Χαίρετε! Για να ξέρετε μου λείψατε…
Και αυτό λόγω ανωτέρας βίας μια και τα νέα project που βρίσκονται σε εξέλιξη στο «μαγαζί» μας με κράτησαν μακριά από την τόσο όμορφη κουβεντούλα μας. Επανέρχομαι λοιπόν στις εργοστασιακές μου ρυθμίσεις κάτι που σημαίνει ότι δεν θα λείψω (θέλω να πιστεύω) από το εβδομαδιαίο ραντεβουδάκι μας. Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι άκρως απογοητευμένος από το πως κύλησε ο πρώτος μήνας του νέου χρόνου. Διότι όχι μόνο κανένας δεν έβαλε έστω και λίγο μυαλό, αλλά και αυτοί που καλά ξεκίνησαν την προηγούμενη χρονιά, σε αυτή τη χρονιά όπως όλα δείχνουν θα «χαλάσουν» (αν δεν έχουν ήδη «χαλάσει»)!
Πάμε στα δικά μας και θα ξεκινήσω με ένα κουιζάκι το οποίο αφορά το σινάφι μας και το οποίο είναι συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης στην ενότητα «media» του epolitical.gr
Λοιπόοοοοον, είχα δει την περασμένη εβδομάδα τον πρόεδρο της ΕΡΤ Γιάννη Παπαδόπουλο (επι τη ευκαιρία να πω ότι είναι εξαιρετικός συνάδελφος) στο Ψυχικό με πασίγνωστη ανκοργούμαν σε ένα τετ α τετ, το οποίο είχε ως στόχο την «μεταγραφή της» στην ομάδα της Αγίας Παρασκευής… Η συνέχεια είναι ότι πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος είχε και νέα συνάντηση με συμπαθέστατο άνκορμαν άλλου καναλιού (μικρότερου μεν, αλλά πλουσιότερου δε) με τον οποίο συζήτησε την πιθανότητα μετακίνησής του στην δημόσια τηλεόραση. Έπιασα λοιπόν φίλους και γνωστούς (παροικούντες στην Αγία Παρασκευή) και έμαθα ότι η κινητικότητα του προέδρου κάθε άλλο παρά τυχαία είναι… Ετοιμάζεται -όπως μου είπαν- μια γιγαντιαία ανανέωση στο Ραδιομέγαρο. Όχι όμως σε επίπεδο παρουσιαστών ειδήσεων, αλλά έμπειρων δημοσιογράφων οι οποίοι θα «επιτεθούν» με συνεντεύξεις, πολιτικές συζητήσεις και αναλύσεις εν όψει Θεός ξέρει τι! Κάποιοι είπαν ότι είναι προεκλογική ετοιμότητα και κάποιοι άλλοι «επισκευή» λαθών της προηγούμενης διοίκησης… Ίδωμεν!
Η εβδομάδα που πέρασε ήταν μια πολύ δύσκολη εβδομάδα… Η Ελλάδα ντύθηκε στα μαύρα αλλά αυτό δεν «πτόησε» συναδέλφους αλλά και πολιτικούς να κάνουν πάρτι για μια ακόμα φορά! Με λίγα λόγια «βρήκαμε παπά ας θάψουμε πεντ’ έξι»!
Δύο τραγικά δυστυχήματα έγιναν πεδίο δόξης λαμπρόν! Οι θεωρίες συνομωσίας, οι εικασίες και η οπτικοποίηση της τραγικότητας των γεγονότων έδιναν και έπαιρναν εντός και εκτός Βουλής, με αποτέλεσμα η υπερβολή να κερδίσει ακόμα και την θλίψη. Οι γνωστοί-άγνωστοι βγήκαν για μια ακόμα φορά μπροστά χρησιμοποιώντας γνωστές λέξεις, όπως «μπάζωμα» μπας και κερδίσουν πολιτικά κάτι (ε, δεν πρέπει να πάνε χαμένες τέτοιες ευκαιρίες), μια και στα θεσμικά πολιτικά έχουν πάει… κουβά! Ο κύριος Φάμελλος λοιπόν έκανε λόγο για «μπάζωμα» ο κύριος Βελόπουλος ούρλιαζε λέγοντας «τριήμερο πένθος ΤΩΡΑ» και άλλα διάφορα ακατάληπτα, λες και έλεγε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, η κυρία Κωνσταντοπούλου πιπιλούσε την ίδια καραμέλα της αθλιότητας και της συγκάλυψης (τι εννοούσε με το «συγκάλυψη» δεν κατάλαβα) και Τσίπρας και Καρυστιανού -πολύ καλυμμένα δεν λέω- έκαναν «θεσμικές» δηλώσεις με σαφείς αιχμές (για να μην ξεχνιόμαστε) για τα Τέμπη… Και κατά τα άλλα όλοι τάχθηκαν στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων! Υποκρισία – σεβασμός= 12-0!
