Η υπόθεση που ξέσπασε γύρω από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο δεν αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο τυπικού ελέγχου, αλλά εξελίσσεται σε μια βαθιά θεσμική και οικονομική έρευνα με σαφές κακουργηματικό αποτύπωμα. Οι δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων από την αρχή για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος αποτέλεσαν, όπως γράφει ο Χρήστος Μυτιλινιός στην εφημερίδα «Political», το πρώτο, ηχηρό μήνυμα ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θεωρούν την υπόθεση ιδιαίτερα σοβαρή.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, στο επίκεντρο βρίσκεται η διαχείριση κονδυλίων που συνδέονται με προγράμματα κατάρτισης και επιμόρφωσης την περίοδο 2020-2025, χρηματοδοτούμενα από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους. Πρόκειται για ποσά που, σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, ξεπερνούν συνολικά τα 70 εκατ. ευρώ, γεγονός που από μόνο του προσδίδει στην υπόθεση βαρύτητα και πολιτικό βάρος.
Γιατί «πάγωσαν» οι λογαριασμοί
Η αρχή για το ξέπλυμα, υπό τον Χαράλαμπο Βουρλιώτη, προχώρησε σε δέσμευση λογαριασμών, θυρίδων και περιουσιακών στοιχείων, εφαρμόζοντας το αυστηρότερο διαθέσιμο εργαλείο προληπτικού ελέγχου. Το μέτρο αυτό δεν λαμβάνεται τυπικά, αλλά μόνο όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για παράνομη διακίνηση ή απόκρυψη κεφαλαίων.
Στο υλικό που διαβιβάστηκε στη Δικαιοσύνη περιλαμβάνονται, σύμφωνα με πληροφορίες, αναλυτικές καταγραφές χρηματορροών, συμβάσεων, πληρωμών και εταιρικών σχημάτων. Η έρευνα εστιάζει στο αν τα κονδύλια αξιοποιήθηκαν για τον σκοπό που εγκρίθηκαν ή αν διοχετεύθηκαν, άμεσα ή έμμεσα, σε άλλες δραστηριότητες.
Τα αδικήματα που εξετάζονται φέρονται να αφορούν υπεξαίρεση και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, γεγονός που εξηγεί και την ταχύτητα με την οποία κινήθηκαν οι Αρχές.
Ένας «μηχανισμός» στο επίκεντρο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η έρευνα δεν περιορίζεται σε ένα μόνο πρόσωπο. Στο κάδρο βρίσκονται, σύμφωνα με τα στοιχεία, αρκετά φυσικά πρόσωπα και εταιρείες, που φέρονται να συνδέονται με τη διαχείριση των προγραμμάτων.
Οι Αρχές εξετάζουν εάν υπήρχε οργανωμένο σχήμα διαχείρισης, με συγκεκριμένους ρόλους, ενδιάμεσες εταιρείες-οχήματα και διαδρομές εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο λειτουργούσε επί σειρά ετών. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του προέδρου της ΓΣΕΕ δεν αντιμετωπίζεται ως τυπικός ή διακοσμητικός, αλλά ως κομβικός, λόγω της θεσμικής του θέσης και της δυνατότητάς του να επηρεάζει κρίσιμες αποφάσεις.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί επιχειρούν να χαρτογραφήσουν ένα ολόκληρο σύστημα και όχι απλώς μεμονωμένες πράξεις.
Οι παράπλευρες εξελίξεις
Στο πλαίσιο των αποκαλύψεων, υπήρξαν και παράλληλες διοικητικές εξελίξεις. Το όνομα της Άννας Στρατινάκη συνδέθηκε δημοσιογραφικά με την υπόθεση, λόγω αναφορών στον σύζυγό της, και η ίδια υπέβαλε παραίτηση από την ανεξάρτητη αρχή όπου υπηρετούσε. Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται ως διοικητική συνέπεια του κλίματος που δημιουργήθηκε, χωρίς να μεταβάλλει τον βασικό πυρήνα της έρευνας.
Παράλληλα, η ΕΡΤ προχώρησε σε αναστολή σύμβασης δημοσιογράφου, του οποίου το όνομα εμφανίστηκε σε σχετικά ρεπορτάζ, έως ότου ξεκαθαρίσει η δικαστική εικόνα.Οι κινήσεις αυτές δείχνουν ότι η υπόθεση προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις σε θεσμικό επίπεδο.
Το επόμενο στάδιο
Ο Γιάννης Παναγόπουλος δηλώνει ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και ότι συνεργάζεται με τις Αρχές. Ωστόσο, το βάρος πλέον μεταφέρεται στο επόμενο στάδιο: στην εισαγγελική και ανακριτική διερεύνηση, με άνοιγμα λογαριασμών, έλεγχο συμβάσεων, τιμολογίων και πραγματικών δικαιούχων.
Η ουσία της υπόθεσης δεν βρίσκεται στις δηλώσεις, αλλά στα έγγραφα, στις διαδρομές χρήματος και στις διασταυρώσεις στοιχείων. Εκεί θα κριθεί αν πρόκειται για κακοδιαχείριση, για συστηματική εκτροπή πόρων ή για κάτι ακόμη σοβαρότερο.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Παναγόπουλου έχει ήδη κλονίσει την εικόνα ενός «βαρέος» συνδικαλιστικού μηχανισμού και έχει ανοίξει έναν κύκλο ερωτημάτων για το πώς διαχειρίστηκαν, επί χρόνια, δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν τα ευρήματα θα μεταφραστούν σε ποινικές ευθύνες ή αν κάποιοι θα επιχειρήσουν να καλυφθούν πίσω από τη θεσμική τους ιδιότητα.
Το βέβαιο είναι ότι, αυτή τη φορά, η υπόθεση δεν δείχνει να κλείνει εύκολα. Η Δικαιοσύνη έχει στα χέρια της έναν φάκελο με βάθος και έκταση -και όλοι γνωρίζουν ότι, όταν ανοίγουν τέτοιοι φάκελοι, σπάνια μένουν χωρίς συνέπειες.
