβάλλον και να διασφαλίσουν την επισιτιστική επάρκεια της χώρας.
Αυτή η πρόταση προάγει τη δημιουργία μιας σύγχρονης, συμμετοχικής και μακροπρόθεσμης αγροτικής πολιτικής, στην οποία η Βουλή θα έχει ουσιαστικό ρόλο στον στρατηγικό σχεδιασμό και στον δημοκρατικό έλεγχο του πρωτογενούς τομέα. Έτσι, μπορεί να διαμορφωθεί μια αγροτική πολιτική που ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες και προτεραιότητες, δημιουργώντας ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που θα αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα της ελληνικής γεωργίας και θα είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.
