Όταν δεν χωρούν δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη, κάποια στιγμή το καταλαβαίνεις.
Η Μαρία Καρυστιανού, μετά τις αλλεπάλληλες παλινωδίες, επιχείρησε νέο «μάζεμα» δηλώσεων, μιλώντας για παρερμηνείες, διαστρεβλώσεις και σκοτεινά κέντρα. Από τον Ιάσονα Αποστολόπουλο και το δόγμα των ανοιχτών συνόρων, στη Γρατσία της Νίκης και στη ρητορική περί νόμων, ασφάλειας και έννομης τάξης.
Όλα μαζί δεν γίνονται. Δεν μπορείς να καταγγέλλεις το κράτος ως δολοφόνο και την ίδια στιγμή να ζητάς σοβαρότητα και θεσμικό σεβασμό. Η πολιτική ασάφεια, όσο και αν βαφτίζεται «αγώνας», στο τέλος εκθέτει μόνο εκείνον που τη χρησιμοποιεί και είναι κρίμα όταν έρχεται με κρότο η αποκαθήλωση.
