Η οικογένεια του ΠΑΟΚ, στη χρονιά που ο σύλλογος συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής, βιώνει ένα ακόμη βαρύ πλήγμα. Μετά την τραγωδία των Τεμπών το 1999, θρηνεί ξανά για επτά «αετόπουλα» που χάθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα.
Το ξημέρωμα της Δευτέρας 4 Οκτωβρίου δεν υπήρξε ποτέ ένα συνηθισμένο ξημέρωμα για τον ΠΑΟΚ. Είναι μια ημερομηνία χαραγμένη βαθιά στις ασπρόμαυρες καρδιές, μια πληγή που δεν επουλώθηκε ποτέ.
Η μεγαλύτερη οπαδική τραγωδία της χώρας μετά από εκείνη της Θύρας 7.
Από την 4η Οκτωβρίου 1999 και έπειτα, ο κόσμος του ΠΑΟΚ – και όχι μόνο – θα συνδέει την 27η Ιανουαρίου 2026 με μια ακόμη ανείπωτη απώλεια. Στα 100 χρόνια του συλλόγου, μια περίοδο που θα έπρεπε να είναι γιορτινή, ο ΠΑΟΚ φορά ξανά μαύρο για επτά νέα «αετόπουλα». Ασύλληπτη τραγωδία.
Σε λίγες ημέρες πλησιάζει η σκοτεινή επέτειος στο «Γ. Καραϊσκάκης». Ήταν 8 Φεβρουαρίου 1981, όταν 21 φίλαθλοι έχασαν τη ζωή τους. Μια τραγωδία που δεν περιγράφεται με λόγια. Μαύρη σελίδα για ολόκληρη τη χώρα. Και δυστυχώς, δεν ήταν η τελευταία.
Για τον ΠΑΟΚ, 26 και πλέον χρόνια αργότερα, η πληγή άνοιξε ξανά. Αυτή τη φορά εκτός Ελλάδας. Στη Ρουμανία, στον δρόμο προς τη Γαλλία, εκδρομείς οπαδοί του ΠΑΟΚ, πιστοί, όπως από παιδιά έμαθαν να είναι, σκοτώθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα. Επτά «αετόπουλα» ξεκίνησαν από τη Μακεδονία με προορισμό τη Λιόν, αλλά στη Ρουμανία γράφτηκε το τραγικό τέλος τους.
4/10/1999: Αθάνατοι
4/10/1999. Μια ημερομηνία που λυγίζει και τους πιο δυνατούς. Και τώρα, δυστυχώς, προστέθηκε άλλη μία. Πίκρα, οδύνη, ένα βάρος που δεν σηκώνεται. Τα λόγια στερεύουν, τα δάκρυα κυλούν ασταμάτητα. Οι σκέψεις συντρίβονται από τις εικόνες, οι μνήμες βαραίνουν την ψυχή. Παιδιά αθώα, χωρίς καμία ευθύνη, βρέθηκαν στο μονοπάτι του Χάρου και έγιναν αιώνια σύμβολα. Πλήρωσαν με τη ζωή τους την αγάπη τους για τον Δικέφαλο.
Χαράλαμπος Ζαπουνίδης, 20 ετών.
Δημήτριος Ανδρεαδάκης, 25 ετών.
Χριστίνα Τζιόβα, 18 ετών.
Αναστάσιος Θέμελης, 22 ετών.
Γεώργιος Γκανάτσιος, 17 ετών.
Κυριάκος Λαζαρίδης, 17 ετών.
Αλλά και ο Αστέριος Αγκζιώτης (68), ο οδηγός του μικρού φορτηγού το οποίο συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαιναν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και κατευθυνόταν στη Λάρισα.
Δεν είναι απλώς έξι ονόματα. Είναι έξι «αετόπουλα» που θυσιάστηκαν για τέσσερα γράμματα. Για τον ΠΑΟΚ. Και το 2026, ο σύλλογος αναγκάζεται να ζήσει ξανά μια τραγωδία. Με επτά οπαδούς μέχρι στιγμής, και με την ευχή ο αριθμός να μην αυξηθεί.
«Δικέφαλέ μου κάποτε για σένα έξι παιδιά φύγαν απ’ τη ζωή…». Ένα σύνθημα που δεν τραγουδιέται δυνατά. Ψιθυρίζεται με κόμπο στον λαιμό. Ένα άσμα που ενώνει γενιές, αφιερωμένο στα έξι αδέρφια που ποτέ δεν έφυγαν πραγματικά.
Το χρονικό της τραγωδίας
Στις 04:15 εκείνης της Δευτέρας, το λεωφορείο που επέστρεφε τους οπαδούς στη Θεσσαλονίκη συγκρούστηκε με φορτηγό στα Τέμπη. Για έξι από αυτούς, το 1-1 με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ ήταν το τελευταίο παιχνίδι που είδαν από την κερκίδα.
Η κοιλάδα των Τεμπών βάφτηκε με αίμα. Έξι ζωές κόπηκαν βίαια και το μνημείο στην Εθνική Οδό στέκει ακόμη εκεί.
Δύο χιλιόμετρα πριν τα διόδια. Μιάμιση ώρα πριν το σπίτι. Το λεωφορείο της «Relax Travel», με 77 ΠΑΟΚτσήδες – κυρίως από τον Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού – είχε ραντεβού με τον θάνατο.