Θα μου πείτε τώρα ήταν ανάγκη δύο δυστυχήματα με 12 νεκρούς έπρεπε να τα κάνουμε αντιπολιτευτικό πανηγυράκι;
Φυσικά και ήταν ανάγκη διότι όλοι αυτοί που ουρλιάζουν παρακολουθούν το δημοσκοπικό τους, χάλι, ανήμποροι να κάνουν κάτι -πολιτικά- χρήσιμο! Μια σειρά από δημοσκοπήσεις (οι αλήθεια είναι ότι στην χώρα της υπερβολής κάνουμε περισσότερες από όσες θα έπρεπε) αποτυπώνουν την αποτυχία σύσσωμης της αντιπολίτευσης να ορθώσει ένα αξιόπιστο πολιτικό λόγο. Ποια είναι λοιπόν η συνταγή της επιτυχίας; Λάσπη προς κάθε κατεύθυνση και προς τον ανεμιστήρα…
Και μια και πιάσαμε τις δημοσκοπήσεις, σε μια προσπάθεια να μπω σε «πολιτικά νερά» (λέμε τώρα…) θα οδεύσω προς Χαρ. Τρικούπη διότι εκεί υπάρχει ένα σχετικό ενδιαφέρον.
Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να μπω στα παπούτσια του θυμωμένου προέδρου (του Ανδρουλάκη ντεεεεεε) αλλά δυσκολεύομαι! Και αυτό διότι ο πρόεδρος Νίκος είναι άκρως αψυχολόγητος. Εδωσε μια συνέντευξη στο OEN και μίλησε για τα ποσοστά που παίρνει το κόμμα του στις δημοσκοπήσεις. Εδώ να πω ότι όταν τα έλεγε αυτά δεν είχε βγεί στον αέρα η δημοσκόπηση της MRB της Πέμπτης που απλά επιβεβαίωνε όλες τις προηγούμενες και έφερνε τη Ζωή πάνω από τον ίδιο σε όλα τα νούμερα!
Είπε λοιπόν: «Όντως το ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε μια πορεία, θα έλεγα, στασιμότητας και μιας μείωσης των ποσοστών του». Και σε μια προσπάθεια (ανεπιτυχή θα έλεγα) να το σώσει συνέχισε: «Υπάρχει μια ανακατωσούρα στο πολιτικό σύστημα. Υπάρχουν νέα κόμματα που θα κατέβουν. Όμως είμαστε ένα κόμμα με πρόγραμμα, με στελέχη, που αν είμαστε πρώτο κόμμα στις εκλογές, μπορούμε να ηγηθούμε της πολιτικής αλλαγής». Βρε πρόεδρε, δεν ξέρεις την παροιμία που λέει ότι «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»; Εσύ θα έπρεπε τώρα να κάνεις πάρτι μια και έχεις κόμμα, στελέχη, δομή και πρόγραμμα… Ή μήπως όχι;
Παραμένω σε περιβάλλον Χαρ. Τρικούπη διότι «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη» που λέει και η παροιμία…
Η ιστορία λοιπόν του ΠΑΣΟΚ μου θυμίζει πολύ την «Τόλμη και Γοητεία» μόνο που ούτε τόλμη έχει ούτε γοητεία… Έχει μόνο πολλά επεισόδια όπου αν χάσεις μερικά δεν έχεις χάσει και τίποτα! Και εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: Πρώτον, η «βελόνα» δεν λέει να ξεκολλήσει και αν που και που ξεκολλάει είναι για να πάει προς τα κάτω και ποτέ προς τα πάνω! Δεύτερον, η εσωκομματική αντιπολίτευση όλο και θεριεύει όμως στα «χαρτιά» (των δημοσιογράφων) διότι ουδείς έχει την τόλμη να κάνει κάτι μπας και… Τρίτον, κόσμος πάει κι έρχεται αλλά φως στο μαγαζί δεν βλέπει κανείς. Εσχάτως τόσο η Νίνα Κασιμάτη, όσο και ο Παναγιώτης Κουρουμπλής οι οποίοι έχουν περάσει από 40 κύματα και άλλα τόσο κόμματα οδεύουν προς την Χαρ. Τρικούπη και το μόνο που θα μπορούσα να ρωτήσω θα ήταν το «ε, και;»! Άσε που ο Φίλιππος Σαχινίδης απαίτησε από την Νίνα να ζητήσει συγγνώμη για να επιστρέψει (τώρα αυτό τι ήταν θα σας γελάσω…) κάτι που αποδεικνύει περίτρανα ότι από τότε που βγήκε η συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο…
