Στην καθημερινότητα με τα παιδιά, πολλές φορές χρησιμοποιούμε φράσεις που θεωρούμε αθώες ή βοηθητικές, αλλά που μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στα συναισθήματά τους και στην αυτοεκτίμησή τους.
Μια συγκεκριμένη φράση ξεχωρίζει για το πόσο συχνά πληγώνει τα παιδιά χωρίς να το συνειδητοποιούμε.
«Μην κλαις»
Αυτή η φράση μπορεί να φαίνεται φυσική αντίδραση όταν ένα παιδί εκφράζει τη λύπη ή τη στεναχώρια του. Ωστόσο, στέλνει το μήνυμα ότι τα συναισθήματά του είναι λάθος ή ανεπιθύμητα. Το παιδί μπορεί να αρχίσει να καταπιέζει τα συναισθήματά του και να δυσκολεύεται να τα διαχειριστεί με υγιή τρόπο στην ενήλικη ζωή.
Τι προκαλεί η φράση αυτή
- Αναστολή των συναισθημάτων: Τα παιδιά μαθαίνουν να κρύβουν τη λύπη τους, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να εκφράζουν τα συναισθήματα αργότερα.
- Μειωμένη αυτοεκτίμηση: Αισθάνονται ότι οι αντιδράσεις τους δεν έχουν αξία.
- Δυσκολία στην επικοινωνία: Το παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να μιλήσει για ό,τι το προβληματίζει ή στεναχωρεί.
Τι μπορούμε να κάνουμε αντί για «Μην κλαις»
- Αναγνώριση των συναισθημάτων: «Καταλαβαίνω ότι λυπάσαι».
- Στήριξη και ενσυναίσθηση: «Μπορείς να μου πεις τι σε έκανε να στεναχωρηθείς;».
- Προτροπή για έκφραση: «Είναι εντάξει να νιώθεις έτσι, μπορείς να το πεις δυνατά».
Η ενσυναίσθηση και η ανοιχτή επικοινωνία διδάσκουν στα παιδιά να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους με ασφάλεια. Με λίγες λέξεις που δείχνουν κατανόηση, μπορούμε να αποφύγουμε να πληγώνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε και να χτίσουμε ισχυρούς δεσμούς εμπιστοσύνης.
