Η Ελλάδα υποδέχεται σήμερα την πρώτη της φρεγάτα τύπου Belharra, με το όνομα «Κίμων», μια επιλογή που αντικατοπτρίζει τόσο την ιστορική κληρονομιά όσο και τη σύγχρονη στρατηγική του Πολεμικού Ναυτικού.
Το όνομα τιμά έναν από τους μεγαλύτερους αρχαίους στρατηγούς της Αθήνας, ενώ ταυτόχρονα συμβολίζει την εποχή που η ελληνική ναυτική δύναμη καθόριζε τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στρατηγός της θάλασσας
Ως επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων, ο Κίμων καθάρισε τα θρακικά παράλια από περσικές φρουρές, εξασφαλίζοντας ζωτικούς πόρους για την Αθήνα.
Υπέταξε τη Σκύρο, στρατηγικό κόμβο του Αιγαίου, και μετέφερε στην Αθήνα τα οστά του Θησέας, ενισχύοντας το πολιτικό και συμβολικό κεφάλαιο της πόλης.
Η κορύφωση της στρατιωτικής του πορείας ήρθε το 468 π.Χ., όταν στον ποταμό Ευρυμέδοντα διέλυσε τον περσικό στόλο και στρατό σε ξηρά και θάλασσα.
Η νίκη αυτή άνοιξε τον δρόμο για την προσχώρηση των πόλεων της Ιωνίας, της Καρίας και της Λυκίας στην Αθηναϊκή Συμμαχία και εδραίωσε την Αθήνα ως ναυτική υπερδύναμη.
Πολιτικές συγκρούσεις και εξορία
Η ισχύς του Κίμωνα δεν έμεινε αναμφισβήτητη.
Οι εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις, η ενίσχυση της δημοκρατικής παράταξης και η ρήξη με τη Σπάρτη οδήγησαν τελικά στον εξοστρακισμό του.
Παρά την προσωρινή του απομάκρυνση, η εμπειρία του αποδείχθηκε αναγκαία, και η Αθήνα τον ανακάλεσε για να κλείσει το μέτωπο με τους Πελοποννήσιους.
«Και νεκρός ενίκα»
Ο Κίμων πέθανε το 450 π.Χ. κατά την εκστρατεία στην Κύπρο, χωρίς να προλάβει να δει το τέλος των επιχειρήσεων.
Η διαταγή του, όμως, ήταν σαφής: ο στρατός να επιστρέψει χωρίς να μαθευτεί ο θάνατός του.
Και πράγματι, οι Αθηναίοι νίκησαν σε ναυμαχία και πεζομαχία στη Σαλαμίνα της Κύπρου.
Από εκεί έμεινε η φράση που τον ακολουθεί μέχρι σήμερα: «και νεκρός ενίκα».