Όμως ο πρόεδρος Νίκος που δεν τα σηκώνει αυτά είπε να τους βάλει σε τάξη! Έτσι μέσω Βαρδακαστάνη έστειλε μήνυμα σε όσους νομίζουν ότι έχουν «μετοχές» στο κόμμα (και να είχαν θα εισέπρατταν ένα μεγαλειώδες limit down). Είπε λοιπόν (μέσω Βαρδακαστάνη επαναλαμβάνω) να πάψουν οι διάφοροι να συμπεριφέρονται ως «μέτοχοι» επειδή είχαν τα 15’ δημοσιότητας όταν διεκδίκησαν την αρχηγία. Είπε λοιπόν ότι το κόμμα δεν είναι ΑΕ να μοιράζει μετοχές μια και έκαναν τον Οκτώβριο του 2024 υποδειγματικές εσωκομματικές εκλογές, δηλαδή ο πρόεδρος Νίκος τους καθάρισε όλους. Και για τον λόγο αυτό (είπε) «οφείλουμε να είμαστε όλοι συντεταγμένοι στην πορεία του Κινήματος, με τον ηγούμενο μπροστά και το μοναστήρι». Και αφού μπήκαμε στην Θεολογία «άλαλα τα χείλη των ασεβών»!
Μεταξύ μας τώρα, βαρέθηκα τόσες λέξεις για το «πράσινο» φρούριο… Οπότε φεύγω ησύχως και πάω στο αγαπημένο μου θέμα, εστω και αν τελευταία με έχει αφήσει χωρίς είδηση, ή έστω μια σαχλαμαρίτσα!
Νιώθω άσχημα που προαναγγέλω τη διάλυση του Κινήματος Δημοκρατίας αλλά… c’est la vie που λένε και στο χωριό μου! Έφυγε η Κυριακή Μάλαμα, πάει και ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης… ενώ όπως μαθαίνω την έξοδο καλοβλέπει και η Γιώτα Πούλου. Η πράξη είναι εύκολη μια και η αυλή του προέδρου Στέφανου έμεινε με την Τζάκρη (η αλήθεια είναι ότι κάνει για 10) τον Χουρδάκη και την Χρηστίδου. Κατά τα λοιπά πάμε για Συνέδριο! Τέλεια…
Κλείνω σήμερα (και θα είμαι πολύ σύντομος γιατί δεν είναι και για χόρταση) με το «υπόλοιπον» της Επικράτειας, ήτοι με τους «θέλω να γίνω Κυριάκος στη θέση του Κυριάκου» τον Αλέξη Τσίπρα και την Μαρία Καρυστιανού…
Πως το είχε πει ο Επίτιμος; «Καλό παιδί αλλά δεν κάνει…»! Ε κάπως ετσι, γιατί μπορεί κάποιες δημοσκοπήσεις να ευνοούν την κυρία Καρυστιανού αλλά με δύο δεδομένα: Πρώτον, είναι μακρύς ο δρόμος για τις εκλογές και δεύτερον οι αντίπαλοί της δεν είναι τίποτα καλόπαιδα να την σκεπάσουν το βράδυ να μην τους κρυώσει… Μια η δήλωση για τις αμβλώσεις, μια για τα Ελληνοτουρκικά, μια οι επιμέρους απαντήσεις στις δημοσκοπήσεις κάνουν τη διαδρομή δύσκολη. Από την άλλη ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και εν τέλει ούτε τον χρόνο για να γυρίσει ένα παιχνίδι όπως όλα δείχνουν έχει χαθεί από την… Ιθάκη! Οπότε έχουμε το ηθικό (αλλά και λογικό) αποτέλεσμα στην εξίσωση: «Όλοι δουλεύουν για τον Κυριάκο!»
Αυτά είχα για σήμερα αγαπημένε μου
αναγνώστη και -πίστεψέ με- προσπάθησα πολύ
να είμαι ευγενής και κόσμιος, αλλά ας όψονται
όλοι οι παραπάνω (και το μεροκάματο)
Μέχρι την άλλη εβδομάδα…
φιλιά στο σπίτι και καλή σταδιοδρομία!