Στο Βελεστίνο έγινε στάση όπου αποβιβάστηκαν κάποιοι και – σύμφωνα με τον οδηγό Κ. Μ. – το λεωφορείο ανέλαβε να το οδηγήσει ο 19χρονος φαντάρος Γ. Ν., γιος του ιδιοκτήτη του λεωφορείου.
Λίγο μετά, η μοιραία προσπέραση. Η πλαγιομετωπική σύγκρουση. Το ρολόι σταμάτησε στις 04:15.
Το λεωφορείο ανατράπηκε, σύρθηκε εκτός δρόμου, και έξι ψυχές πέταξαν ψηλά.
Ο ΠΑΟΚ βυθίστηκε στο πένθος.
Η ενημέρωση του Μπατατούδη
Λίγο μετά τη μοιραία σύγκρουση, ενημερώνονται ο Γιώργος Μπατατούδης, τότε πρόεδρος της ΠΑΕ, και ο αντιπρόεδρος Θανάσης Ακριβόπουλος.
Οι δύο τους μεταφέρουν αμέσως τα τραγικά νέα σε όλη την οικογένεια του ΠΑΟΚ. Στη Λάρισα φτάνει χωρίς καθυστέρηση ο Σταύρος Καλαφάτης, προκειμένου να σταθεί δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων και να συναντήσει τους υπόλοιπους εκδρομείς που είχαν σταματήσει στα Τέμπη.
Συνολικά 33 φίλοι του ΠΑΟΚ τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Τα γραφεία της ΠΑΕ κατακλύζονται από τηλεφωνήματα και μηνύματα συμπαράστασης. Ανάμεσά τους και ένα τηλεγράφημα από τον σύνδεσμο φιλάθλων του Άρη, Super 3, που εκφράζει τα συλλυπητήριά του και ανακοινώνει ότι, σε ένδειξη πένθους, δεν θα πραγματοποιήσει τη ραδιοφωνική του εκπομπή.
Σε γραπτή δήλωσή του, ο Γιώργος Μπατατούδης αναφέρει πως είναι βαθιά συγκλονισμένος από την τραγωδία που έπληξε την «οικογένεια» του συλλόγου, τονίζοντας ότι σε τέτοιες στιγμές η οδύνη είναι κοινή για όλους και τα λόγια αδυνατούν να περιγράψουν τα συναισθήματα.
Ο Θανάσης Ακριβόπουλος διαβάζει μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες την ανακοίνωση της ΠΑΕ, η οποία κάνει λόγο για μια «απίστευτη τραγωδία» που συγκλονίζει όλη τη φίλαθλη Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ. Η ανακοίνωση ζητά από τα ΜΜΕ να αντιμετωπίσουν το γεγονός με τον σεβασμό που απαιτούν οι στιγμές και γνωστοποιεί ότι η ΠΑΕ θα καλύψει τα έξοδα των κηδειών.
Από νωρίς το πρωί, πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στον σύνδεσμο του Κορδελιού. Άνθρωποι κάθε ηλικίας περιμένουν με αγωνία νεότερα, ελπίζοντας πως τα ονόματα των δικών τους ανθρώπων δεν θα βρίσκονται στη λίστα των θυμάτων.
Το επόμενο πρωί, μέλη της διοίκησης του ΠΑΟΚ – ο Ακριβόπουλος, ο Καστανίδης και ο Γιδόπουλος – φτάνουν στον σύνδεσμο για να εκφράσουν τα συλλυπητήριά τους. Λίγο αργότερα εμφανίζεται και ο Σπύρος Μαραγκός με τη σύζυγό του, για να στηρίξουν τους συγκλονισμένους φιλάθλους.
Παίκτες, φίλαθλοι, οικογένειες. Πόνος βουβός. Κηδείες που ράγισαν καρδιές.
Η Ελλάδα ολόκληρη έστειλε συλλυπητήρια. Πανό σηκώθηκαν. «Καλό ταξίδι Μαυραετοί».
Η μαρτυρία που συγκλονίζει
Χρόνια αργότερα, ο Ηλίας Βλαχόπουλος, μέλος του Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού και επιβάτης του μοιραίου λεωφορείου, περιγράφει σε ραδιοφωνική συνέντευξη πως οι στιγμές εκείνες δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Θυμάται ότι οι περισσότεροι κοιμόντουσαν, καθώς ήταν ακόμη νύχτα, και πως ο θάνατος για τους πέντε οπαδούς στον επάνω όροφο ήταν ακαριαίος. Αναφέρει επίσης ότι ο οδηγός είχε αντικατασταθεί καθ’ οδόν από τον γιο του, παρά τις προειδοποιήσεις των επιβατών.
Το πανό που χρησιμοποιήθηκε για να σκεπάσουν δύο από τα παιδιά παραμένει ακόμη στον σύνδεσμο, γεμάτο αίματα, ως μνημείο μνήμης. Όπως λέει, οπαδοί άλλων ομάδων περνούν και αφήνουν τα δικά τους κασκόλ στο σημείο, δείχνοντας ότι ο πόνος ξεπερνά τα χρώματα.
Αθάνατοι οι έξι. Αθάνατοι και οι επτά συνοπαδοί τους που θα τραγουδούν μαζί τους για τον ΠΑΟΚ.
