Το βέβαιο είναι ότι την χρονιά που διανύουμε -τουλάχιστον πολιτικά- δεν πρόκειται να πλήξουμε! Τόσο η δημιουργία νέων κομμάτων, όσο και οι διεργασίες ειδικά στον χώρο της αντιπολίτευσης δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού, τουλάχιστον έως τις επερχόμενες εκλογές (όποτε και αν αυτές γίνουν).
Σε αυτό το σκηνικό που… μεταλλάσσεται -μέρα με τη μέρα-, το epolitical.gr έκανε την πρώτη μεγάλη δημοσκόπηση για το 2026, με ερωτήματα τα οποία στόχο είχαν να δημιουργηθεί ένας «οδικός χάρτης» για τους πρωταγωνιστές και τους επίδοξους «ρυθμιστές» της επόμενης μέρας.
Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως και τις 20 Ιανουαρίου 2026 και σε πανελλαδικό δείγμα 1182 πολιτών.
Τα αποτελέσματα ήταν ανατρεπτικά αν όχι εντυπωσιακά:
Στο ερώτημα «ποιο είναι το κυρίαρχο πρόβλημα το οποίο πρέπει να λυθεί άμεσα το 2026», φυσικά και χωρίς αντίπαλο ήταν η ακρίβεια (45%), με -μακράν- δεύτερο την δικαιοσύνη (18,1%), ενώ όλα αυτά τα οποία για μήνες απασχολούν την επικαιρότητα και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων -αγρότες και ΟΠΕΚΕΚΕ δηλαδή- πλασάρονται στην προτελευταία θέση με μόλις 1,1%, κάτι που δείχνει ξεκάθαρα ότι η καθημερινότητα και ο οικογενειακός προϋπολογισμός είναι αυτό που προβληματίζει απόλυτα τους Έλληνες ψηφοφόρους και που θα καθορίσει την επιλογή του στις επόμενες εκλογές.
Η επόμενες 9 ερωτήσεις ήταν καθαρά πολιτικές. Δηλαδή ζητήσαμε την γνώμη των πολιτών σχετικά με τα υπό ίδρυση νέα κόμματα (των Καρυστιανού, Τσίπρα και Σαμαρά), ρωτήσαμε σε ποιο πρόσωπο (νέο ή ήδη ενεργό) θα έδιναν μια ακόμα κοινοβουλευτική 4ετία και σε ποιο πρόσωπο θα έδιναν το «δαχτυλίδι» για τον… θρόνο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Επίσης εστιάζοντας στα «νέα» πρόσωπα (Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά) θελήσαμε να μάθουμε για ποιο λόγο θα επέλεγαν κάποιον από αυτούς και σε ποιον τομέα θα τον/την εμπιστεύονταν ώστε να βρεθεί με ενεργό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας.
Τέλος επειδή πολύς λόγος γίνεται για τα κίνητρα αλλά και για τις διαδικασίες τις οποίες ακολουθούν οι υποψήφιοι επικεφαλής κομμάτων, ζητήσαμε την γνώμη των πολιτών σχετικά με το τι πιστεύουν ότι τους οδήγησε στην απόφασή τους αυτή…
Αναλύοντας τη «μεγάλη εικόνα» θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος, παραμένει σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό «πιστός» στον Κυριάκο Μητσοτάκη (τον εμπιστεύεται για μια ακόμα κοινοβουλευτική θητεία το 31,6%) όμως θέλει και άφθαρτα πρόσωπα όπως την κυρία Καρυστιανού (το 53,9% θεωρεί ότι θα μπει στην Βουλή), επιλέγει για τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης τους έντονα αντισυστημικούς (Καρυστιανού 14,7% και Κωνσταντοπούλου 12,2%) ενώ στέλνει στα «αζήτητα» τους πρωταγωνιστές των τελευταίων ετών, όχι μόνο ως αντιπάλους του Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και ως «ενοίκους» των εδράνων της Βουλής!
Ας δούμε λοιπόν τους «πρωταγωνιστές» έναν έναν:
Αλέξης Τσίπρας
Ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ωστόσο τα ευρήματα δείχνουν ότι η κοινωνία τον αντιμετωπίζει πλέον με μια επιφύλαξη. Το 21,8% θεωρεί πιθανή την είσοδό του στην επόμενη Βουλή, ποσοστό σαφώς χαμηλότερο σε σύγκριση με νεότερα πρόσωπα, ενώ ως πεδίο στο οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περισσότερο, η οικονομία συγκεντρώνει το 13%.
Σε ό,τι αφορά τη στάση του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, το 34,2% εκτιμά θετικά την επιλογή της αποστασιοποίησης από την Κουμουνδούρου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ένα μέρος της κοινωνίας αναγνωρίζει την ανάγκη αναστοχασμού και επανατοποθέτησης. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύεται η προσδοκία για ένα πιο σαφές, ανανεωμένο πολιτικό αφήγημα.
