Οι παλαιότερες γενιές συχνά κατηγορούν τη Gen Z για τεμπελιά, μια ταμπέλα που οι ίδιοι οι νέοι απορρίπτουν. Οι ειδικοί, όμως, μιλούν για κάτι διαφορετικό: τον «μινιμαλισμό καριέρας», τον νέο όρο που περιγράφει τη στάση της γενιάς Z απέναντι στην εργασία.
Ο μινιμαλισμός, ως τρόπος ζωής, επικεντρώνεται στα απολύτως ουσιώδη. Προτάσσει τις σχέσεις, τα πάθη και την προσωπική εξέλιξη έναντι των υλικών αγαθών. Πλέον, αρκετοί υποστηρίζουν ότι η ίδια φιλοσοφία εφαρμόζεται και στον επαγγελματικό χώρο.
Αντί να κυνηγούν εντυπωσιακούς τίτλους και να αναλαμβάνουν επιπλέον ευθύνες χωρίς ανταμοιβή, πολλοί νέοι απλοποιούν την καριέρα τους και κρατούν τις πραγματικές φιλοδοξίες τους για τον χρόνο εκτός δουλειάς.
Τι σημαίνει «μινιμαλισμός καριέρας»
Ενώ οι προηγούμενες γενιές ανέβαιναν σταθερά την εταιρική ιεραρχία, η Gen Z επιλέγει μια διαφορετική πορεία. Όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1997 και 2012 υιοθετούν μια ξεκάθαρη αρχή: η δουλειά πρέπει να στηρίζει τη ζωή, όχι να την καταναλώνει.
Η τάση αυτή δεν είναι απλώς μια νέα εταιρική λέξη. Αποτελεί μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την επιτυχία και τη φιλοδοξία. Δεν είναι τυχαίο ότι το 68% των εργαζομένων της Gen Z δηλώνουν πως δεν θα επιδίωκαν διευθυντικές θέσεις χωρίς σημαντική αύξηση μισθού ή τίτλου.
Δεν πρόκειται για τεμπελιά, αλλά για συνειδητή στρατηγική. Η Gen Z είδε τους Millennials να θυσιάζουν χρόνο και υγεία για την εταιρική κουλτούρα, μόνο και μόνο για να βρεθούν αντιμέτωποι με οικονομική αβεβαιότητα, στεγαστικά αδιέξοδα και υψηλά επίπεδα άγχους. Έτσι, η Gen Z απορρίπτει το παραδοσιακό μοντέλο με ένα ξεκάθαρο «Όχι, ευχαριστώ».
Τι λένε οι ειδικοί
Η Janel Abrahami, σύμβουλος καριέρας στη Glassdoor, εξηγεί ότι η Gen Z είναι πιο ανοιχτή σε ευέλικτες προσεγγίσεις. Ενώ οι παλαιότερες γενιές έδιναν προτεραιότητα στην άνοδο της ιεραρχίας, η Gen Z αναζητά μια βιώσιμη πορεία που προσαρμόζεται στις ανάγκες της κάθε περιόδου.
Αυτό μπορεί να σημαίνει χαμηλότερο μισθό για περισσότερο ελεύθερο χρόνο, μικρότερο τίτλο για έναν πιο δημιουργικό ρόλο ή μετάβαση σε έναν πιο σταθερό κλάδο. Με το 70% της Gen Z να αμφισβητεί την ασφάλεια της εργασίας εν μέσω της ανόδου της Τεχνητής Νοημοσύνης, πολλοί στρέφονται σε επαγγέλματα όπως τα τεχνικά επαγγέλματα, η υγεία και η εκπαίδευση.
Η λεγόμενη «νοοτροπία του νούφαρου» αντικατοπτρίζει μια νέα αντίληψη για την επαγγελματική εξέλιξη: όχι γραμμική πορεία σε μία εταιρεία, αλλά στρατηγικές κινήσεις που δίνουν προτεραιότητα στην προσωπική ολοκλήρωση, τη σταθερότητα και τον χρόνο για όσα έχουν πραγματική σημασία.
