Με αφορμή τα 110 χρόνια από τη γέννησή του Βασίλη Τσιτσάνη, μια ξεχωριστή αφηγηματική συναυλία με σημαντικούς ερμηνευτές και ηθοποιούς επί σκηνής, θα ζωντανέψει στο Θέατρο «Παλλάς» το έργο και την εποχή του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού, για δύο μόνο βραδιές.
Συνθέτης, στιχουργός, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και τραγουδιστής, ο Βασίλης Τσιτσάνης υπήρξε ο σημαντικότερος από τους δημιουργούς της ελληνικής λαϊκής μουσικής και του λαϊκού τραγουδιού του 20ού αιώνα.
Το καλλιτεχνικό αυτό γεγονός που έρχεται στις 10 και 11 Φεβρουαρίου, ενώνει με μαγικό τρόπο τη μουσική με την αφήγηση, δημιουργώντας εικόνες που θα μεταφέρουν τους θεατές σε μια άλλη, μοναδική εποχή.
Ένα ταξίδι στα διαχρονικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που δεν έχουν πάψει στιγμή να συγκινούν ακροατές από διαφορετικές γενιές.
Αφηγηματικά στοιχεία θα συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν σε μια βραδιά «μαγική & ονειρεμένη» γεμάτη κέφι, αφιερωμένη σε έναν μεγάλο Έλληνα, στον άνθρωπο που άλλαξε για πάντα το ελληνικό λαϊκό τραγούδι.
Με τη σκηνοθετική προσέγγιση του Γιώργου Παπαγεωργίου και κείμενα που γράφτηκαν ειδικά για αυτή τη βραδιά από τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη.
Οι μεγάλες επιτυχίες του Βασίλη Τσιτσάνη ερμηνεύονται σε κλασικές εκτελέσεις και διασκευές, από καταξιωμένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Γιάννης Κότσιρας, η Ρένα Μόρφη, η Λένα Κιτσοπούλου, η Ανατολή Μαργιόλα και ο Apon. Αφηγητής της βραδιάς, θα είναι ο Γιάννης Στάνκογλου.
Μαζί με την «Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης» με την επιμέλεια του Μανώλη Πάππου θα πλέξουν παλιούς και νέους ήχους δημιουργώντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα που θα συνδέσει το παρελθόν με το σήμερα.
ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ – Ο Τσιτσάνης, παιδί των υπογείων ρευμάτων, της μαγκιάς και της ρεμπετοσύνης, έχοντας μια βυζαντινή παιδεία από την ψαλτική που έκανε στο χωριό του, ξάπλωσε απ’ άκρον εις άκρον σε όλη τη χώρα έναν ευαίσθητο ερωτισμό. Υπήρξε μεγάλος τον καιρό που δεν υποπτευόταν πως ήταν μεγάλος.
Λίγο πριν τον πόλεμο του ’40, ο Τσιτσάνης τραγούδησε για πρώτη φορά το «Αρχόντισσά μου, μάγισσα τρελή». Ήταν ένας μεγαλοφυής σχεδιασμός, μπορώ να πω, πάνω στο ερωτικό θέμα, που η δύναμη και η αλήθεια του μας φέρνει κοντά στον «Ερωτόκριτο» του Κορνάρου και μετά από εκατοντάδες χρόνια κοντά στο «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα. Η μελωδική του γραμμή, αφάνταστη σε περιεκτικότητα και λιτότητα, πλησιάζει τον Μπαχ.
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ – Ο Βασίλης Τσιτσάνης σφραγίζει με το έργο του βαθιά και τελειωτικά την εποχή μας. Πως έγινε αυτό το θαύμα και αυτό το παιδί από τα Τρίκαλα που έφηβος ξενιτεύτηκε στην Θεσσαλονίκη, να μετουσιώσει μέσα στην ψυχή και στο μυαλό του όλη την πεμπτουσία της μουσικής μας παράδοσης και να μας την ξαναδώσει σε νέες απλές και τέλειες μουσικές φόρμες; Να όμως που εμείς, μια ολόκληρη γενιά μουσικοί και ποιητές, σε αναγνωρίζουμε για δάσκαλό μας. Ο Τσιτσάνης είναι ο Θεόφιλος της ελληνικής λαϊκής μουσικής.
ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ – Ο Τσιτσάνης βρήκε ένα τραγούδι χασικλίδικο, μόρτικο, περιφρονημένο, το βρήκε στο στόμα των φυλακισμένων και των κακούργων, στα τσογλάνια της αγοράς και του λιμανιού- και το καθάρισε από κάθε πρόστυχο και χαμηλό, πέταξε την αργκό και τους ιδιωματισμούς, έκοψε τα πολλά στριφογυρίσματα και τα τούρκικα μοτίβα, πλούτισε τα θέματά του με κοινωνικά στοιχεία και το ‘κανε ν’ αγκαλιάσει τα μεράκια και τα ντέρτια της ελληνικής ψυχής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ – Ο Τσιτσάνης, αιώνιο σύμβολο της ελληνικής μουσικής, που με τον χορό και το τραγούδι, την ποίηση του λόγου και του σώματος, σαρώνει όλα αυτά τα κατασκευάσματα του βαλκανικού καθωσπρεπισμού, για να δώσει στον ελληνικό λαό τη μουσική που ταιριάζει στην ομορφιά του.
ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ – Οι στίχοι του έχουν βάθος, υψηλής ποιότητας συγκίνηση. Ο λυρισμός του είναι δυνατός όσο και γνήσιος. Η μουσική του ωραία, πρωτότυπη, πηγαία. Ο άνθρωπος αυτός την πόνεσε τη ζωή και ξέρει, έχει τη δύναμη και τα καλά μέσα να το πει.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ – Ο Βασίλης Τσιτσάνης είναι η μόνη ελληνική επανάσταση που πέτυχε και μάλιστα χωρίς να το ξέρει και μάλιστα χωρίς να γίνει ποτέ καθεστώς αυτή η επανάσταση. Ένας ευλογημένος άνθρωπος, ένας ευλογημένος συμφιλιωτής. Αυτό που κατόρθωσε ο Βασίλης Τσιτσάνης, δεν το κατόρθωσε ακόμη ο πολιτικός μας βίος.