Συμπερασματικά, ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί έναν σταθερό πυρήνα υποστηρικτών, αλλά για να διευρύνει την απήχησή του θα χρειαστεί να παρουσιάσει κάτι ουσιαστικά νέο και πειστικό, προσαρμοσμένο στις σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.
Μαρία Καρυστιανού
Είναι αναμφισβήτητα το πρόσωπο του 2025, όμως το ερώτημα είναι αν θα τα καταφέρει να παραμείνει έως τις εκλογές ή όχι… Ταυτισμένη απόλυτα με την τραγωδία των Τεμπών και με τους αγώνες της για δικαιοσύνη και δικαίωση, η Μαρία Καρυστιανού «εξαργυρώνει» (όχι με την κακή έννοια) την δημοφιλία της και για τον λόγο αυτό περισσότεροι από 5 στους 10 ερωτηθέντες (53,9%) θεωρούν ότι θα πρέπει να «μπει» στην επόμενη Βουλή, ενώ το 47,1% πιστεύει ότι (εάν συμβεί αυτό) θα μπορέσει να δώσει λύση στο πεδίο της δικαιοσύνης.
Και εδώ τελειώνουν όλα μια και αφενός οι γνώμες είναι διχασμένες, με το εάν θα έπρεπε να κατέβει στην πολιτική ή εάν παρασύρθηκε (45,6% και 45,4% αντίστοιχα) και αφετέρου τόσο οι τελευταίες δηλώσεις της όσο και οι δηλώσεις πρώην συνεργατών της και γονέων θυμάτων των Τεμπών δημιουργούν δεύτερες σκέψεις σχετικά με το κατά πόσο θα μπορούσε να είναι το «νέο» άφθαρτο πολιτικό πρόσωπο του 2027…
Συμπερασματικά η κυρία Καρυστιανού είναι ένα πρόσωπο-σύμβολο, όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Τα δείγματα γραφής αλλά και η περιρέουσα ατμόσφαιρα δεν είναι ικανά να την πάνε με αυτή την δυναμική στις επόμενες εκλογές. Σίγουρα αυτή τη στιγμή εκφράζει μια αρκετά μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων οι οποίοι στο πρόσωπό της βλέπουν το «έγκλημα» και όχι την προοπτική.
Νίκος Ανδρουλάκης
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μια και εξελίσσεται ως ο «μεγάλος χαμένος» του 2025 και όπως όλα δείχνουν του 2026!
Η «βελόνα» όχι μόνο δεν κουνιέται αλλά όσο το ΠΑΣΟΚ οδεύει προς το Συνέδριο τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Πολύ πίσω στην προτεραιότητα των ερωτηθέντων για το αν θα μπορούσε να συνεχίσει να ηγείται της αξιωματικής αντιπολίτευσης (βρίσκεται στην 7η θέση με μόλις 6,3%) και ακόμα πιο πίσω στο εάν θα του δινόταν από τους πολίτες μια ακόμα 4ετία (βρίσκεται στην 9η θέση με μόλις 3,3%)!
Οι «μπιστολιές» στον αέρα, η εσωστρέφεια και η εσωκομματική αντιπολίτευση είναι τα συστατικά που έχουν οδηγήσει τόσο την αξιωματική αντιπολίτευση όσο και τον αρχηγό της στην σημερινή δεινή κατάσταση.
Συμπερασματικά θα πρέπει να πούμε ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο Νίκος Ανδρουλάκης θα πρέπει να αλλάξουν απολύτως κατεύθυνση και αφήγημα. Και αν αυτό δεν μπορεί να συμβεί θα πρέπει να αλλάξει ηγεσία και μάλιστα άμεσα αλλά και πάλι με αμφίβολα αποτελέσματα.
Αντώνης Σαμαράς
Όσον αφορά τον έτερο πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, παραμένει κι εκείνος σημείο αναφοράς, κυρίως όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική, όπου οι ερωτηθέντες σε ποσοστό 16,5% απαντούν ότι θα μπορούσε να προσφέρει λύσεις.
Σε ό,τι αφορά τον λόγο για τον οποίο θα έκανε δικό του κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς, οι ερωτηθέντες φαίνονται ελαφρώς διχασμένοι, με την πλειοψηφία να θεωρεί για λόγους προσωπικής βεντέτας, 20,3% να μην είναι απόλυτα σίγουρο για την απάντησή του, ενώ το 25,5% να λέει ότι οι προθέσεις του είναι καθαρά πολιτικές.
Ο πρωταγωνιστής Κανένας
Το ότι ο «Κανένας» είναι ο απόλυτος νικητής θα πρέπει να πείσει και τους πλέον δύσπιστους ότι οι πολίτες πλέον έχουν βαρεθεί ένα είδος πολιτικής που προάγει την τοξικότητα (βλέπε Ζωή Κωνσταντοπούλου και Κυριάκο Βελόπουλο) και που φέρνει στο προσκήνιο πρόσωπα παλαιά ή νέα με θολό αφήγημα και πολεμικές ιαχές.
