Μπορεί να έγιναν μαλλιά κουβάρια στην Χαριλάου Τρικούπη για το «θολό» μέλλον του ΠΑΣΟΚ, όμως για τα μάτια του κόσμου ήταν μια ωραία ατμόσφαιρα η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Γερουλάνου.
Ήταν όμως, ή μήπως ο μάνατζερ Παύλος αποφάσισε να «σφάξει με το βαμβάκι» εχθρούς και συντρόφους;
Για τους μυημένους η εν λόγω εκδήλωση ήταν ένα -ή μάλλον δυο- χειρουργικά χτυπήματα στο εσωκομματικό «Darts club».
Το πρώτο αφορούσε την τεράστια ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα του Παύλου Γερουλάνου που ξεπέρασε τα 2.000 άτομα. Κάτι που μεταφράζεται και ως αποτέλεσμα της «δουλίτσας» που γίνεται στην δύσκολη για το ΠΑΣΟΚ εκλογική περιφέρεια.
Το δεύτερο όμως και το καλύτερο ήταν το αφήγημα που χρησιμοποίησε στην ομιλία του για να στείλει ένα σαφές -πιο σαφές δεν γίνεται- στο εσωτερικό του κόμματος… και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε:
«Προχθές πήγα να φάω με την κόρη μου πριν φύγει για το εξωτερικό. Σταματώ να ζητήσω οδηγίες. Ανοίγω το παράθυρο να ρωτήσω έναν σεκιουριτά.
Γουρλώνει τα μάτια του και μου λέει: «ΩΩΩΩΩΩΩ Πασοκάρα!».
Ψάχνει τις τσέπες του. Βγάζει ένα μπρελόκ. Ανδρέας από την μια μεριά, Ανδρέας και από την άλλη. «ΠΑΣΟΚ από τα γεννοφάσκια μου!».
«Άκου σύντροφε», μου λέει, «Την Τρίτη έβαλα ρεπό. Να έρθω στην πίτα σου!».
«Του απαντώ λοιπόν, από αυτό εδώ το βήμα: Σύντροφε, όπου και αν είσαι σήμερα, σε αυτή την κατάμεστη αίθουσα, ή όπου αλλού, είτε κατάφερες τελικά να έρθεις είτε όχι, σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ! Διότι, με μια φράση, εσύ, τα είπες όλα. Τι κάνουμε, γιατί το κάνουμε για ποιον το κάνουμε. Από τον Λαό, Με τον Λαό, Για τον Λαό!».
Και κάπως έτσι ο Παύλος καταχειροκροτήθηκε έκοψε την πίτα και πετσόκοψε αυτούς που ήθελε, δίνοντας τον τόνο για τις εξελίξεις προς το Συνέδριο…
ΑΝΤΑ