Παράλληλη εργασία
Παρά τον όρο «μινιμαλισμός», το 57% των εργαζομένων της Gen Z έχουν τουλάχιστον μία παράλληλη απασχόληση – ποσοστό υψηλότερο από κάθε προηγούμενη γενιά. Και δεν το κάνουν μόνο για τα χρήματα. Για πολλούς, οι παράλληλες δραστηριότητες είναι ο χώρος όπου ανθίζει η φιλοδοξία τους.
Το 49% δηλώνει ότι θέλει να είναι το δικό του αφεντικό, ενώ το 42% επιδιώκει να κυνηγήσει τα πάθη του. Όταν η δουλειά 9–5 δεν προσφέρει δημιουργικότητα ή νόημα, η Gen Z το δημιουργεί μόνη της.
Η ευελιξία αποτελεί βασική απαίτηση: το 73% θέλει μόνιμες ευέλικτες μορφές εργασίας, ενώ το 72% έχει σκεφτεί να παραιτηθεί λόγω άκαμπτων πολιτικών. Αντίθετα, οι εταιρείες που προσφέρουν ευελιξία έχουν 78% υψηλότερη διατήρηση εργαζομένων Gen Z.
Ηγεσία με ενσυναίσθηση
Καθώς η Gen Z εισέρχεται σε διευθυντικούς ρόλους – πάνω από 10% των διευθυντών το 2025 – φέρνει μια νέα φιλοσοφία ηγεσίας. Οι εποχές της αυταρχικής διοίκησης ανήκουν στο παρελθόν. Οι νέοι ηγέτες δίνουν έμφαση στη συναισθηματική νοημοσύνη, τη συνεργασία και την αυθεντική σύνδεση.
Εστιάζουν σε:
– διαφανή, ειλικρινή επικοινωνία
– συνεχή ανατροφοδότηση αντί για ετήσιες αξιολογήσεις
– συμμετοχική λήψη αποφάσεων
– υποστήριξη ψυχικής υγείας ως βασική ευθύνη
Το 77% της Gen Z εξετάζει τις αξίες ενός οργανισμού πριν επιλέξει εργοδότη – και ως ηγέτες, φροντίζουν αυτές οι αξίες να εφαρμόζονται στην πράξη.
Τι μπορεί να μάθει κάθε γενιά
Η προσέγγιση της Gen Z δεν είναι ακραία. Είναι λογική. Έχοντας δει τις προηγούμενες γενιές να θυσιάζουν τα πάντα για μια αβέβαιη «επιτυχία», επιλέγουν έναν πιο υγιή δρόμο.
Τα μαθήματα είναι χρήσιμα για όλους:
– Τα όρια προστατεύουν από εξουθένωση και ενισχύουν τη μακροπρόθεσμη δημιουργικότητα.
– Η διαφοροποίηση μειώνει τον κίνδυνο, ειδικά σε μια εποχή ταχείας τεχνολογικής αλλαγής.
– Η εργασία με νόημα αυξάνει την αφοσίωση και ωφελεί τόσο εργαζομένους όσο και οργανισμούς.
– Η ευελιξία ενισχύει την παραγωγικότητα και βελτιώνει τη διατήρηση προσωπικού.
«Δεν είναι τεμπελιά»
Η Abrahami τονίζει ότι η Gen Z φέρνει μια αναζωογονητική οπτική στον χώρο εργασίας και καλεί τους εργοδότες να την κατανοήσουν καλύτερα. Η προσέγγισή τους δεν έχει να κάνει με τεμπελιά, αλλά με έναν νέο ορισμό της επιτυχίας: βιώσιμες καριέρες που ευθυγραμμίζονται με τους στόχους και τις ανάγκες τους. Και, όπως σημειώνει, οι παλαιότερες γενιές έχουν πολλά να μάθουν από αυτή τη νοοτροπία – μια νοοτροπία που πιθανότατα θα γίνει όλο και πιο κυρίαρχη.
